#WOT biedt uitkomst: Blauw

Blauw ~ 1) Beschonken 2) Dronken 3) Hemelsblauw 4) Hoofdkleur 5) Indigo 6) Kleur 7) Kleur op waterkraan voor koud water 8) Kleur van de regenboog 9) Plaats in Groningen

Blauw is mijn lievelingskleur.

Als ik de kans kreeg reed ik dus alleen in blauwe auto’s, waren de accessoires in huis veel vaker blauw en droeg ik vaker blauwe kleding.

Ik heb een tijdje geschilderd, nou ja ik zou nog steeds moeten schilderen, want het is heerlijk.
Ook daar kon ik genieten van blauw in alle tinten, van donker naar licht.
Met als gevolg dat er een aantal blauwe…gewoon alleen blauwe schilderijen zijn. Niemand die ze mooi vindt, niemand die ze aan de muur wil hebben….maar gewoon mijn blauwe fase.


Ken je Yves Klein?
Hij  maakte hele series met maar een enkele kleur. Hij werd de Franse monochromist genoemd.
In 1957 begon zijn blauwe fase….met diep ultramarijn blauw. Maar dit wel door hem zelf ontwikkeld. Niet de kleur maar de verf ontstond door te experimenteren met pigment en fixatiestoffen. Blauw staat er namelijk om bekend dat de diepte van de kleur verdwijnt als ermee geschilderd word en als het een tijdje op doek/de muur zit.
Hij patenteerde zijn blauw zelfs als  I.K.B. (International Klein Blue).
In een later stadium gebruikte Klein mensen als kwast, ook dat deed hij met zijn I.K.B

Blauw is mooi!

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag kiest Martha Pelkman een woord waarmee ook ik soms een blogpost vul,


Jank toch niet altijd zo… #WOT

Het kan nog net, het is pas 23.58 uur en dus nog donderdag.

Taboe ~ 1) Dit is geen onderwerp van gesprek (crypt.) 2) Heilig verbod 3) Heilig 4) Iets waarover men niet praat 5) Iets waarover niet gepraat mag worden 6) Iets waarover men niet praat (crypt.) 7) Niet toegestaan 8) Niet bespreekbaar 9) Onbespreekbaar 10) Ongepast 11) Onschendbaar 12) Onaantastbaar 13) Onaanraakbaar 14) Onbespreekbaar onderwerp

Ik ervaar emoties en deze laten zien,  als een persoonlijk taboe. Huilen is taboe, gefrustreerd zijn is taboe, zeggen dat je niet lekker in je vel zit, is taboe.
Natuurlijk heb ik het hier niet over mijn privéleven,  maar over mijn professionele identiteit.
Het laten zien van emoties is not done, denk- weet- voel-  en ervaar ik.


(Inmiddels heb ik hier al 4 keer de verhaallijn veranderd, want het is zelfs lastig om erover te schrijven).

Het me zakelijk opstellen in professionele situaties en mijn emoties uitschakelen is een van de moeilijkste dingen die ik in mijn werkende leven ervaar en ervaren heb.
Of het een vrouweneigenschap is of mijn eigen gebrek dat weet ik niet, maar als ik boos ben (van binnen) kan ik moeilijk afstand doen van mijn gevoel en kan ik niet neutraal denken en doen.

Natuurlijk is het psychologie van de koude grond, maar voor mij is dat een van de redenen dat ik andere ambities heb dan dat ik ooit had, want wie wil nu zo’n snotterend mens als weetikveelwat.
Daarom aardde ik niet in de laatste functie die ik had als werknemer. Boosheid vanwege politieke streken en het gevoel “genaaid’ te worden, wogen zwaarder dan het schouders ophalen en weglopen. Ik denk dat ik die eigenschap gewoon niet heb. Ik bewonder ook (met name mannen) die gewoon nergens last van hebben na een fittie.

Gisteravond zag ik een Tweet voorbij komen van een collega ondernemer die gewoon een soort van ziek was van een zeikmail. Ik kan daar ook nachten van wakker liggen, wat deed ik niet goed, niemand houdt van me, waarom hij/zij wel en ik niet. Kom me niet aan met hij/zij is beter, dat erken ik dan zonder slag of stoot.
Het gevolg is trouwens dat ik (soms terugkijkend) de grootste (mail)bitch aan het worden ben die er is, en dat is nog veel vervelender, want dan lig ik weer wakker van mijn eigen bitchy gedrag.

Wat ik ermee doe? Met die emoties?
Soms voor lief nemen dat ik een klus weiger omdat het niet goed voelt.
Soms heftig vooraf bedenken; hou je in….wacht tot je in de auto zit.
Soms gewoon een week de week laten en niks ondernemen, want alles wat je doet loopt fout.
Soms gewoon een #WOT schrijven en weten dat je niet de enige bent.

Maar het blijft voor mij een taboe…..emoties en gevoel laten zien.


#WOT = Write on Thursday en de opdrachten komen van Martha Pelkman (aka @drspee)

 

Macht ….#WOT deel 20

Macht ~ 1) Armee 2) Autoriteit 3) Belang 4) Bevoegdheid 5) Bewind 6) Bestuur 7) Bende 8) Bedwang 9) Deel van machtsverheffing 10) Deel van een worteltrekking 11) De potentie van een leger (crypt.) 12) Energie 13) Gezag 14) Geweld 15) Gebied 16) Heerschappij 17) Het vermogen van de staat (crypt.) 18) Instantie 19) Invloed 20) Kracht 21) Leger 22) Mogendheid

Wat een hoop betekenissen heeft het woord macht, was het eerste dat ik bedacht toen ik de #WOT voorbij zag komen.

Vreemd genoeg heb ik bij macht niet altijd een positief gevoel, misschien komt dat omdat ik ook wat last heb van autoriteit en autoritair gedrag. Sterker nog hoe meer er verordonneerd wordt des te rebelser ik word.

Afijn macht….

Ik ben er wat angstig voor om het als middel in te zetten. Kijk eens op Twitter, daar heb ik best wel veel volgers en zou daar dus heel vervelende dingen mee kunnen doen.
Als blogger ben ik een kleintje, ik neem niet eens de moeite om te kijken hoeveel bezoekers er voorbij komen. Maar toch kun je ook met een weblog macht hebben.

Als iemand mij vraagt, wat vind je ervan? Op Twitter of in de mail (met een vraag om er een blogpost over te schrijven) ben ik…probeer ik….dat zoveel mogelijk af te houden.
Positief schrijven over een product of dienst is dus eigenlijk wat ik alleen doe. Iets afbranden is makkelijk en wat mij betreft (zeker op Twitter) een vorm van oneigenlijk machtsmisbruik.
Wie ben ik om een oordeel te vellen? Heel lastig soms en ook maak ik daar best uitglijders in.

Vanuit mijn rol als hoofredacteur van Vives vind ik de machtspositie waarin anderen je manoeuvreren (of denken dat je in die positie zit) nog lastiger. Ik was afgelopen 4 dagen offline en dus ook bleef mijn mail ongelezen en onbeantwoord. Dan zie je pas hoeveel mail er op je afgevuurd wordt.
Sorry dat ik het zeg….maar het is 99% halen…wil jij voor mij….kun jij voor mij…..mag ik bij jou?

Ik heb gelukkig de macht om al die mails als gezien te beschouwen en er mee te doen zoals mij goeddunkt. Er belandt dus heel veel in het ronde archief.

Ik heb lekker de macht om te zeggen: kinderen die vragen worden over geslagen, voor wat hoort wat en voor niks gaat de zon op.

Machtig mooi toch!!
De #WOT is bedacht door Karin Ramaker. Daarna is het overgenomen door Irene van Putten en Hendrik-Jan de Wit en nu getrokken door Martha Pelkman (@drspee)

Deadlines….#WOT deel 18

Deadline ~ 1) Geen telefoonverkeer mogelijk, dan is alles klaar! (crypt.) 2) Limiet 3) Termijn 4) Tijdslimiet 5) Tijdlimiet 6) Uiterste datum 7) Uiterste datum (eng.) 8) Uiterste termijn

Ik ben een deadline smokkelaar mag dat ook? Ik ben namelijk van huis uit een uitsteller en loop regelmatig tegen deadlines die op het verkeerde moment komen aan.

Voor mijn studie heb ik voor het hele jaar de werkelijke deadlines een week naar voren gehaald juist omdat ik dan een soort van beloning voel als ik ruim voor de deadline klaar ben.

Natuurlijk belazer ik mezelf daarmee en heeft het geen enkele zin, maar ach het werkt.

Mijn keukentafellief is een fantastische planner en werkt ook planningen uit met tijdspaden enzo. Ikzelf ben een chaoot en vind het heerlijk als er heel veel tegelijkertijd op mijn bordje ligt. Dat ik vervolgens deadlines op zie doemen stimuleert me in mijn creativiteit.

Een voorbeeld daarvan is de voorbereiding op een presentatie, die zet ik altijd na de gemaakte afspraak in de steigers. Daar moet je je niet teveel bij voorstellen want meestal zijn dat de  titel, wie ben ik en de dank voor uw aandacht slides. De rest komt echt pas goed op gang als de deadline in zicht is.
Datzelfde geldt voor schrijven in opdracht (voor Vives Magazine bijvoorbeeld).
Als ik dan in de flow kom kan ik de mooiste dingen maken, maar daarvoor heb ik een deadline nodig.
Heerlijk met alles aan, dus telefoon….Twitter….mail….en er dan ’s nachts om 2 uur achter komen dat de deadline een week verder ligt.

Oh ….ik heb een deadline….ach komt wel goed…..

De #WOT is bedacht door Karin Ramaker. Daarna is het overgenomen door Irene van Putten en Hendrik-Jan de Wit….en nu getrokken door Martha Pelkman (@drspee)

#Hart onder de riem!

Terwijl ik wacht op mails en bijna ga inpakken voor wat afspraken, denk ik toch steeds, alles is relatief.
Mijn boze blogs, pinnige reacties op Twitter en ook mopperen over van alles en nog wat.
Ik zou elke dag blij op moeten staan, nou is dat met die overgangsverschijnselen niet heel lekker momenteel, emoties gieren alle kanten op, maar toch.

Ik kan gewoon opstaan, gezond en gelukkig.
Dat zou ik mezelf (en anderen) veel vaker voor moeten houden. Ik zou veel meer moeten relativeren en de boel laten voor wat het is.

Leef elke dag alsof het de laatste is, want voor je het weet…..

Waarom ik ineens zo zweefteverig ben? Ik denk aan Ruud en ik steek hem bij deze een HART onder de riem!

handenhart

 

Sharing is Caring, kijk hier voor de  stand van zaken bij Ruud

 

#WOT deel 17 en 18: Twee voor de prijs van één.

Een onzin titel natuurlijk, maar beide woorden TIJD en INTRIGEREN zijn te mooi om te laten liggen.

tijdIk heb ineens tijd.
Waarom? Mijn opdrachten zijn even afgerond, teruggegeven, on hold en wat dies meer zij. Volgens de regels van onze organisatie zit ik IP (mijn vertaling was altijd InProductief, maar het zal wel Inbetween Projects zijn).
Normaliter maak ik me dan zorgen, zenuwachtig, verdrietig of iets anders….maar ik maak me wat.
Nu even niet want ik heb eigenlijk even de tijd nodig, om datgene wat me intrigeert, eens wat beter aan te pakken.

Mijn leren en de manier waarop ik leer, intrigeren me.
De studie waarmee ik in augustus gestart ben, heeft me tot nu toe maar 5 credits opgeleverd. Omgaan met teleurstellingen is inmiddels my middle name.

Formeel leren is iets wat ik eigenlijk al jaren niet gedaan heb en ook het expliciteren van mijn kennis is me eigenlijk nooit “aangeleerd”.
In eerste instantie, want zo ben ik, zocht ik de oorzaken van afkeuren vooral buiten mezelf, wijzend naar criteria en normen, want daar weet ik dan wel weer iets van.
Maar eerlijk gezegd, ik kan leuk bloggen, intuïtief schrijven en woord breien, maar gestructureerd schrijven en denken, is iets heel anders.
Interpunctie is ook zoiets, daar ga ik echt morgen mee aan de slag.
Zoals ik denk en doe, zo blog ik. Dat is geen goede manier van werken en schrijven in een master leren en innoveren.

Daarin moet ik focussen, structuur aanbrengen in mijn denken, plannen en organiseren.
Denken in concepten en deze helder, bondig en zakelijk beschrijven.
Scheiden van hoofd- en bijzaken en de verdieping zoeken.
Direct de kern weten te halen uit een paper en verklaren wat ik er mee kan doen in mijn eigen onderzoek of innovatieopdracht.

Dat alles, dat kost tijd….heel veel tijd….en juist omdat mijn eigen leren en theoretische concepten me zo intrigeren, moet ik daar de tijd voor nemen.
Dat doe ik nu dus ook.
Wat het vervolg gaat zijn weet ik niet, maar een ding weet ik wel, die master die ga ik halen. Hoeveel tijd het me ook kost!
Geld ….dat is vast de #WOT voor volgende week….want dan is de cirkel rond!

#WOT wordt getrokken door Irene van Putten