#TGIF: Pruimentijd

Hier in Drenthe is de pruimentijd letterlijk aangebroken.
Gelukkig heeft Willem (aka Trendmatcher) zich afgelopen week uitgeleefd met een kettingzaag om de volste overhangende takken eraf te halen. De groencontainer ligt vol met pruimen, ik denk wel 25 kilo.

Van de takken heb ik even een voorstelling gemaakt van de afgelopen periode in mijn leven en werk.

Begin juni heb ik eigenlijk al mijn werk uit mijn handen laten vallen en op de lange baan geschoven, een soort “tot in de pruimentijd”. Nu de verhuizing voorbij is, we op onze plek zitten en mijn keukentafellief iets meer energie krijgt, ga ik weer aan de slag.
(Lees hier het bijbehorende verhaal)
Ik heb te veel en te lang dingen op zijn beloop gelaten. Lees verder

Gluurders…

Toch val ik je weer even lastig met de huizen verkoop en koop perikelen, want dat is momenteel een hot item hier. Eigenlijk is het zo’n beetje het enige item, naast de gewone werkzaamheden natuurlijk.

Toen wij dit huis 10 jaar geleden kochten was Funda nog niet zo groot en sterk. Volgens mij keek ik er zelden naar mijn eigen te koop staande huis.
Wel had ik er een zoekvraag uitstaan voor een ander huis, maar dat was allemaal nog redelijk basaal.

Nu hebben we een inlog om te kunnen monitoren hoeveel bezoekers er zijn, hoeveel we zijn opgedoken in zoekresultaten en hoe hoog de conversie is (hoe vaak wordt er doorgeklikt).

Ook raadt onze makelaar aan om zoveel en zo vaak mogelijk te roepen dat ons huiz te koop staat en te linken naar de website.
Op Facebook (dat ik privé gebruik) vond ik dat geen probleem om te doen.
Op Twitter doe ik het natuurlijk niet, 7700 volgers die in mijn huis kunnen gaan zitten koekeloeren.

Het voelt echt een beetje alsof er  gluurders zijn.
Ik denk dat de overbuurvrouw die nog nooit binnen is geweest ook verlekkerd zit te kijken naar mijn dekbedovertrekken die frommelig liggen.


Aanstaande zaterdag is het dus niet mijn allerleukste weekend dag.
Tussen 10 en 14 uur komen er allemaal gluurders over de vloer….Open Huis dus.

Inmiddels hebben we allemaal spullen verstopt omdat we niet willen dat die gezien (of gejat) worden.
Laat het maar snel achter de rug zijn en dan gaat het echte leuke werk beginnen…..een ander huis kopen 🙂


Wil jij ook even gluren?
Klik ook maar lekker op de foto (goed voor de conversie).

Daar word ik nou verdrietig van.

De 9e#50Books vraag laat ik schieten, ik heb er geen antwoord op.

Wel iets anders waar ik verdrietig van word!
Gisteravond zag ik bij de NOS het bericht dat ruim 30.000 ouderen bestolen worden door hun familie of anderen die de geldzaken voor hen regelen.
Ik word daar boos en verdrietig van!

Mijn moeder is 86 en heeft (bewust) de digitalisering van de maatschappij niet omarmt. Ze heeft geen internet en een mobiele telefoon die meestal in haar tas niks ligt te doen.
Dat betekent dat bankzaken en andere informatiestromen die via internet lopen, aan haar voorbij gaan.
Ze leest 1 krant en kijkt het journaal om zes en acht uur.
Meer informatie krijgt ze eigenlijk niet binnen.

Omdat zij op Texel woont (en daar echt nog veel ouderen internetloos zijn) zal het met de bank zo’n vaart niet lopen.
Wat ik zelf wel vervelend vind is de eenzijdige informatie die op dit moment bij haar binnenkomt aangaande de maatschappij en de politiek.

Een voorbeeld.
Naar aanleiding van het nieuwsbericht over die 30000 ouderen die bestolen worden, verwijst de journaal lezeres direct naar de NOS app. Tsja…die heeft mijn moeder niet.

Vervolgens gaat het nieuws door over de verkiezingen en de peilingen. Ook daar wordt verwezen naar de blog of website van de NOS. Ook daar komt ze niet.

De krant die mijn moeder leest, is niet mijn krant, deze geeft wat mij betreft een te eenzijdige berichtgeving over de ontwikkelingen.
Doordat zij enkel die krant leest is de keuzeweg die zij bewandelt voor ze naar de stembus gaat, eigenlijk best zorgwekkend te noemen.

Informatiebubbel
Wij hebben het online over een internet bubble en fake nieuws. Zij zit in een Televaag bubbel en maakt op grond daarvan keuzes. Natuurlijk praat ik met haar over de mijns inziens wat beperkte blik op de ontwikkelingen in de politiek. Maar mijn steekhoudende argumenten zijn ook gekleurd en helemaal niet van belang, ik probeer alleen soms het nieuws te duiden.
Bij het hanteren van het rode potlood is het helemaal aan haar welk rondje ze rood kleurt.
Natuurlijk heeft ze in al haar levensjaren evenveel levenswijsheid opgedaan, daar gaat het niet over. Het gaat over de snelle maatschappelijke veranderingen die soms moeilijk te volgen zijn. Het gaat over de manier waarop er verslag gedaan wordt.

Wij zouden dus niet alleen de banken moeten dwingen om een oplossing te bedenken voor de vuile dieven die stelen van hun ouders, grootouders of zorgvragers.
Wij moeten ook de kranten en de NOS vaker dwingen onafhankelijk en zonder waardeoordeel journalistiek te bedrijven, want eigenlijk is dat ook diefstal. Diefstal van neutrale informatie!

Ben ik de enige die er zo over denkt?

#TGIF: Over mijn privacy…

We oriënteren ons (zoals eerder gemeld) op verhuizen.
Dat betekent aan de ene kant dat we op zoek zijn naar huizen.
Ik inmiddels kan geen interieur op Funda meer zien.
Soms is het wel hilarisch om foto’s te bekijken maar geneer ik me om in de rommel van anderen rond te snuffelen.

Aan de andere kant zijn we zelf in de verkoopmolen aan het rollen.
Afgelopen week hadden wij ook het foto kermis in huis.
Wat er niet op de foto, video en 360 staat werd even weggemoffeld.
Straks komen er ook allemaal mensen echt door ons huis wandelen en zit ik nu al te bepeinzen waar ik alle privé, gaat niemand wat aan spullen laat.
(Sieraden, waardepapieren, bankspullen). Je krijgt toch zo allemaal wildvreemden door je huis.
Die weten dan ook wat er in staat, hoe de boel afgesloten wordt en wie er wonen.

Hebben en houwen…..van wie zijn de data?
In deze fase is het voor ons makkelijk om de vraag wat we kunnen lenen bij de eigen huidige hypotheekverstrekker na te vragen. Ook dat gaat online. In een hypotheekdossier. Afschriften, aangiftes, jaarstukken, levensverzekeringen de hele mikmak. Waar blijft dat spul als ik straks misschien niet eens een offerte aanvraag?

Ik ben er wel wat huiverig over…..mijn hele hebben en houwen hangt ergens in the cloud.
Het wordt wel dubbel beveiligd. Na inloggen (met telefoonnummer) krijg je een sms met een wachtwoord….zo hebben wij AFGANG, ONTZAG, ACHTJE en meer al gehad. Fijne veilige codes ook.

Waar ik zelf gisteren van schrok was een melding van iemand die me waarschuwde ook bij de BKR na te gaan of ik daar geregistreerd sta.
Bij mijn weten heb ik slechts 2x de tandarts te laat betaald en sta ik zelden langer dan een dag rood, maar goed….weet jij veel?

Ik dacht…het zijn mijn gegevens en dus heb ik er automatisch op de een of andere manier inzage in.
Want ik heb nog nooit bericht gehad dat ik er insta.
Dat is even een tegenvaller


4,95 om te weten te komen of ik geregistreerd sta en dan nog (behalve als ik naar BKR toe ga) 8,15 of 12,70 om het te pakken te krijgen.
Maar als ik er nu niet in sta? Krijg ik dan mijn geld terug? En als de postbode mijn identiteit moet checken, mag dat dan wel?
En andersom kan blijkbaar de hele centenwereld (lees de bank) zien of ik de tandarts wel op tijd betaald heb.

Ik heb nu een beetje privacy huiver…
Mijn vingerafdrukken, boevenfoto’s paspoort, hebben en (bank)houwen, rood staan dingen (zonder dat ik weet of ik daar geregistreerd sta).

En weer hoop ik op heel veel wijze mensen op 15 maart……want ik griezel bij de gedachte dat ….

Komt het door de kou of de kauw? Stemwijzer rillingen.

De eksters die vorig jaar een fors gevecht leverden om een nestplek in de plataan zijn in de war.
Na de zeer korte vorstperiode dacht het vrolijke setje vorige week, kom laten we eens gaan bouwen aan onze toekomst.
Van een paar losse takken in een kale plataankruin maakten ze samen in een week tijd een nest.
Ik zie het vanuit mijn werkplek met lede ogen aan.

Er liggen zoveel gevaren op de loer.
Van die zwarte kauwen, die wachten tot het bedje gespreid is. Dat was vorig jaar al het geval. Nest klaar…wegjagen…daarna kapot maken. Een leeg ongebruikt nest was het gevolg.
Alle werk voor niets geweest.

De kou zit weer in de lucht…het gaat weer vriezen…de kans op een mislukking is groot.

Drama en ellende dus.
Is het de kou of de kauw die een einde maakt aan dit vooruitstrevende ekster setje?


Hoe leg ik nu de verbinding met de stemwijzer?
De hele dag speelde al door mijn hoofd dat ik deze te voorziene eksterellende, wilde verbinden aan de tweedekamer stemwijzer.

Hoe kan ik de relatie tot die nestroof, de loze bouwprojecten en de komende kou, leggen met het gevoel dat ik had toen ik de 30 stellingen van destemwijzer van vandaag las?
(Oh een tip, de site loopt al de hele dag vast, doe net alsof je wat aan je ogen hebt, dan krijg je de stellingen als platte tekst.)

Het is een gevoel…meer niet….
Wat maakt nou dat ik me als die ekster voel?
Die ekster m
et de hijgende adem van ofwel de kou of de kauw in zijn nek?

Ik kom stellingen tegen waar ik de rillingen van krijg.

Allereerst heb ik een aversie tegen het woord moeten.
Blijkbaar hoort het bij stellingen die met verkiezingen te maken hebben.
We moeten dit en ze moeten dat.


Ik pak er een paar uit…

  • Om discriminatie op basis van de naam te voorkomen, moet anoniem solliciteren bij de overheid en bij openbare instellingen de regel worden.
  • Belediging van groepen op grond van ras, godsdienst of geaardheid moet niet langer strafbaar zijn.
  • De vervroegde vrijlating onder voorwaarden van gevangenen moet stoppen. Zij moeten hun straf helemaal uitzitten.
  • Nederland moet de grenzen sluiten voor islamitische immigranten.
  • De regering moet gemeenten verbieden illegale vreemdelingen onderdak te geven.

Ik laat de stellingen over legalisering van wiet en andere (private) levenskeuzes,  eigen inkomen, milieu (kolencentrales en 21% btw op vlees), verplichte verzekeringen voor ZZP’ers en meer, buiten beschouwing.

In wat voor maatschappij leven wij?

  • Waar zijn de vragen over zorg?
  • Waar is het voor elkaar zorgen?
  • Waar is het terugdraaien van bezuinigingen op de zorg?
  • Waar is onderwijs?
  • Waar is de maatschappij?
  • Waar zijn de oplossingsvragen over de jongeren voor wat betreft werken en wonen en hun oudedagsvoorziening?
  • Waar is het WIJ of iets over hebben voor elkaar in plaats van IKKE en de rest kan stikken?

Zijn deze stellingen een samenraapsel van de partijprogramma’s?

Waar ik me heel erg veel zorgen over maak is dat veel Nederlanders op grond van deze 30 stellingen een stemadvies krijgen en dat waarschijnlijk vanwege de onleesbare en ontoegankelijke partijprogramma’s opvolgen.

Ik hoop dat de site tot 16 maart onbereikbaar blijft.

NANOOT: de stemwijzer is zo lek als een mandje dus ik had eigenlijk ook privacy, security en mediawijsheid bij de vragen moeten zetten.
Voor nu (en voor zolang het duurt een screenshot van een script dat Loran Kloeze loslaat op de niet al te stevige beveiliging van de site.  Maakt dat mijn kippenvel inmiddels kalkoenenvel geworden is

Digiprotesteren of op de barricades klimmen?

Ik teken zelden online petities, protesten, registers, brieven en andere online klik dingen.
In deze tijd is het heel erg makkelijk om online voor- of tegens  te starten en vervolgens overal te roepen dat mensen moeten tekenen.
En dan ?????
Daarmee ben ik niet tegen of voor de inhoud van petities (bijvoorbeeld tegen het lerarenregister in deze vorm of de overvolle klassen).
Het is echter iets waarvan ik denk en dan?????
Wanneer je echt tegen (of voor) iets bent, zul je er meer voor over moeten hebben dan een klik en een bevestigingsklik.

Vanuit onderwijs geredeneerd:

  • de werkdruk van leraren (met name in PO en VO) is hoog.
  • er is geen noemenswaardige salarisverhoging in het vooruitzicht gesteld in de CAO.
    (ik vind persoonlijk de salarissen in MBO en HBO niet slecht),
  • er zijn matige carrièremogelijkheden cq doorgroeikansen,
  • de manier waarop er met vervangers en kleine contracten (veel via payroll constructies) wordt omgegaan is vaak niet goed
  • er is te weinig autonomie

Ik denk dat mensen die fysiek BOE roepen tegen bijvoorbeeld te volle klassen of het lerarenregister veel meer indruk maken dan kliks op een digitaal protestdingetje, of vergis ik me?
Ga je als onderwijsmens staken of klim je op een zaterdag op de barricades, voordat een definitief besluit genomen wordt?
Ik vraag het me af.

In de aanloop naar de verkiezingen.
Ik kijk regelmatig met een brok in mijn keel naar de ontwikkelingen in Amerika.
Nu ontstaan er daar NA de verkiezingen overal protesten, tegen verschillende besluiten.

Hadden veel kiezers in Amerika ook niet een beetje hetzelfde als veel mensen hier nu hebben…het zal allemaal wel loslopen?
Stemden veel Amerikanen niet door middel van een proteststem op Trump in plaats van op Clinton?

Hoe gaan we dat hier in Nederland doen?
Laten we dingen gewoon gebeuren en stemmen we op partijen die niet misstaan zouden hebben in de vorige eeuw?
Waarom komen we niet in opstand tegen discriminerende, uitsluitende en ophitsende opruiers?

Een online petitie tekenen helpt hier niet en zet jou ook niet aan tot denken.
Thuisblijven om te protesteren tegen het systeem door niet te gaan stemmen is ook geen optie!

Ik las laatst dat democratie ook iets is dat je moet leren.

Leren wij het zelf nog en leren wij het nog aan onze kinderen?

Gratis en voor nikstips:

  1. Stemmen is een democratische plicht
  2. Lees jezelf in op alle onderdelen uit verkiezingsprogramma’s die verder gaan dan jouw eigen huiskamer.
  3. Stem niet op personen of mensen vanuit onderbuikgevoel,
  4. Stem niet uit protest tegen de pluche bezetters of salonsocialisten op iemand die zegt dat hij/zij het straks allemaal anders gaat doen. Nederland is Amerika niet en decreten hebben we hier niet.
  5. Stel jezelf vragen in plaats van zonder nadenken mee te lopen en roepen met de grootste schreeuwer.
  6. Zorg in elk geval dat jongeren naar de stembus gaan!
    Dus ook jouw kinderen, kleinkinderen, leerlingen en studenten!
    Het maakt niet uit waar ze op stemmen, als ze maar stemmen!

Pas als er een opkomst is van 80% dan denk ik:  de meerderheid heeft beslist, het zij zo!

Zullen we NU wel met elkaar afspreken dat we hier in Nederland VOOR de verkiezingen in opstand komen en niet NA de verkiezingen!

 

Broodfonds in oprichting.

Aanstaande donderdag is in Leidsche Rijn de eerste bijeenkomst van een Broodfonds in wording.


Voor mij als onderwijsondernemer boven de 55 is het bijna (niet) mogelijk een AOV (arbeidsongeschiktheidsverzekering) af te sluiten. Ik ben een oude bejaarde zieke vrouw ….denken de verzekeraars. Eigenlijk heb ik al 3 jaar mijn ziektekostenverzekering netjes betaald en er niets voor teruggevraagd, maar dat terzijde.

Ik wil dus best een beetje zekerheid en dus wil ik me aansluiten bij een broodfonds, of zoals nu, meedoen aan de oprichting ervan.
Terwijl ik deze post aan het schrijven was, bedacht ik ineens dat het gewoon handig zou zijn om er alvast een wordpress site bij te maken.

Laat ik daar dan nu maar wat energie in steken en wat meer informatie gaan kopiëren en plakken, want ik hoop dat er voldoende mensen aansluiten om echt een broodfonds te kunnen starten!

Oh en waarom een appel als afbeelding? Omdat ik een appeltje voor de dorst leuker vind klinken dan broodfonds 🙂

#AjuusRoc….een lullig afscheid wordt een mooi feestje

Leeswijzer: Dit is mijn verhaal zoals ik aan zijlijn meegekeken heb naar de laatste werkjaren van mijn keukentafellief. Dit is mijn persoonlijke mening en ik beschrijf de gebeurtenissen zoals ik deze ervaren heb als partner van…
Wie de schoen past trekke hem aan!

De eerste tik
Ik denk dat het drie jaar geleden is, dat de afdelingssecretaresse hem een mail stuurde met het verzoek om een afspraak te maken met de afdelingsmanager om het te hebben over zijn vervroegd pensioen.
Dat viel rauw op zijn dak, want hij had al eerder aangegeven wel tot zijn 67e door te willen werken als docent. Daar dachten de manager, directeur en de mijnheer van personeelszaken blijkbaar anders over. Het feit dat de secretaresse een mail van die strekking stuurde verdiende geen schoonheidsprijs.

Het gesprek was kort want het aanbod was slecht. De enige die er beter van zou worden was de werkgever. Wat mij toen al verbaasde was dat de mijnheer van personeelszaken in opdracht van het management met een voorstel kwam. Bij mijn weten is die dienst er om in elk geval om de zaken van twee kanten te bekijken en ook de werknemer te beschermen tegen slechte regelingen.

Toen het voorstel door hem afgewezen werd, begon een vervelende tijd.

Ik geef toe hij is niet op zijn mondje gevallen, kan kritisch en soms zelfs cynisch zijn en laat zich niet ringeloren. Wanneer je ruim 30 jaar in dienst bent en je sporen op veel plaatsen in de organisatie verdiend hebt mag dat best wel. Een manager moet dan met steekhoudende argumenten komen waarom je bijvoorbeeld een studiedag moet bijwonen. Vraagsturing versus aanbodsturing. 

Ach, helemaal vergeten??
Aan zijn 40-jarig ambtsjubileum werd geen aandacht besteed, het extra salaris kwam binnen maar verder bleef het stil. Het kan niet anders dan dat de afdelingsmanager het geweten heeft, als dat niet zo is, dan zou personeelszaken eens goed doorgelicht moeten worden.
Vlak voor de zomervakantie (bijna 2 maanden later) stond er een bos bloemen klaar, deze heeft hij niet opgehaald.

De tweede tik
De rol die hij had bij een grote opdrachtgever werd hem ontnomen. Er was geen sprake van onbekwaamheid zijnerzijds, maar achterklap waar grif naar geluisterd werd.
Vervolgens veranderde daardoor de inhoud van zijn werkzaamheden. Hij accepteerde dat en ging gewoon de krenten uit de pap vissen. Hij ontweek aanwezig zijn op de hoofdlocatie omdat hij er echt ziek van werd om daar te komen. Die fysieke ziekmakende weerstand heb ik verschillende keren meegemaakt.

Vlak voor de zomervakantie liep de bloeddruk zo hoog op dat er nog even bezoek aan de huisarts gebracht moest worden. 


De start van het wegpestspel
In het daaropvolgende schooljaar (2015-2016) vond de manager het nodig om een beoordelingsgesprek te voeren. Zonder een voorafgaande melding werd de (matige) beoordeling bij hem neergelegd.  Daarop volgde logischerwijs een niet al te prettig beoordelingsgesprek.

Wettelijk gezien behoort er een cyclus te zijn waarin, na een functioneringsgesprek, aangegeven wordt dat er een beoordeling gaat plaatsvinden.  Deze beoordeling stond vol met aannames en zelfs leugens. Veel onderdelen waren voor waar aangenomen zonder dat er aantoonbare onderbouwing was.  

Het kan niet zo zijn dat in een verslag van een beoordeling de woorden “ik vind” regelmatig voorkomen.
Dat is de weergave van een persoonlijke mening en niet een van een objectieve en meetbare observatie.
Op dat moment heeft hij juridische hulp ingeschakeld, want als er een spel gespeeld wordt zonder spelregels wordt het oppassen geblazen.

Bij het eerste gesprek m.b.t. de klacht over de beoordeling werd nogmaals een aanbod gedaan om vervroegd met pensioen te gaan. Voor hem voelde dit als chantage, als jij nu vertrekt, dan hebben wij het nergens meer over.
Na 36 jaar zelf ontslag nemen is natuurlijk geen optie en de mijnheer van personeelszaken zat weer aan de kant van de directie en de manager.


Als werknemer heb je geen enkele mogelijkheid om bezwaar te maken tegen de inhoud van een beoordelingsgesprek en bijbehorende verslag.
Wanneer de directeur de manager beschermt en de werknemer afvalt, heb je een zeer zware dobber om er iets aan veranderd te krijgen.
Dat was ook hier het geval. De bezwaren werden door de directeur van tafel geveegd en de beoordeling werd op kleine punten afgezwakt maar niet herzien.
Vanaf dat moment is de werkgever (lees directeur en manager) in gebreke gebleven.

  • Een definitieve beoordeling hoort ondertekend te worden of in elk geval voor gezien gesigneerd te zijn, voor deze in het personeelsdossier verdwijnt.
  • Er volgt altijd een plan van aanpak of een verbeterplan uit dit gesprek, ook dit moet door beiden voor gezien of mooier voor akkoord getekend worden.
  • Na een beoordelingsgesprek en een verbeterplan hoort er binnen een half jaar wederom een beoordeling plaats te vinden.

Geen van bovenstaande acties heeft plaatsgevonden. Er heeft wel een verbeterplan gesprek plaatsgevonden waarin de manager achter de feiten aanliep, maar waar geen verdere verslaglegging van is. Er heeft na zes maanden geen tweede beoordelingsgesprek of een nieuw functioneringsgesprek plaatsgevonden.

De laatste loodjes
In januari 2016 vond er op zijn initiatief een gesprek plaats met de manager over zijn vertrek een jaar later. Vooral de vervanging voor zijn lessen moest geregeld worden. Net voor de zomervakantie was dat gelukkig ook het geval.
Afgelopen juni is hij 65 geworden (bedankt voor de kaart en de bloemen…..oh wacht….weer niets ontvangen).

En het bleef stil….doodstil.

Vorige week, negen dagen voor de datum die hij gekozen had om te stoppen met zijn actieve werkzaamheden, had hij een “exit” gesprek met de directeur en manager.

Vanzelfsprekend droegen zijn houding en gedrag er toe bij dat het gesprek welgeteld 13 minuten duurde.
Maar zelfs daar hadden echte onderwijskundige leiders hun eigen belangen terzijde kunnen schuiven, hun waardering kunnen uitspreken en op een waardige nette manier afscheid kunnen nemen van iemand die ruim 37 jaar werkzaam was bij deze werkgever (en de voorgangers).

De bos bloemen, chocoladeletter, speculaaskoek en de 190 euro aan VVV bonnen (waar hij zelf voor koos), heeft hij op 30 november meegenomen.  Een andere manager nam en kreeg wel de ruimte van hem om even stil te staan bij het afscheid.

De stilte omzeild.
Omdat het voor zo stil bleef, hebben we in september besloten het “formele” afscheid zelf te organiseren.

Morgen, 7 december 2016, vindt er een minisymposium plaats waarvan wij zelf de regie hebben.
De vier sprekers zijn in september al gevraagd en de locatie (vanzelfsprekend zelf gefinancierd) is geregeld.

Uit zijn ruim 40-jarige onderwijsloopbaan zijn mensen uitgenodigd (er was geen nee bij). Ze zijn er (bijna) allemaal bij.
Een aantal collega’s, de directeur en manager zijn niet uitgenodigd en ook niet welkom.
Als het moet zet ik ze persoonlijk buiten de deur.


Wat ik ervan vind?
Wat mij betreft horen een directeur en een manager die zo met mensen omgaan niet thuis in de functie die zij bekleden.
Met name de manager is niet in staat gebleken een persoonlijke mening om te zetten naar professioneel gedrag. De manager realiseert zich waarschijnlijk niet eens wat dit de afgelopen jaren met hem (en mij) gedaan heeft. Ik neem dat de manager heel erg kwalijk. 

Ik weet dat wij vandaag een prachtig feestje vieren en dat mijn keukentafellief daar met plezier op gaat terugkijken. Aan ons, de aanwezigen op het symposium, de sprekers en zijn (online) netwerk zal het niet liggen.

#AjuusROC zal ik maar zeggen dan…

Bildung Scheurkalender 2016: Een verjaardagscadeautje

 

Mag ik op 16 oktober Henk?
Zoiets zal er ergens in maart 2015 in de mail naar Henk Sissing gestaan hebben, toen ik de quote voor de Bildung scheurkalender 2016 bij hem inleverde.

 

 

Wat betreft de toekomst, je hoeft het niet te zien, je moet hem mogelijk maken.
Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944)

kalender
Over de Quote

De quote die vandaag op de Bildung Kalender staat is van Antoine de Saint-Exupéry. Mensen die om en nabij hetzelfde bouwjaar hebben als ik 16-10-1960, zullen bij zijn naam denken…oh ja dat dunne boekje dat ik voor mijn lijst Franse literatuur mocht lezen. Daar ken ik hem van… Le petit prince. 

Over mijn verleden in relatie tot de quote
Ook ik had le petit prince op mijn lijst staan, maar…net zomin als ik La neige en deuil van Troyat las….las ik le petit prince.
Verder dan zelf gelezen boeken samenvatten, stencils delen en deze vervolgens in een map proppen kwam ik niet. (voor de Aagjes, ja ik heb netjes zonder zittenblijven mijn Antheneum A diploma behaald).
15 boeken Duits, Frans en Engels en 25 Nederlands.
Mondelinge examens werden afgenomen in de taal waar je examen in deed.
Over de keuze van de quote
Onderwijs is voor mij een leven lang leren, elke dag weer leer ik. Ik leer bewust en onbewust, ik leer formeel en informeel.
De quote stond op de voorpagina van mijn laatste portfolio in de master leren en innoveren.
In december 2015 behaalde ik deze master. 
Ik ben nog steeds trots op de behaalde prestatie en gebruik de daar opgedane kennis zo goed als dagelijks.

Over de achterkant/het bijschrift op de kalender.
Weet je wel hoe vaak ik afgelopen jaar dacht, oh man…stel dat het hele stuk tekst op de achterkant ruim anderhalf jaar na inleveren, inmiddels klinkklare onzin is?
Ik heb er nooit aan gedacht dat er zoveel tijd tussen zou zitten.
(Ben ik even blij dat ik niks over het lerarenregister gezegd heb).

Ik zit er nu (op 14 oktober) met een gerust hart en een glimlach naar te kijken.

De eerste zin:
“De toekomst is niet te voorspellen, terwijl het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap onlangs opriep mee te denken over Onderwijs in 2032.”

En de laatste zin: ‘Maar ook De Saint Exupery kon niet in de toekomst kijken’, maken dat  ik gewoon kan zeggen: ik ben trots op mijn bijdrage.

Ik ben Henk Sissing dankbaar dat ik die bijdrage mocht leveren en ik kijk met een gerust hart uit naar mijn bijdrage in de  kalender van 2017.

Die kalender kun je gewoon hier al bestellen.


Ik vind dat ik mezelf hiermee een mooi verjaardagscadeautje gegeven heb en hoop dat jij er, als kalenderscheurder, ook van genoten hebt!