Terug naar de tekentafel of in de prullenbak ermee?

Het besluit tot invoering van het lerarenregister met ingang van 1 augustus 2018 (of is het nu 2019?) is een tijdje geleden al gevallen.
Wat ik ervan vind weten de vaste lezers wel…ik vind het niks…het is een vinkjesregister.
We hebben het met betrekking tot het lerarenregister steeds over bevoegd (dan mag je er pas in) en daarna de bekwaamheid bijhouden.

Die beschrijving van de bekwaamheidseisen komt uit de wet BIO die in 2006 van kracht werd.
Al sinds 2012 zijn verschillende organisaties, waaronder de onderwijscoöperatie doende om deze bekwaamheidseisen te herijken.

Stilletjes zijn op 16 maart 2017 de herijkte bekwaamheidseisen gepubliceerd in de Staatscourant
(PDF voor de bewaarders)

Een prima ontwikkeling is mijn eerste reactie, want de 7 bekwaamheidseisen van de wet BIO uit 2006 waren natuurlijk verouderd en vaag beschreven.
De herijkte bekwaamheidseisen zijn beter beschreven en leggen meer de nadruk op pedagogisch didactisch handelen en vakkennis van de docent.
Prima!

Deze herijkte eisen zijn echter al in 2012 geschreven, dat is inmiddels 5 jaar geleden.
Wat mij betreft lopen we voor invoering al achter de feiten aan.

Ik zal wel weer wat mensen over me heen krijgen, maar in de herijkte bekwaamheidseisen ontbreken enkele componenten die leraren naast vakkennis en pedagogisch/didactisch handelen, zouden moeten hebben.
In de hele tekst komen de woorden informatievaardigheden, digitale vaardigheden en mediawijsheid niet voor.
Daar waar het iets met techniek te maken heeft komt het woord digitale 3 keer voor:

  • kennis heeft van digitale leermaterialen en leermiddelen en de technische en pedagogisch-didactische mogelijkheden en beperkingen daarvan kent;
    (vakdidactische bekwaamheid/kennis)
  • doelmatig gebruik kan maken van beschikbare digitale leermaterialen en leermiddelen
    (vakdidactische bekwaamheid/kunde)

Voor de context van de leraren opleiding en het referentiekader voor normering (bachelor- en master niveau)
De toetsing van de bekwaamheidseisen moet en actueel, eenduidig en concreet toetsbaar zijn.

  • In het kader van actualisering wordt ook meer aandacht gevestigd op het potentieel van digitale leermaterialen en -middelen.

Verder is er in het hele document van 36 pagina’s niets terug te vinden over mediawijsheid, informatievaardigheden en digitale vaardigheden.

Ik maak me daar zorgen over!

Als ik kijk naar de 3 keer dat digitaal voorkomt spelen we daarmee eerder de uitgevers en ELO-beheerders in de kaart dan dat we leraren helpen bij het zinvol en slim gebruik van technologie in het onderwijs.
Ook weet ik uit ervaring dat we docenten, die niet aan de slag willen met alles wat met technologie te maken heeft,  laten ontsnappen.
Maar (en dat is nog zorgelijker) de willekeur in lerarenopleidingen om er geen aandacht aan te besteden en te blijven werken met vrijwillige Minoren kan en mag wat mij betreft niet meer anno 2017.
Lerarenopleiders leiden leraren op en lang niet alle lerarenopleiders zijn voldoende digitaal vaardig om ict in het onderwijs vanzelfsprekend onderdeel uit laten maken van hun lessen/colleges.

Hoe verhouden die ontbrekende bekwaamheidseisen zich trouwens tot de uitspraak na de hoorzittingen in de kamer over Onderwijs2032?
Er is niet veel overeind gebleven van het advies maar wel de nieuwe vakken burgerschap en digitale geletterdheid & techniek.

Wie gaat die vakken geven?

In de bekwaamheidseisen staat:

Vakinhoudelijk bekwaam betekent dat de leraar of docent in ieder geval
a. de inhoud van zijn onderwijs beheerst;
b. boven de leerstof staat;
c. de leerstof zo kan samenstellen, kiezen of bewerken dat zijn leerlingen die kunnen leren;
d. vanuit zijn vakinhoudelijke expertise verbanden kan leggen met het dagelijks leven, met werk en met wetenschap;
e. kan bijdragen aan de algemene vorming van zijn leerlingen;
f. zijn vakkennis en -kunde actueel houdt

Als er geen bekwaamheidseisen zijn rondom digitale geletterdheid voor docenten, kunnen ze toch  niet boven de leerstof staan?

Terug naar de tekentafel of verwijzen naar de prullenbak?

Daar word ik nou verdrietig van.

De 9e#50Books vraag laat ik schieten, ik heb er geen antwoord op.

Wel iets anders waar ik verdrietig van word!
Gisteravond zag ik bij de NOS het bericht dat ruim 30.000 ouderen bestolen worden door hun familie of anderen die de geldzaken voor hen regelen.
Ik word daar boos en verdrietig van!

Mijn moeder is 86 en heeft (bewust) de digitalisering van de maatschappij niet omarmt. Ze heeft geen internet en een mobiele telefoon die meestal in haar tas niks ligt te doen.
Dat betekent dat bankzaken en andere informatiestromen die via internet lopen, aan haar voorbij gaan.
Ze leest 1 krant en kijkt het journaal om zes en acht uur.
Meer informatie krijgt ze eigenlijk niet binnen.

Omdat zij op Texel woont (en daar echt nog veel ouderen internetloos zijn) zal het met de bank zo’n vaart niet lopen.
Wat ik zelf wel vervelend vind is de eenzijdige informatie die op dit moment bij haar binnenkomt aangaande de maatschappij en de politiek.

Een voorbeeld.
Naar aanleiding van het nieuwsbericht over die 30000 ouderen die bestolen worden, verwijst de journaal lezeres direct naar de NOS app. Tsja…die heeft mijn moeder niet.

Vervolgens gaat het nieuws door over de verkiezingen en de peilingen. Ook daar wordt verwezen naar de blog of website van de NOS. Ook daar komt ze niet.

De krant die mijn moeder leest, is niet mijn krant, deze geeft wat mij betreft een te eenzijdige berichtgeving over de ontwikkelingen.
Doordat zij enkel die krant leest is de keuzeweg die zij bewandelt voor ze naar de stembus gaat, eigenlijk best zorgwekkend te noemen.

Informatiebubbel
Wij hebben het online over een internet bubble en fake nieuws. Zij zit in een Televaag bubbel en maakt op grond daarvan keuzes. Natuurlijk praat ik met haar over de mijns inziens wat beperkte blik op de ontwikkelingen in de politiek. Maar mijn steekhoudende argumenten zijn ook gekleurd en helemaal niet van belang, ik probeer alleen soms het nieuws te duiden.
Bij het hanteren van het rode potlood is het helemaal aan haar welk rondje ze rood kleurt.
Natuurlijk heeft ze in al haar levensjaren evenveel levenswijsheid opgedaan, daar gaat het niet over. Het gaat over de snelle maatschappelijke veranderingen die soms moeilijk te volgen zijn. Het gaat over de manier waarop er verslag gedaan wordt.

Wij zouden dus niet alleen de banken moeten dwingen om een oplossing te bedenken voor de vuile dieven die stelen van hun ouders, grootouders of zorgvragers.
Wij moeten ook de kranten en de NOS vaker dwingen onafhankelijk en zonder waardeoordeel journalistiek te bedrijven, want eigenlijk is dat ook diefstal. Diefstal van neutrale informatie!

Ben ik de enige die er zo over denkt?

Tweede ict praktijkdag in Nederland

Bij onze zuiderburen is de ict praktijkdag een begrip.
Tegen de tijd dat er weer een praktijkdag plaatsvindt loopt Twitter over van de positieve tweets.
Professionalisering optima forma lijkt mij!
Op 7 november vindt bij het Sint Joris College in Eindhoven de tweede ict praktijkdag in Nederland plaats

praktijkdag
Hoe werkt het?
Ver voor de praktijkdag plaatsvindt worden er mensen benaderd of zij een workshop, presentatie of iets anders willen verzorgen. Na toezeggen krijg je een inlog aan de achterkant en kun je zelf tekst en uitleg geven.
Vervolgens worden deelnemers opgeroepen om zich aan te melden en in te schrijven voor workshops.
Bij onvoldoende aanmeldingen voor een workshop, komt deze te vervallen.

Op dit moment staan er verschrikkelijk veel workshops klaar en denk ik dat sommige mensen door de bomen het bos niet meer zien.

Laat ik dan door een blogpost maar wat reclame maken, want ik heb eigenlijk wel zin om de workshops te geven.

Workshop 8: Bloggen is leren

Daar wil ik lekker aan de slag met een eigen weblog, de basis in- en outs maar ook waarom het zo leuk is om met leerlingen/studenten te bloggen. De waarde van bloggen voor mezelf en nog wat meer zaken.

Maar eigenlijk ga je gewoon zelf aan de slag. De echte fanatiekelingen mogen wanneer zij op een eigen domein willen gaan bloggen mij daarover vooraf wel hulp vragen.
Ik zag dat er al 4 aanmeldingen waren……maar hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Workshop 72: Mediawijs sollicteren/op stage maar Practice what you preach.

Wie wil er nu niet een tiptop Linkedin pagina? Een echt goede profielfoto? Een  goed pakkende profiel tekst voor een sociaal media profiel?
Je stuurt leerlingen en studenten straks op stage maar zou je zelf nog een CV in Word mailen?
Wat is er over jou online bekend?

Door de stappen van de leerlijn mediawijs solliciteren te zetten (inclusief didactische tips) kun je de volgende dag vol trots jouw leerlingen aan de slag zetten.

Pas 1 aanmelding…..mmm magertjes dus.

Kom op, aanmelden (mag natuurlijk ook voor andere topworkshops) en professionaliseren!!
Ik knutsel wel een registerpuntjespapiertje voor je.

Week van de Mediawijsheid: Media & Respect

Nooit eerder was het zo eenvoudig om met anderen in contact te komen, ervaringen te delen of in discussie te gaan. De mogelijkheden van internet en sociale media zijn ongekend. Maar we zijn zo snel en massaal gaan communiceren dat zorgvuldigheid, privacy bescherming en het ‘even tot tien tellen’ er vaak bij inschieten. Daarom gaan we met kinderen, jongeren, ouders, professionele én andere mediamakers in gesprek over hoe iedereen op een respectvolle manier media kan maken.

Poster: Stellingen voor een discussie in de klas
Speciaal voor de Week van de Mediawijsheid is er een poster gemaakt met acht discussiestellingen over Media & Respect. Hang de campagneposter op in de klas en begin elke dag met een groepsgesprek of discussie in de klas over media. Door met leerlingen in gesprek te gaan zullen zij aan het denken worden gezet over hun eigen mediagedrag en het effect daarvan

Meer informatie op de site  weekvandemediawijsheid.

Stellingen + tips voor het voeren van een debat of discussie:

Campagnemateriaal + teksten:

Nieuw: het My Comment Festival, het mediawijze festival voor het voortgezet onderwijs.
Beeld en Geluid en Mediawijzer.net organiseren samen een festival waarin jongeren uit het voortgezet onderwijs en mediamakers met elkaar in gesprek gaan over een ethische code voor online media: het My Comment Festival. Wat zijn absolute do’s and dont’s, wat is acceptabel en waar liggen de grijze gebieden? Hebben populaire vloggers en bloggers een voorbeeldfunctie? Hoe gedraag jij je op het net en wat verwacht je van anderen?

 

MediaMasters: de serious game voor groep 7 en 8

MediaMasters wordt gespeeld gedurende één uur per dag op vijf schooldagen. Iedere speldag start met een korte aflevering op het digibord. Daarnaast gaan leerlingen zowel in de klas als thuis aan de slag met MediaMissies: mediawijze opdrachten over bijvoorbeeld online privacy, cyberpesten, betrouwbaarheid van bronnen en het zelf creëren van content.

Meer informatie: www.mediamasters.nl

Hoofdpersonen volgen op Twitter

Praat tijdens de Week van de Mediawijsheid en MediaMasters mee via Twitter. Maak daarbij gebruik van de hashtag #MediaMasters en voor de Week van de Mediawijsheid #WvdM15. Daarnaast is het net als voorgaande jaren mogelijk om de karakters uit de game te volgen op Twitter!

Meer informatie: https://mediamasters.nl/socialemedia/, inclusief de accounts van de vier hoofdpersonages en een Twitterlijst met alle karakters

En ik zou Karin Winters niet zijn als ik niet weer een klein beetje teleurgesteld zou zijn, want WAAR ZIJN DE ACTIVITEITEN VOOR LERAREN EN LERARENOPLEIDERS?
Die zijn echt nog lang niet allemaal mediawijs!!
Misschien tijd voor het bordspel Spelender(media)wijs?

Zonder titel….

Vrijdagavond…gewoon op de bank, bijkomen van de week en genieten van het vooruitzicht van een paar niks moet maar alles mag dagen. Ik heb de iPad of de telefoon half aan liggen en kijk met een oog mee op de Twitter tijdlijn. Soms ben ik balorig en soms gewoon een lurker… een gewone vrijdag dus.

Ineens komen de eerste Tweets voorbij dat er iets aan de hand is in Parijs. Er wordt geschoten er zijn ontploffingen….allemaal onbevestigd en door velen blind geretweet liefst voorzien van eigen commentaar. Dat maakt de tijdlijn er niet duidelijker op.

Dit is voor mij ook de eerste keer dat ik ook op Periscope ga meekijken. Eerst kijk ik mee met een mijnheer die tegenover het theater woont. De mensen lopen gewoon nog op straat, de auto’s en scooters worden niet tegengehouden. De Periscoper verandert in een journalist en wisselt verbazingwekkend snel tussen Engels en Frans commentaar om te vertellen wat er aan de hand is. Hij reageert op de vragen in de chat en legt telkens opnieuw uit waar hij staat. Er klinken weer schoten
Ik haak af….denkend….dat brandje wordt wel geblust.
Ik schakel als digitaal ramptoerist direct daarna over naar een Amerikaanse mevrouw die tegen de familie roept dat ze in orde is en dat ze staat te schudden op haar benen. Op een andere plaats in Parijs…en een ander verslag.  Op vimeo komt een filmpje voorbij van de knallen die in het stadion te horen waren… Meer en meer Tweets, van mensen in Parijs.
Het openstellen van huizen, de afschuw de angst, de oordelen en de duiders.

Tussendoor komen de “uitgelichte” Tweets, de retweetende eikelpoetsers en zenders, de geplande Tweets hoe leuk een bedrijf is, voorbij.

Twitter en Persicope raken oververhit.  De eerste hashtags ontstaan en ook speculaties inclusief meldingen van veel meer ellende komen voorbij. De Facebook berichten waarin een van de gegijzelden roept om een inval door de politie omdat er gemoord wordt komen door naar de Twitter tijdlijn.

Ik zet de TV aan.
Wij hebben ontelbaar veel zenders maar er is nog niets aan de hand. Geen onderbrekingen, Nieuwsuur gaat door, Umberto laat even wat zien en vervolgt vervolgens ook zijn uitzending. 
Ik zet de TV weer terug naar de film die ik aan het bekijken was, gewoon op een van de RTL zenders.
Dan schakelt ineens CNN op, RTL op, NPO op, maar het nieuws dat zij hebben komt van Sociale Media.
Ik ga naar bed en ik weet niet wat ik voel…hoe ik me voel….en wat er gaande is.
Zaterdagmorgen, de krant heeft enkel de speculaties en onbevestigde berichten kunnen afdrukken. De persen moeten rollen en de kranten bezorgd.

Niet te bevatten
Als ik het in mijn eentje allemaal al niet kan bevatten, niet begrijp en er alleen heel droevig van wordt….dan lees ik mee met al die anderen die het ook niet bevatten, begrijpen en droevig van worden.
Ik ben stiller en vind er niks van, wat kan ik er van vinden? Ik ben emotioneel met zo’n prop in mijn maag en brok in mijn keel.

Buiging
Wat heb ik een bewondering voor al die onderwijsmensen die het ook niet kunnen bevatten, niet begrijpen er heel droevig van zijn….maar dat dan morgen wel uit moeten leggen aan leerlingen. Zij moeten het gesprek aangaan met studenten (van allerlei kleuren en stromingen). Zij mogen geen mening hebben maar moeten meningen van anderen wel de ruimte geven.
Velen van hen zagen afgelopen weekend ook de meningen van ouders van die studenten en leerlingen in reacties op blogposts en nieuws voorbij komen. Die ouders hebben soms een andere mening en uiten die op het schoolplein of op sociale media. Dat mag, maar is niet altijd eenvoudig voor leraren om ermee om te gaan. Zeg maar, er zonder problemen doorheen te manoeuvreren zonder op tenen te trappen.
Moeten de leraren rechtpraten wat ouders kromdenken?
Ik zuchtte zelf vanmorgen opgelucht: oef een lesluwe week vanwege de accreditatiesommissie…geen studenten, geen hoofdbrekens.

Een diepe buiging voor de onderwijsmensen die morgen die zware dag tegemoet gaan en in plaats van de sinterklaasperikelen een heel ander “kringgesprek”gaan voeren.

Na noot: misschien mooi om te beginnen met het gedicht van Karin Donkers: P(l)ease
(prachtig!!)

 

 

 

Onderzoek naar bloggen

Zojuist heb ik op het nippertje een stimuleringsaanvraag bij Mediawijzer.net ingediend om een onderzoek te doen naar het (informeel)leren door middel van het bijhouden van een weblog.
Ik schreef er al eerder over in het kader van mijn opleiding.

Waarom ik dat wil onderzoeken?

  1. Het is nog niet onderzocht, in elk geval niet onder Nederlandstalige Edubloggers.
    Er worden door mij altijd aannames gedaan en ikzelf denk dat ik heel veel leer van bloggen. Het onderzoek doen naar het onderwerp van een blogpost, het schrijven van een post en zo zijn er nog wel wat zaken te noemen. Maar zoals ik inmiddels geleerd heb, bewijs het maar.
  2. Is het mogelijk informeel leren te expliciteren?
    Op het moment dat je vraagt “wat heb je geleerd, wanneer en hoe”, is het dan nog informeel leren? Van welke definitie ga ik dan uit en ga ik dan gebruik maken van gevalideerde vragenlijsten? Ga ik kwalitatief of kwantitatief onderzoeken?
  3. Als niet al te ervaren onderzoeker en schrijver moet ik mijn vaardigheden vergroten en sterk verbeteren. Dat kan wat mij betreft alleen door te blijven vragen en onderzoeken en dat onderzoek dan ook zo dicht mogelijk bij mijn eigen intrinsieke motivatie te houden. Bloggen en leren door te bloggen is dan een mooi onderzoeksonderwerp.
  4. Het aantonen van bekwaamheid, kan dat ook door informeel leren op te nemen in professionaliseringsactiviteiten?
    Ik ga het register niet in maar er nog steeds tegenin. Als nu aangetoond wordt dat er geleerd wordt en wat er geleerd wordt door te bloggen, hebben de ruim 300 edubloggers in Nederland er ook iets aan, lekker BIO puntjes scoren.

Er zijn vast nog meer argumenten te bedenken, maar deze vier zijn wel de eerste die bij me opkomen.

Om nu in aanmerking te komen voor een klein steuntje in de rug, heb ik ook hier (ja hier ook) minstens 3 reacties nodig om de aanvraag geldig te maken.

Dus mijn vraag aan jou als lezer:
Waarom is het volgens jou absoluut van belang dat er onderzoek gedaan wordt onder Nederlandstalige bloggers waarbij gekeken wordt of er (informeel) geleerd wordt door te bloggen en of dat leren geëxpliciteerd kan worden.
(ik moet nog sleutelen aan de onderzoeksvraag natuurlijk)

Van wie is de foto?

Mijn profielfoto staat openbaar en ik probeer deze ook actueel te houden. Soms vraag ik een “echte” fotograaf om een nieuwe foto te maken, soms een “goede amateur fotograaf” en soms heb je gewoon geluk dat een onderdeel van een deal is….mijn hoofd in een reclame uiting in ruil voor de foto’s voor eigen gebruik.

Afgelopen vrijdag ontstond er een kleine discussie over mijn Twitter profiel foto die bij een blogpost op een site geplaatst was. De fotograaf van de profielfoto vond dat er toestemming gevraagd had moeten worden aan hem om die foto te plaatsen. Ik verkeerde in de veronderstelling dat het mijn hoofd was en dat portretrecht zwaarder telde
Maar de enige manier om welles nietes af te sluiten is met enig uitzoekwerk en waarheidsvinding.

Gelukkig is daar Charlottes Law met een antwoord op de welles/nietes.

 “Omdat de openbaarmaker aansprakelijk is, heeft het niet altijd zin om door te verwijzen naar de persoon die de beelden heeft toegestuurd. De auteursrechthebbende mag namelijk zelf bepalen wie hij/zij aanspreekt op de inbreuk”

Ik was dus fout, want ik heb geen formele toestemming gevraagd aan de fotograaf voor hergebruik van mijn profielfoto op een andere plaats. Vervolgens sprak de fotograaf de plaatser van de foto (buiten mijn Twitterprofiel aan). Dat was zijn goed recht blijkt nu.

Mijn lesje geleerd, mijn profielfoto vervangen door een foto waarvan ik van de fotograaf wel toestemming heb om deze te plaatsen en herplaatsen. Dat was de deal de foto’s zijn nu van mij in ruil voor de reclame uitingen van Hosting2Go in Computer Idee en op hun website.
(natuurlijk niet de uitgelichte foto bij deze weblog 🙂 die heb ik zelf gemaakt met de iPad)

Probleem opgelost en verontschuldiging aan de fotograaf Erwin Klaasse voor het niet vermelden van zijn naam en het niet formeel vragen van toestemming voor herplaatsing van mijn profielfoto.

Ik zal de eerste noch de laatste zijn die dit overkomen is in mijn- over het algemeen genomen- pogingen tot mediawijs gedrag

Vraag: koppeling cloudopslag en schoolapplicaties?

Als geen ander ben ik ook een wolkwerker en staat zo goed als alles wat ik heb wel ergens op het wereldwijde web. Ik ben een grootgebruiker van alle Google spullen, vanaf mijn werk laptop staan mijn spullen in  Onedrive van Microsoft, parkeer en deel ik veel via Dropbox.
Wat er echter niet in de cloud staat maar op mijn laptop en een aparte externe harde schijf zijn mijn persoonlijke dingen, je weet wel…belastingen en zo.

Bij elk nieuw apparaat waarmee ik verbinding maak met het wereldwijde web, krijg ik weer massa’s tijdelijke opslag in Dropbox, waarvoor mijn dank. Maar…als die tijdelijke opslag klaar is en je let niet op de waarschuwingen zijn de spullen gewoon weg.

Waarom ik daar nu over begin? Nou eigenlijk omdat ik me toch wat zorgen maak over iets wat ik gisteren hoorde. Ik begreep dat een softwarepakket als Trajectplanner de bestanden die docenten en leerlingen met elkaar via Trajectplanner uitwisselen, gelinkt worden aan Dropbox, Onedrive of Google drive accounts.  Bij een workshop hamerde ik onlangs op het feit dat het heerlijk is alles in de wolken te zetten maar dat er toch wat aandachtspunten zijn zeker voor wat betreft nadenken over privacy en security.

Nu weet ik dat ik weer zeur maar ik ken ook mijn pappenheimers en wachtwoorden als jan64 zijn vaker schering dan inslag. Daarnaast zijn er nog heel veel mensen die zich niet realiseren dat als de data (denk aan persoonlijke gegevens, burgerservicenummers en meer) op straat komen te liggen, de rapen gaar zijn.

Hoe zit het met software leveranciers en een koppeling naar de cloud opslag plaatsen van hun gebruikers, van zowel leraren als leerlingen?

  • Natuurlijk eerst de vraag, klopt het wat ik hoorde, dus is dat wel zo?
  • Indien het klopt, waarom is dan die keuze gemaakt?
  • Hoe veilig is dat?
  • Hoe zit het dan met “examenproducten” waar een bewaarplicht voor is?

Ik kan er niet veel over vinden, maar daar heb ik jullie voor….en de leverancier kan het hier vast ook uitleggen in een reactie. Zijn er meer schoolapplicaties die zo werken?

Een verloren dag…..met stil verlangen naar…

Eigenlijk te gek voor woorden, maar wij gaan ervan uit dat internet het altijd doet. Net als elektriciteit en stromend water.
Nadat ik gisteren aankondigde meer offline te gaan, plande ik mijn dag vandaag vol af te handelen zaken. Nou maak ik voor de opdrachten die ik heb, voor het grootste deel gebruik van online omgevingen.

Kan gebeuren….een uurtje…twee uurtjes zonder internet. Dat accepteer je en ik gebruik dan mijn mobiele telefoons (ja ik heb er twee voor het geval een van de providers storing heeft).

Waar ik deze blogpost over schrijf is het feit dat je er als aanbieder voor moet zorgen dat je communicatie klopt en actueel is. Dat was vandaag bij Ziggo en @ZiggoWebcare helemaal niet het geval.
Ik heb medelijden met de dames en heren aan de telefoon en ik heb me ook netjes gedragen aan de telefoon, zij kunnen er ook niets aan doen.
Toch een verslag wat er fout ging, want wie weet is het een lerende organisatie.

Vanmorgen verscheen er bij het starten van de browser een melding dat ik moest inloggen op het modem. Daarvan wist ik dat de standaard inlog: ziggo – draadloos al eens door mij veranderd was.
Bij inloggen met de eerder gewijzigde gegevens lukte het ook niet.
Dan is het slim om even op de site van Ziggo te kijken en te zien of er een storing is…..geen storing gemeld.

klopt

Vervolgens met mijn mobiel naar Twitter om te zien of @ziggowebcare er melding over maakte.
De laatste storingsmelding daar was van 17 mei over Fox Sports kanalen.

Dus er een paar Tweets uitgestuurd, ik wacht trouwens nog op antwoord.

Er zat niets anders op dan te bellen naar het 0900-1884 nummer want vast bellen doen wij al 10 jaar niet meer.
Na minstens 6 verwijzingen dat op www.ziggo.nl meer informatie te vinden was (IK BEL JUIST OMDAT IK GEEN INTERNET HEB), het keuzemenu veranderd is, er een phishing mail in omloop is….door een mevrouw die wel erg langzaam praat. De start van de muzak en de al onze medewerkers….8 minuten wachttijd….best goed te doen…..koffie….koekje.

“Met Ziggo klantenservice, zegt u het maar: nou ik heb geen internet en het modem blijft op inloggen hangen. Ik heb de kabel vanuit de kast er al aangehangen….dus als u even wilt resetten zijn we zo klaar”.
“Oh maar mevrouw…..ik zie u niet….kijk, wij zijn de klantenservice van UPC en wij kunnen u niet zien.
Maar geen probleem ik verbind u door naar het juiste nummer”.
Klik… al onze medewerkers zijn in gesprek, de gemiddelde wachttijd is 20 minuten.

Zucht

Toch (na zelf van alles gelezen te hebben in handleidingen) weer een poging om te bellen.
Slim….met een andere telefoon en ja mijn locatie stond aan……zelfde riedel….zelfde helpdesk….ja die van UPC dus.
Maar een gelukje of een slimme medewerker…ik ga rechtstreeks door naar Ziggo.
“Oh jee….er is een grote storing…ja wel tot 17.30 uur eer het opgelost is”.
Afijn, berusting en de vraag of er ergens een melding komt als alles weer werkt gezien het mij doodzwijgen van webcare op Twitter en mijn eigen onwil om weer te bellen.
Gelukkig kan er in het systeem ingesteld worden dat er storing is en dat deze opgelost is.
Om 16.24 uur ontvang ik het SMS’je.

Dat internet het niet doet….kan gebeuren.
Maar dat de communicatie het niet doet anno 2015 is onvergeeflijk.

Oh en Ziggo…..misschien eens kijken naar tijdelijk twee 0900 nummers. Misschien online sneller de storing melden zowel door webcare als op de site.
Zomaar gratis tips van mij….na een erg duur dagje want al mijn werk ligt er nog, voor niet werken kan ik geen rekeningen sturen, dit in tegenstelling tot Ziggo.

Een verloren dag…..met stil verlangen naar…

Focussen en doelgericht zijn…

Vrijdag hadden we onze laatste georganiseerde bijeenkomst in de master leren en innoveren.
Daar kwam mijn onderzoek, de verzamelde data, concepten, institutionaliseren, open of gesloten codering, interview leidraad….aan de orde.
Gelukkig werd het gesprek, waarvan ik dacht met 10 minuten klaar te zijn, opgenomen. Vandaag heb ik alles teruggeluisterd en de aantekeningen van het gesprek met mijn studiecoach ook verwerkt in de agenda.
Wat maak ik me een zorgen over van alles en nog wat, schrijven, schikken, schrappen en structuur. Het moet maar zo…..
Een aantal opvallende dingen en besluiten deel ik hier omdat ik denk dat ik bij lange na niet de enige ben die zo worstelt en waarbij de angst om het hart slaat.

Toen ik vorig jaar augustus mijn go/no go onderzoeksvoorstel indiende, was het allemaal theorie en op papier. Wat ik nu weet en toen nog niet wist is echt onvoorstelbaar. Want als ik toen geweten had…wat ik nu weet…had ik het dan niet allemaal slimmer aangepakt? Doordachter en gestructureerder?

Waar sta ik nu…en waar ga ik naartoe?
Ik heb met mijn studiecoach stevige deadlines gesteld voor het inleveren van delen van de thesis. Dat betekent dat ik met verschillende onderdelen in onderzoek en analyse heel hard moet doorwerken. Haalbaar, maar wel met trillende knieën.
Ik ben zo brutaal geweest de extern beoordelaar en mijn opdrachtgever een mail te sturen met daarin het bericht dat ik op 25 september 2015 ga afstuderen.
Aan de slag dus….

Het 4e portfolio
Op 31 augustus moet ik (parallel aan de thesis) mijn 4e portfolio inleveren.
De vorige portfolio’s heb ik geschreven omdat het moest. Ook schreef ik naar de beoordelaars toe.
Voor dit portfolio stel ik mezelf de vraag (na de tip van mijn studiecoach) wie ben ik als innovator.
Bij de feedback van het vorige portfolio stond een opmerking dat ik meer in de context en met mijn collega’s moet delen en praten (dus niet alleen Tweeten en bloggen).
Helaas voor de opleiding, heb ik geen collegiale context zoals mijn studiegenoten. Ook is de “innovatieopdracht” niet ontstaan op mijn werkplek maar door de goedheid van een opdrachtgever. Terugkijkend denk ik dat ook daar forse slagen gemaakt zijn, maar dat ik daar te weinig zicht op gehouden heb. Die context en de innovatieopdracht laat ik los.
Ik ga dus het portfolio en de verplichte 2 verhalen met daarin een of twee keuzemomenten, vanuit mijn eigen context schrijven. Dit was ik….dit deed ik, dit leerde ik….dit ben ik  nu.

Tip van mijn studiecoach.
Zou het niet handig zijn om offline te gaan en in plaats van de praktijkmens Karin even de rol van de onderzoeker Karin te nemen. Lees niet alles, wees er niet altijd en focus focus focus.
Ook dat ga ik doen….niet helemaal offline…..maar minder online.

En wat dit betekent voor mijn werk? Harder werken op de dagen dat ik werk….want in tegenstelling tot lerarenbeurzen en vervangingsregelingen….de schoorsteen bij mij moet gewoon roken.

Naijler: ……en NEE leren zeggen 🙂