EdCamp 11 maart Liveblog

15.50

WrapUp, want we hebben de laatste sessie stiekem overgeslagen en zijn lekker naar huis gegaan.
Maar na de oproep van Rhea Flohr op Twitter om allemaal verslag te doen van wat er geleerd is (#profblog) maak ik nog een afsluitend bericht.

Wat een top #Edcamp was het weer! Ik realiseerde me dat ik er ook alle keren bij geweest ben.
Wat mij betreft mogen de deelnemers dat wat ze gedeeld hebben ook wel vaker in hun eigen school delen. Zou er niet in elke school of scholen stichting elk jaar een Edcamp moeten zijn? Je mag mij inhuren om de dingen aan elkaar te praten, maar dat kunnen Frans Droog en Patrica van Slobbe ook natuurlijk.
Weer heel veel nieuwe gezichten gezien en ook oude vertrouwde gezichten. De sfeer is altijd goed op een Edcamp en ik merk weinig van een ons kent ons. Ja als je in een workshop Bloggen gaat zitten…dan kennen veel mensen elkaar natuurlijk wel.

Dank OBS Bijlmerhorst voor de gastvrijheid!

Oh en ik verontschuldig me hier omdat ik me te hard liet horen toen het woord lerarenregister viel.
Ik valideer bij deze de #Edcamp met 4 registerpunten!

13.57

Ook de lunchpauze werd doorgewerkt. Maar ook werd er volop uitgewisseld …ik denk dat er prachtige dingen ontstaan.

Sowieso de datum voor de blogworkshop van de Crowd geprikt. Op 19 april zijn we te gast  bij OBS de Bloeiende Betuwe. Die staat Rhea Flohr kennend al op de website.

Momenteel zit ik in de workshop microbit…een man of twintig in een kleuterklas (kleine stoeltjes) die stappentellers..kompassen of liefdesmeters programmeren.

Pauline Maas heeft een kist met MicroBits bij zich en zet de deelnemers aan het werk. Coderen met een MicroBit is reuze eenvoudig maar je kunt de leerlingen ook uitdagen door de MicroBit te verbinden aan auto’s of aan jezelf.
Voor deze bijeenkomst deelde zij een flyer met 9 eenvoudige MicroBit projecten. Gelukkig ook online te vinden.
Levendige sessie van beginners tot gevorderden (ik zag iemand in Javascript werken!)
Vooral een microbit kopen en aan de slag gaan!! Op deze bèta site kun je live testen of je bitje doet wat jij wilt.

11.46

Na de pitches van weer zes prima (moeilijk kiezen) workshops sluit ik nu aan bij Jan Tishauser. Die ons meeneemt in de onderzoeken van Graham Nuthall. De eerste hit in Google geeft aan dat het de meest belangrijke onderwijsonderzoeker is waar niemand van gehoord heeft. Ik ook niet dus. De techniek laat Jan even in de steek, maar dat mag op Edcamps..
Nuthall heeft diepgaand onderzoek gedaan, bijna tot in het brein van de leerling.
Jan tipt het boek van Nuthall The Hidden lives of Learners


Een van de eerste onderzoeken deed hij naar: Wat gebeurt er in een lokaal en wat gebeurt er met een leerling?
Een van de eerste conclusies was: In een klaslokaal zijn een aantal vaste rituelen.

Later startte Nuthall met experimenteel onderzoek. Docenten gingen een serie lessen verzorgen volgens vaste inhoudsscripts. Hij keek naar 3 groepen leraren. Ervaren docenten, beginners zonder instructie en beginners die wel instructie gekregen hadden (hoe doen ervaren docenten het).
De uitkomsten van het onderzoek waren best schokkend. Er was geen systematisch verschil in de leeropbrengsten bij leerlingen. Wel werden er verschillen gevonden tussen leraren uit de verschillende groepen. Bij leraren die feedback gaven en vragen stelden waren de leeropbrengsten hoger.
Vooral in vervolg onderzoeken bleef telkens naar boven komen dat leraren die leerlingen betrekken, feedback geven en vragen stellen en activeren beter scoren.

Aandacht werd in latere onderzoeken verlegd naar de leerstof (analyse, welke kennis wordt er overgedragen) en de interactie met de leerlingen. De onderzoeken waren intensief (focus op een kleine groep leerlingen met waarnemers).
Vooral de mechanismes in klassen werden gevonden.
Op het laatst focuste Nuthall op 1 leerling en 1 onderwerp. Jan heeft het over: tot op het bot geanalyseerd.
Laatste onderzoek naar: pretoetsen – posttoetsen – jaren later posttoets – interview van leerlingen.
Hij kon tot op 85% voorspellen, welke leerling welke toetsvraag goed zou beantwoorden
Als een leerling de benodigde informatie 3 keer voorbij heeft zien komen  (en heeft opgelet) kan hij de vraag goed beantwoorden (met twee uitzonderingen).
Conclusies: beperk je curriculum
Geef pre en post toesten
Pas feedback toe
Ken de sociale structuur van je klas. (70% van dat wat leerlingen leren, leren ze van elkaar).
Hop en weer verder naar de volgende ronde

11.05


Na een enerverende start bij het bord ben ik net beland in lokaal 1 om te gaan brainstormen over 21e eeuws leren. Het loopt nog geen storm maar dat maakt het juist extra levendig.
De hoofdvraag is..hoe kunnen we de 21e eeuwse vaardigheden in het kleuteronderwijs integreren?
Het model van Kennisnet en SLO wordt als kapstok gebruikt

De school werkt nu vanuit het principe Leren leren, Leren denken en Leren voor het Leven.
De school waar wij zijn werkt  al met Breintijd en heel veel onderdelen van het model worden al ingezet in het onderwijs. Maar op dit moment is het redelijk ad hoc en niet doordacht. Hoe breng je de daar nu structuur in aan.
Mooie uitwisseling van ervaringen over en weer. Lizette Mijland vertelt over de manier waarop zij nu bezig is met de creativiteitsontwikkeling van kinderen. Uit haar tas Begrijpen met je handen van Annette Weterings.
Wordt vervolgd….op naar de volgende ronde

09.10

Even testen of het wel werkt, anders roep ik iets en komt er niets van.
Ik gebruik de plugin Live Blog Entries, die zorgt ervoor dat het laatste bericht bovenaan staat. Ik hoef alleen het Live blog aan te klikken en een nieuw bericht aan te maken. Dat scheelt titels en instellingen.
Maar of het werkt?

09.02

Natuurlijk stond ik vanmorgen mijn eigen lunch al klaar te maken en heb geen taart maar gewoon zakken snoep mee.
Ik verwacht namelijk dat er massa’s taart en koek meegenomen worden door de 55 deelnemers.
De Microbit zit natuurlijk ook in de tas!

Vandaag ga ik proberen het verslag van EdCamp in een live blog te doen.
Ik heb het nog nooit geprobeerd en dit lijkt me een uitgelezen kans.
Vanaf een uur of 11 vanmorgen schrijf ik telkens een kleine impressie. Deze vul ik later aan met foto’s.
Het zou mooi zijn als je meeleest om er ook tussentijds vragen te stellen of lekker te reageren.
Tot straks

Beetje moe…..aan de lente toe?

Nee ik ga niet stoppen, maar ik ben de afgelopen dagen wel een beetje Twittermoe.
Vooral de aanloop naar de verkiezingen en ander hastagterrorisme maken de tijdlijn niet erg gezellig.
Nou kan het ook zijn dat ik even helemaal Social media moe ben, want ook Facebook en LinkedIn (in de nieuwe layout) trekken me helemaal niet.

Ondertussen blijven de uitgestelde zaken die allang hadden gemoeten ook liggen.
Dat komt vooral omdat we in- en uit huis moeten vanwege kijkers naar ons huis.
Misschien ben ik er wel helemaal niet bij met mijn hoofd.

Even een paar snacks die bleven liggen de laatste dagen.

Vrouwendag
Al een tijd maak ik geld over naar projecten van KIVA 
Natuurlijk kies ik daar bewust voor vrouwen en onderwijs (zonder op land, religie en kleur te letten)
De terugbetalingen schenk ik meestal aan Kiva of ik leen weer aan een andere vrouw.
Het terug betalingspercentage is 97%, prachtig om zo een kleine bijdrage te leveren.
Vandaag extra mooi! Doen dus!

LeerKRACHT
Wanneer je wilt weten hoe LeerKRACHT werkt en hoe leraren het ervaren moet je echt naar een informatiebijeenkomst gaan.
Kijk eens hoeveel mogelijkheden er zijn om aan te sluiten.
Met onze verhuisplannen (richting Drenthe) moet ik natuurlijk nog wel even aan mijn netwerk gaan trekken om daar volgend jaar aan de slag te kunnen.

EdCamp
Echt heel kort dag, maar als je het gemist hebt…aanstaande zaterdag is er weer een Edcamp…je kunt hier lezen wat het is en je gelijk aanmelden.
55 mensen staan er al op de lijst om te komen, gezellig!!
Ik wil in elk geval aan de slag met de Microbit en wat meer codedingen. Maar voor de rest laat ik dingen ook graag over me heen komen.

Weet je wat ik mis?
Ik krijg heel veel meldingen van evenementen (in de mail maar ook op Twitter) maar er is volgens mij geen plaats om die allemaal tegelijk te zien.

Is er een online onderwijsagenda waar alle (zoveel mogelijk) Onderwijs events en activiteiten in staan?
Je zou zelf moeten kunnen aanmelden (soort online agenda) en in 3 zinnen en een link de info moeten kunnen plaatsen.
Bestaat dit al eigenlijk? Een eventkalender ofzo?

 

NOT, welk probleem wordt er opgelost?

Hoewel ik dit jaar ‘slechts’ 1 dag op de NOT was en dus bij lange na niet alles kon zien, kijk ik toch even terug.

Zoals gewoonlijk was het vooral druk in de boeken- en knutsel straten.
Ook ik heb mezelf met een vulpen beloond. Ik denk dat er daar goede handel gedreven is.
Het grote graai- en gadget circus was soms om te lachen.

Hardware
Ook de tablet/chromebook/laptops stands, vooral die waar de methodes al op staan, waren in trek. Gelukkig verscheen er niet (in tegenstelling tot bij de IPON vorig jaar) ineens een onderzoek waarin stond dat kinderen beter leren lezen en rekenen als ze met methode tablets werken. Ik zie trouwens een afname van tablets (behalve Ipads) en opkomst van kleine netbooks en chromebooks. De toetsenborden zijn toch nog steeds handiger dan enkel swipen. Natuurlijk komt dat ook omdat de netbooks en chromebooks inmiddels allemaal touchscreens hebben en ook in veel gevallen robuuster worden.

Het keuzeproces van scholen wordt daarmee nog ingewikkelder want wat is er nodig voor ons onderwijs en niet welke aanbieder heeft de beste marketing. Ik denk dat met name de duurzaamheid, onderhoudscontracten naast de prijs een keuze nog moeilijker maakt.

De grote touchscreens, TV’s en slimme borden vergen ook grote stands, daar waren er genoeg van. Soms vraag ik me wel af wat het verschil tussen alle borden is, maar dat terzijde. De beamer met de laptop volstaat volgens mij bij heel veel docenten nog steeds.

Makerdingen
Persoonlijk vond ik de “maker/botjes/code” afdeling veel te klein. Maar dat ligt natuurlijk meer aan mijn eigen interesse. Ik ben steeds nieuwsgierig naar nieuwe ontwikkelingen.
Ze stonden best wel ver achteraan, weggestopt tussen de grote aanbieders.
Ik zou het centraler neergezet hebben op een groot innovatieplein. (Tip voor IPON).
Daar zouden ook echt de hele kleine clubs die minder te besteden hebben aan beurs meters in het zicht komen te staan.

mbo is in dit opzicht geen markt voor de ontwikkelaars, ik kon behalve de arduino’s, microbitjes en raspberry pies, niet echt iets vinden waar ik bij een mbo mee aan zou kunnen komen. Hoeft niet natuurlijk, maar soms denk ik…daar mag het best wel eens wat uitdagender zijn in de theorielessen.

Puntjes hier en daar.
Een matige ontwikkeling vind ik dat, aanbieders van scholing, training en professionalisering allemaal schermen met registerpunten. Ik word daar best verdrietig van, maar blijkbaar is er markt voor. Afnemers van standaard ingerichte ‘gemaksoplossingen’ zou ik willen aanraden te letten op de vraag: wat de leraar nodig heeft en niet wat de aanbieder aanbiedt.
Een elearning cursus zonder begeleiding en volgens een vast stramien werkt niet voor de gemiddelde docent. Vanuit kosten en tijdsinzet (redelijk goedkoop en vergt geen fysieke bijeenkomsten op een vast tijdstip) mag die keuze niet zo gemaakt worden!

Software, ELO’s en andere ‘oplossingen’.
De Elektronische leeromgevingen die door docenten, scholen zelf gevuld worden (dus methode onafhankelijk) zijn een beetje aan het krimpen. Kleinere omgevingen en vaak meer geënt op volgen dan op onderwijsinhoud zijn juist wel aan het opkomen. Nu ik zelf aan het puzzelen ben met redelijk eenvoudige uitbreidingen in WordPress, herken ik dat ook bij aanbieders. Veel nieuwe kleine omgevingen zijn gestoeld op WordPress. Oplossingen met Moodle heb ik niet gezien.
Sowieso zag ik weinig “open” systemen, maar ook wel logisch want daarbij verkoop je alleen consultancy en advies.

Oudercommunicatie, oudercommunicatie en oudercommunicatie. Een hot item waar aanbieders van verschillend pluimage groot en klein te vinden waren.

Mijn zoektocht naar portfolio’s leverde niet heel veel op. Zoals ik al eerder schreef zou ik vanuit de lerende, het eigenaarschap en verschillende fases van leren en ontwikkelen meer willen zien.
De meeste portfolio´s gaan uit van de docent. Alles in een oogopslag zien, opdrachten toewijzen aan leerlingen en monitoren (soms tot best diep) hoe kinderen toetsen maken.
Maar ik heb er niet een gezien die voldoet aan de ePortfolio standaarden.
Veel ontwikkelaars geven aan ‘nog’ in de ontwikkelingsfase te zijn in plaats van ‘weer’.

Ik vind ook dat er te vaak vanuit software ontwikkeling (techniek) in plaats van onderwijsontwikkeling (wat vraagt de leerling) gedacht wordt. De techniek is dan leidend in plaats van de onderwijskundige vraag.
Welk onderwijskundig probleem er opgelost wordt is niet de eerste vraag, maar “er is vraag naar portfolio’s’ staat voorop.

Bij alle keuzes die scholen maken vraag ik me wel af of het keuzeproces bewust en doordacht, vanuit onderwijs doorlopen wordt. Misschien toch tijd om 4 in balans er weer eens bij te pakken?


Ach..
Toch best veel gezien in die ene dag.
Nieuwe vrienden voor Vives Magazine geworven.
Met heel veel mensen gekletst.
De release van het nieuwe boek van BoekTweePuntNul:  Leren in de 21e eeuw
(door Frank van den Oetelaar en Henk Lamers)


Trouwens, een netwerkplein is ook wel een handig idee, dat scheelt zoeken, appen en twitteren!

The day after: ResearchED2017

Doordat het echt zoveel lezingen (ik noem het bewust geen workshops) waren, kan ik het niet voor elkaar krijgen om de door mij gevolgde workshops inhoudelijk te verslaan.
Knap dat Rob van Bakel het juist wel zo goed kan samenvatten, lees dus vooral hier zijn verslag !


Ik ga er ook van uit dat de presentaties online komen op de researchED site  en ik denk dat het dan niets bijdraagt als ik des Karin’s ga samenvatten op zondagavond.

Complimenten!!
Allereerst is het natuurlijk fantastisch om met zoveel mensen (het dubbele aantal van vorige jaar) bij elkaar te zijn om de verbinding onderzoek en onderwijs te leggen. Wat mij vooral aanspreekt is de variatie. Heerlijk om zoveel verschillende mensen uit alle onderwijssoorten, -lagen en -maten bij elkaar te zien.
Complimenten aan vooral de nieuwsgierige en leergierige mensen die er op een zaterdag bij willen zijn. Hulde voor de sprekers die zonder dikke facturen te sturen hun kennis belangeloos delen.
Dat zijn in elk geval gedreven onderwijsmensen en ik weet zeker dat niemand “gestuurd” werd.
De 8 toegekende registerpunten meer dan waard 🙂

Leerstijlen?
In de ‘wandelgangen’ grapte ik met wat mensen over ‘leerstijlen’. Volgens mij is dat het meest besmette woord van het afgelopen jaar. Veel mensen gaan acuut verontwaardigd snuiven als het ergens genoemd wordt. Ik had echter geen enkele moeite gehad met een (hilarische) leerstijlentest die voorafgaand zou worden afgenomen. Ja ja, grapje natuurlijk.

Voor mij was het 6×50 minuten luisteren naar sprekers die hun kennis, onderzoek, mening, ervaring met ons deelden. Bijna in alle gevallen verrijkt met Powerpoint presentaties…dat is mij wat veel.
Voor mij staat dit haaks op nadenken over leren, onderzoeken en kijken naar wat werkt, waarom en waar.
Ik trek het persoonlijk gewoon niet om zoveel informatie in zoveel sessies te verwerken. Ik voelde me echt een middelbare scholier…van klas naar klas en zelfs de lunch snel naar binnen werkend om weer in de bus opstelling te schuiven.

Ik zou de organisatie willen vragen om volgende keer meer ruimte te maken voor uitwisseling, gesprekken en stellen van vragen aan elkaar. Een open space zou daar een prima werkvorm voor zijn. Zoveel mensen met zoveel kennis daar kan meer uitgehaald worden voor iedereen.

Ik heb moeite met het goed of fout verhaal…hullie/zullie
ResearchED is ontstaan vanuit de gedachte dat dat wij zelf gaan nadenken, zelf kritische vragen stellen en zelf onderzoeken wat werkt en wat niet.
Dan is het het voor mij best lastig om dan regelmatig in presentaties voorbij te zien komen wat er allemaal niet goed is, niet mag en niet bewezen is.

Ik merkte dat ik soms niet eens een vraag durfde te stellen omdat de presentator stellig en natuurlijk bewezen met onderzoeken mensen, filosofieën en theorieën onderuit haalde.

Een voorbeeld:
Ik heb bewondering voor het werk van Paul Kirschner en ben altijd heel nieuwsgierig naar nieuwe bronnen die door hem aangedragen worden of onderzoeken die lopen of afgerond zijn. Ik geniet ook van zijn ongezouten mening en zijn presentaties. Daarom is het zo zonde van zijn 50 minuten spreektijd om weer de Eduquacks met foto, naam en toenaam te laten zien. Ik hoor en zie veel liever waar hij mee bezig is en wat er wel werkt.

Ook zag ik in sessies mensen binnenkomen met een soort verbeten vooringenomenheid, jou zal ik eens laten horen wat ik ervan vind,  dat het niet werkt en niet bewezen is.

Niet doen, daar leren we niks van. Het enige dat er gebeurt is dat jonge, verse en groene onderzoekenden wel uitkijken om een vraag te stellen. Dat wil je niet toch?

Dit is juist die veilige (leer)omgeving waar je wel inschattings-, denk- of visiefouten moet kunnen maken.
Door juist met elkaar in gesprek te gaan over het waarom en waarom niet. 


Een verzoek aan de programmacommissie.
Er wordt in MBO ook onderzoek gedaan en ook promoveren er regelmatig mensen die er werkzaam zijn.
Deze week startte het pre-promotietraject van 17 mensen die werkzaam zijn in het MBO.
Zullen we die volgend jaar ook een plekje geven?


Ik was er als pers mevrouw en zal vanzelfsprekend in Vives magazine een minder persoonlijk, neutraler en informatiever verslag plaatsen.

ResearchED is uniek en moet vooral groeien en blijven.

Onderwijs en onderzoek, zoek de verschillen deel 1

Gisteravond was ik voor de tweede keer bij de alumni bijeenkomst van de Master Leren en Innoveren (MLI). Heerlijk om met oud studiegenoten maar ook met andere afgestudeerden bij elkaar te komen om bij te praten. Wat heeft het jou opgeleverd, wat doe je met de opgedane kennis en wat wil je nu nog meer gaan doen?

De starters van de MLI van dit cohort sloten hun Wintercourse af. Zij hadden een paar dagen geploeterd over de eerste onderzoeksvragen, de afsluiting van de eerste onderwerpen en de eerste tranen, zuchten en vloeken geuit.
Iedere alumni had een papiertje met een naam van een startende MLI’er om eens uit te wisselen wat en hoe.
Ik kon op dat moment, met het sigaretje buiten samen met Sara Hoftekoesveld (mijn papiertje) niet genoeg benadrukken dat ze moet gaan genieten van het leren, de bronnen en de energie die je samen op gaat doen, dat doe ik bij deze.
Een beetje trots was ik ook op de manier waarop nu bij de MLI de portfolio systematiek vormgegeven wordt. Onze bijdrage in de studentenraad heeft vruchten afgeworpen.
Portfolio EN een criterium gericht interview! Zo mooi.
Ook mooi dat de docenten en management van Aeres zo open staan voor input vanuit de studenten.

Natuurlijk was het niet alleen kletsen en knuffelen, we moesten ook gewoon aan de bak.
We hadden de keuze uit drie sessies waar ofwel docenten ofwel studenten ons vroegen om mee te denken over een dilemma of de voortgang van ontwikkelingen.
Wat is er nu mooier? Met met elkaar weer aan de slag zijn.
Zoveel kennis en ervaring op alle fronten en uit meerdere disciplines bij elkaar om iemand te helpen met oplossingen of oplossingsrichtingen bij dat dilemma.

Ik mis deze vorm van samen leren!!

ResearchED 1
Vanmorgen zaten we om half negen in de auto naar ResearchED om die uitwisseling voort te zetten.
Morgen ga ik dieper in op de inhoud van de 6 sessies die ik bijwoonde.
Kreten van nu heb ik in een visual notes proberen vast te leggen.
Die is natuurlijk als je er niet bij was onbegrijpelijk (ik ben nog aan het leren)



Stellingen of vragen waar ik morgen over wil nadenken en schrijven

  • Practice what you preach, maar wat doen we dan leerlingen aan?  7×50 minuten zendingssessies?
  • Leren en kennisdeling kan alleen in een veilige leeromgeving
  • Experts moeten niet afgeven op anderen en op specifieke personen om hun verhaal kracht bij te zetten.
  • Geen enkel model, geen enkele theorie of bewijs mag een onderwijsreligie worden.
  • Een vraag is geen aanval maar nieuwsgierigheid
  • Death bij Powerpoint is wel bewezen.

Maar bovenal: wanneer er zoveel toppers, onderzoekers, lerenden en ontdekkenden uit zoveel disciplines en vanuit zoveel invalshoeken bij elkaar zijn…..waarom is er dan zo weinig ruimte om daar gebruik van te maken?


 

Wauw! ICTdag Eindhoven

Al een tijdje ben ik niet zo van de workshops.
Het in- en uit vliegen als studiedag vulling is niet meer zo mijn eerste prioriteit.


Dat heeft een paar redenen.

  • Welk probleem los je op en wat is het doel van de studiedag?
  • Een workshop die in het studiedag luchtledige hangt beklijft niet. Een uurtje stoeien met wat tools of over een onderwerp praten zet geen verandering in gang. Morgen gewoon weer over naar de orde van de dag.
  • Een workshop tijdens een studiedag is niet altijd gevuld met gemotiveerde deelnemers. Vaak hebben leraren geen inspraak in het programma. Het gevolg is dat de sessies niet altijd even lekker verlopen. De workshopleiders krijgen het vervolgens 9 van de 10 keer te verduren. Bij een eindevaluatie is workshopleider de gebeten hond, de hand in eigen boezem steken blijft moeilijk voor de gemiddelde workshopdeelnemer.
  • Leraren hebben de gewoonte om acuut in een leerlinghouding te zakken en zich ook als de leerling te gedragen als ze zich geen eigenaar van de inhoud van workshops voelen. Het is niet HUN leervraag maar een door derden (misschien best legitieme) geformuleerde leervraag.

Hoe anders was dat vandaag bij de ICT dag waar onze zuiderburen de grens mee overstaken.  Hans de Four zal me wel verbeteren, maar ruim 500 docenten uit hoofdzakelijk voortgezet onderwijs waren in Eindhoven om deel te nemen aan de ICTdag2NL
Voor een groot deel van de deelnemers was het een “verplichte” studiedag, maar ook heel veel “losse” deelnemers sloten aan.
Mensen hadden ruim van te voren keuze kunnen maken uit een ruim aanbod van workhops (allemaal ICT gerelateerd) die 2,5 uur duurden.
Elke deelnemer kon 2 lange workshops volgen, koffie drinken, de ict markt bezoeken en kleine workshops volgen.
De website en met informatie over workshops, sprekers en het programma..klonk als een klok!
De communicatie rondom deze dag was tot gisteravond – voor met name de sprekers – optimaal.
Aan alles was gedacht, herinneringen..de parkeerkaart, het draaiboek, de lokalen.

Zelfs een hotel boeken met korting was mogelijk.

Mijn Workshops
Mijn bijdrage aan deze ictdag was dan ook voor mezelf de moeite waard om extra veel tijd te steken in de voorbereiding.
2,5 uur is best een forse tijdsduur en dan moet er ook wel even wat gebeuren.

Bloggen is Leren
De eerste workshop (14 deelnemers) Bloggen is leren was interactief, levendig en veel te kort. De deelnemers hadden van mij vorige week al een mail gekregen (ja ook dat zit in het systeem) om expliciete leervragen alvast op te sturen. Op die manier kon ik de workshop nog meer toespitsen op de deelnemers.
Het is zo lastig om op afstand de ict vaardigheden van mensen in te schatten dat ik (denk ik) aan veel variatie en niveaus gedacht had en er voor elk wat wils was.
Aan de opdrachten die klaar stonden zijn de meesten niet toegekomen, want tussen het inrichten van een wordpress.com weblog door kwamen de vragen.
De vragen beantwoordde ik door soms frontaal iets te laten zien of soms even tijd te nemen voor een specifieke vraag van een deelnemer.
Als mensen bij vertrek zeggen….de tijd was tekort…..dan ben ik blij, want dat betekent dat er iets in gang gezet is.
Ik ben echt benieuwd of ik nog vragen ga krijgen….want dat zou me nog blijer maken.
Oh en als je er niet bij was….alle materiaal (inclusief stappenplannen) staat hier
(er komen nog was tips en links bij, naar aanleiding van vragen van deelnemers)

Mediawijs op stage/Mediawijs solliciteren.
De tweede workshop startte met een lunchdipje van twee kanten. Deze workshop had als titel aan de slag met je online profiel. Maar (voor de lezers onder ons) ging over mediawijs op stage. Practice what you preach.
Je kunt met leerlingen niet aan de slag met hun online profilering ten behoeve van stage of sollicitatie als je zelf nooit stilstaat bij jouw eigen online aanwezigheid.

Aan de hand van de leerlijn solliciteren liet ik deelnemers werken aan hun LinkedIn profiel.
De opdrachten (presentatie op Slideshare) die zij doorliepen zijn dezelfde als de leerlingen doorlopen in de leerlijn solliciteren.
Resultaat? Wat mij betreft een uitstekend resultaat. Alle 12 deelnemers zijn vertrokken met een up to date profiel en hebben een aantal didactische tips meegekregen hoe zij met hun leerlingen mediawijs aan de slag kunnen gaan om hen voor te bereiden op stage of werk.

Ik ben tevreden….en echt dat zeg ik niet altijd na een werksessie.
Nou maar hopen dat de deelnemers er net zo over denken.

Dank voor de goede organisatie en wie weet tot in België

 

Tweede ict praktijkdag in Nederland

Bij onze zuiderburen is de ict praktijkdag een begrip.
Tegen de tijd dat er weer een praktijkdag plaatsvindt loopt Twitter over van de positieve tweets.
Professionalisering optima forma lijkt mij!
Op 7 november vindt bij het Sint Joris College in Eindhoven de tweede ict praktijkdag in Nederland plaats

praktijkdag
Hoe werkt het?
Ver voor de praktijkdag plaatsvindt worden er mensen benaderd of zij een workshop, presentatie of iets anders willen verzorgen. Na toezeggen krijg je een inlog aan de achterkant en kun je zelf tekst en uitleg geven.
Vervolgens worden deelnemers opgeroepen om zich aan te melden en in te schrijven voor workshops.
Bij onvoldoende aanmeldingen voor een workshop, komt deze te vervallen.

Op dit moment staan er verschrikkelijk veel workshops klaar en denk ik dat sommige mensen door de bomen het bos niet meer zien.

Laat ik dan door een blogpost maar wat reclame maken, want ik heb eigenlijk wel zin om de workshops te geven.

Workshop 8: Bloggen is leren

Daar wil ik lekker aan de slag met een eigen weblog, de basis in- en outs maar ook waarom het zo leuk is om met leerlingen/studenten te bloggen. De waarde van bloggen voor mezelf en nog wat meer zaken.

Maar eigenlijk ga je gewoon zelf aan de slag. De echte fanatiekelingen mogen wanneer zij op een eigen domein willen gaan bloggen mij daarover vooraf wel hulp vragen.
Ik zag dat er al 4 aanmeldingen waren……maar hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Workshop 72: Mediawijs sollicteren/op stage maar Practice what you preach.

Wie wil er nu niet een tiptop Linkedin pagina? Een echt goede profielfoto? Een  goed pakkende profiel tekst voor een sociaal media profiel?
Je stuurt leerlingen en studenten straks op stage maar zou je zelf nog een CV in Word mailen?
Wat is er over jou online bekend?

Door de stappen van de leerlijn mediawijs solliciteren te zetten (inclusief didactische tips) kun je de volgende dag vol trots jouw leerlingen aan de slag zetten.

Pas 1 aanmelding…..mmm magertjes dus.

Kom op, aanmelden (mag natuurlijk ook voor andere topworkshops) en professionaliseren!!
Ik knutsel wel een registerpuntjespapiertje voor je.

Themamiddag: Professionals zijn beter af met/zonder registers

Woensdag 18 mei vond in het Innovatiehuis in Den Bosch een thema bijeenkomst plaats met de titel: Professionals zijn beter af met/zonder registers.
Doel van de bijeenkomst was de dialoog over professionalisering en de waarde van een register als het gaat om het vastleggen van de activiteiten die daarmee gepaard gaan.


De aanleiding was de aankomende wetswijziging waarin het “vrijwillige lerarenregister” omgezet wordt in een verplicht register voor leraren en de tot nu toe zeer magere bereidheid (50.000) van leraren om zich te registreren (houd deze nuance even vast!).

Voor de lezers …we hebben het hier met name over het mbo omdat het Consortium voor Innovatie van- en voor de MBO instellingen is.

De setting
Ongeveer 19 aanwezigen uit verschillende takken van sport waren aanwezig. Aanbieders van trainingen, aanbieders van personeelsinformatiesystemen, HR medewerkers, Onderwijsadviseurs, Onderwijsondernemers, een afgevaardigde van het forum standaardisatie, aanbieders van bijvoorbeeld EVC en portfolio systemen, opleiders, leden van de onderwijscoöperatie en 1 leraar.
Een mooi gemêleerd publiek, allen met hart voor onderwijs en allen zeer bewust bezig met professionalisering.

In de voorstelronde vroeg ik naast naam en rugnummer waar de deelnemer zijn/haar eigen professionalisering in bijhield. Ik denk dat 90% van de deelnemers aangaf daarvoor LinkedIn te gebruiken (hier kom ik nog op terug).

De eerste leervragen die uit de voorstelronde naar voren kwamen waren:

  • Bevoegd/Bekwaam, hoe zit dat in het mbo?
  • Er zijn voor lang niet alle vakdocenten in het mbo lerarenopleidingen mogelijk om bijvoorbeeld schilders, kappers, bakkers enz. op te leiden. Helaas kiezen dan veel mensen voor de 2e graads leraren opleiding omgangskunde.
  • In de zogenaamde PDT (pedagogisch didactische trajecten) wordt amper aandacht besteed aan de overdracht van VAKdidactiek van het betreffende vak waarin opgeleid wordt.
    (hoe legt een topkapper vanuit zijn eigen vak aan leerlingen het vak kappen uit).
  • Er zijn al heel veel docenten die op enigerlei wijze hun professionalisering vastleggen in een systeem. Hoe vindt zonder de administratieve lasten uitwisseling binnen systemen plaats?
  • Als de autonomie van leraren zo hoog in de vaandels staat, waarom mogen er dan alleen “gevalideerde (lees commerciële) activiteiten worden vastgelegd?
  • Kunnen er ook andere activiteiten gevalideerd worden zonder de vingers van beoordelingscommissies achter de knoppen?
  • Hoe kom je als aanbieder nu achter die wel of niet gevalideerd zijn keuzes die gemaakt worden?


Het podium aan drie sprekers.
Frank Jansma van de Onderwijscoöperatie nam ons mee in een historisch perspectief. Het lerarenregister is niet gisteren bedacht maar loopt al sinds de vorige eeuw.
In 2002 werden door SBL de bekwaamheidseisen van leraren al vastgesteld en sinds die tijd is er al sprake van een register. Let wel: de werkgevers hebben het laten liggen in de uitvoering van de wet BIO en zij zouden verantwoordelijk zijn voor het bijhouden van de bekwaamheid van leraren. Het eigenaarschap en de inspraak over wat wel en niet in het register hoort is echt een forse strijdpunt geweest. Ook de beroepsstandaard van leraren, het aanzien van leraren als beroepsgroep en het van/voor en door leraren is niet iets dat gisteren opgeborreld is.
Het feit dat de minister nu het register als wettelijke eis voor leraren opstelt heeft te maken met de verantwoordelijkheid die de minister heeft als het gaat om de kwaliteit van onderwijs en dus de kwaliteit van leraren.
Frank gaf aan dat het vrijwillige lerarenregister “gekaapt” is door de minister en omgezet is in een wet. Eigenlijk is het register maar een administratief ding dat niet zo heel veel meer met de professionalisering van leraren en de autonomie van leraren te maken heeft. (Frank corrigeert mij vast als ik ernaast zit).
Wanneer je wilt tekenen voor kwaliteit is de beroepsstandaard van groot belang, daar wordt op dit moment heel hard aan gewerkt.

Anna van der Horst van Meurs is aan het promoveren op proactief loopbaangedrag.
Hoe krijg je professionals in beweging als het gaat om het zich blijvend ontwikkelen? Zij hanteert daarvoor de vier C´s: Control, Curiousity, Concern, Confidence.
Uit onderzoek komt met name naar voren dat professionaliseringsactiviteiten aan de volgende eisen moeten voldoen, wil je de professional in beweging krijgen.

1. De activiteit moet relevant zijn voor de professional (niet omdat de baas hen stuurt)
2. Het moet mogelijk zijn je te professionaliseren (tijd, geld, keuze)
3. Het moet energie opleveren (leuk is geen fijn criterium).

Mensen die niet proactief zijn in hun professionalisering en “nog maar een paar jaar hoeven” zijn al met “mentaal pensioen”
De relatie van het verplichte register en vastleggen van de puntjes is zo snel gelegd.

Theo Mensen wond zich op over het feit dat het register leeg blijft (slechts 50.000 geregistreerde leraren). Hij gaf aan dat dat vooral komt doordat er niet voldoende gekeken wordt naar de validering van de bewijzen.  Verbaasd was hij over het feit dat de onderwijscoöperatie vanaf het begin van de invoering van het lerarenregister (gefinancierd door publieke middelen) niet voldoet aan de ePortfolio standaard. Er is een ePortfolio standaard (NEN 2035) en ook het lerarenregister of het register zoals het straks verplicht wordt, moet daar aan voldoen. Uitwisselbaarheid van gegevens en eigenaarschap van de data zijn echt punten waar niet naar gekeken is en waar NU (kijk naar de vragen van de aanwezigen) echt niet meer aan voorbij gegaan kan worden.
Ook sprak Theo over zelfassessments in relatie tot kwaliteitsdenken. Daardoor kan kwaliteitsborging plaatsvinden. Hij verwees naar het open badges systeem waarin validering op meerdere lagen kan plaatsvinden. Ik vind, mijn collega vindt, mijn baas vindt, de beroepsgroep vindt, de minister vindt…..

Drie heel verschillende benaderingen van professionalisering, eigenaarschap en wel of geen register, maakten het best lastig om vervolgens met elkaar de dialoog aan te gaan over voors- en tegens, oplossingen en voorstellen.
In de rol van gespreksleider had ik het heel druk met anderen ruimte geven, faciliteren, organiseren, sturen en soms doorvragen.

Ik liet daar mijn mening vanwege mijn rol achterwege.

Hier niet.

Het feit dat 90% van de deelnemers aangaf LinkedIn als ePortfolio te gebruiken, maakt dat ik denk dat we er nog lang niet zijn. Van wie zijn de data? Waar staan die data? Kan ik ze exporteren?

Het feit dat reflecteren op je eigen leren, plannen waar je naartoe wilt en feedback vragen op jouw handelen nog niet breed DE STANDAARD is, baart me zorgen.
Dat je deze activiteiten niet vastlegt in een portabel portfolio dat voldoet aan de ePortfolio standaarden, is ook zorgelijk.
Kwaliteit is niet te borgen met een certificaat dat gevalideerd is door niet objectieve onafhankelijke professionals. 
Leraren weten niet wie er in hun gegevens neuzen. Deze zaken zijn in softwarematige oplossingen wel te regelen.
De beroepsvereniging van het MBO (BVMBO) heeft geen zeggenschap in deze validerings- en toetsingsactiviteiten.


Kortom, het was heel moeilijk om gespreksleider te zijn omdat ik best iets vind.

Gelukkig reflecteer ik hier op mijn handelen en heb ik een certificaat met 3 biopunten.
Het register kan me gestolen worden want in 2022 (herregistratiemomentje ) zijn we al een aantal eikelpoetsende ministers en staatssecretarissen verder.

Ik vind:

  • dat de 48 miljoen gemeenschapsgeld voor invoering van het register uitgegeven zou moeten worden aan echte onderwijszaken (verlaging werkdruk, vraaggestuurde professionalisering, minder lesuren).
  • dat de onderwijscoöperatie niet de juiste onafhankelijk en democratisch gekozen organisatie is voor de invoering, validering en uitvoering van een register (slagers die hun eigen vlees keuren).
  • dat “de beroepsgroep leraren” niet bestaat.
  • dat de bevoegd/bekwaam toelatingseisen voor het register gestoeld zijn op elitair denken vanuit  een HAVO en VWO docenten perspectief, niet vanuit het beroepsonderwijs.
  • dat de bekwaamheidseisen opgesteld in 2002 eerst geactualiseerd moeten worden.
  • dat lerarenopleiders op universiteiten en HBO ook in een register moeten (kunnnen)
  • dat mensen die geen 0.2 aanstelling bij een onderwijsinstelling hebben recht moeten hebben op registratie.

CVI 2016 even terugkijken en wat maars

Voor mij startte de CVI conferentie met de preconferentie over lectoraten in het mbo Het leuke ervan was dat Henk Ritzen hier de gastheer was. Henk was ook de beoordelaar van mijn thesis in de master leren en innoveren en zo was de cirkel voor mij even rond.

In een wereld café setting zijn we met de (grote groep) deelnemers het gesprek aangegaan over de waarde van lectoraten in het mbo, de samenwerking met hbo lectoren en de waarde van onderzoek in het mbo. In het hbo bestaan sinds ongeveer 10 jaar lectoren en lectoraten. In een lectoraat wordt praktijkgericht onderzoek verricht met als doel het verbeteren van onderwijs. Het mooie aan een lectoraat vind ik zelf dat er een kenniskring van zowel interne als externe deelnemers ontstaat.

Binnen mbo instellingen zijn er inmiddels veel mensen die naast hun werk een mastergraad behaald hebben en de in deze master opgedane (onderzoeks-)kennis niet altijd kunnen inzetten in hun dagelijkse praktijk. Ook voor deze mensen met nieuwe kennis en ervaring zou een lectoraat (desnoods…of zelfs mooier) in samenwerking met een hbo een professionele uitdaging zijn.
Een beeld en tekstverslag volgt vanuit de gedeelde adviezen en tips die uit deze preconferentie naar voren zijn gekomen.

Logisch was het dus om de eerste conferentie workshop naar de sessie over practoraten te gaan.
Even de formele beschrijving van de website http://www.practoraten.nl/ gehaald.
“1. inspirerende onderzoeksomgeving / ontdekkingscentrum / ‘skills lab’ in het middelbaar beroepsonderwijs.
2. platform voor praktische innovatie / kennisuitwisseling met ruimte voor de onderwijsinstelling om zich te profileren.”


Ik ken het practoraat Sociale Media van het Mediacollege in Amsterdam al een hele tijd en met name Jorick Scheerens is daar voor mij een voorbeeld van een practor.  Jorick is ook een kei van een ambassadeur en heeft laten zien hoe een practoraat op te bouwen en te laten bloeien.

In de sessie werden vier leden van de stichting ieder mbo een practoraat bevraagd.

Wat ik zelf jammer vond is dat de hullie/zullie sfeer er te vroeg in kwam. Zo werd hbo lectoren verweten dat zij een academische publicatiedrang hebben en dat onderzoek niet altijd volgens de academische standaarden zou hoeven plaats te vinden. Studenten zouden onder de hoede of in opdracht van een practor ook zelf moeten kunnen onderzoeken, oefenen en hun skills moeten kunnen oefenen. Practoraten worden op dit moment vooral in samenwerking met het bedrijfsleven ingericht.
Hoe krachtig zou het  zijn om (als het beestje maar een naam heeft) in de practoraten ook de docenten hun onderzoeksvaardigheden te laten vergroten, of bij te laten houden. Direct bij een ingeslagen innovatie onderzoeken wat werkt. Dat kan groot of klein onderzoek zijn, als het maar praktijkgericht is.

Ook jammer vond ik de ongelukkige keuze van het voorbeeld practor Pierre Wind, bij het practoraat van Mondriaan. Nog ongelukkiger vond ik het onderzoeksvoorbeeld van studenten horeca die iets over met of zonder zout onderzochten. Onderzoeken is dan iets anders dan onderzoeken, dus hier zou wel een degelijke definitie wat een practoraat is en wat er gebeurt niet verkeerd zijn.

Ik denk dat nummer 2 van de hierboven beschreven definities gevaarlijk op de loer ligt. Bij niet weloverwogen keuzes wordt een practoraat eerder een marketingtool voor mbo instellingen dan een kennis/ontdekkingscentrum waar kennis ontwikkeld, onderzocht en gedeeld wordt.
Maar voor zowel lectoraten als practoraten is de tijd rijp.


Gelukkig hoef ik niet alle presentaties die ik bijwoonde te beschrijven, want er was ook heel wat armoede te zien. Zowel inhoudelijk (de titel dekte de lading niet) als het pakken en vasthouden van de aanwezigen. Kom op….power point mag…echt…..maar een uur staan zenden als we het hebben over onderwijsinnovatie met ict, dat kan niet meer. Activerende presentatie vormen zou bij een aantal presentatoren op het rooster van hun professionalisering mogen komen.

Een positieve uitschieter was (na dreigende grappen en grollen) de presentatie van Ashwin Brouwer over de ontwikkeling van leereenheden. Hij beschrijft zelf de inhoud en de keuzes op de cvi weblog. Wat ik mooi vond is dat er werkelijk leereenheden ontwikkeld worden aan de hand een ontwerp model (in dit geval het 4C-ID model) en een opdracht/probleem uit de praktijk. De praktijk is leidend en betrokken bij de leereenheden als opdrachtgever.

Ook zag ik hier de kracht van leraren die een masteropleiding volgen.  Ashwin past het geleerde (onderwijsontwerp) van zijn master direct toe in de praktijk.

Mijn laatste sessie (ja ja ik sla er weer wat over) was het college van Marc van der Meer, die haarfijn maar met een bloedvaart de vinger op de zere plek legde waar het de innovatiekracht van mbo betreft. In een uur durend college deed hij verslag van wat hij gezien en ervaren had in de conferentie.
Dit was een sessie die ik vol aandacht en verwondering onderging en waar ik van genoot…..maar die vanwege de snelheid en massa informatie wat denk- en nalees werk mijnerzijds vergen.

Het Noorderpoort toonde zich een uitstekend gastheer. Vooral de avond was gevuld met foodtrucks, muziek en goed gezelschap. We hebben het daarna in het hotel zoals gewoonlijk nog even dunnetjes nabesproken.

Maar…..
Het wordt tijd voor CVI om de management conferentie en de onderwijsconferentie in elkaar te schuiven of explicieter te scheiden. Wat mij betreft gingen teveel sessies over bedrijfsvoering, onderwijslogistiek en sturingsinformatie. Die onderwerpen horen thuis op de managementconferentie. Slechts 1 sessie over Virtual Reality en 2 sessies (dan ook nog eens in dezelfde ronde) over Gamification bijvoorbeeld. Natuurlijk is het verschil in ontwikkeling van scholen als het gaat om innovatieve of andere werkvormen logisch. Maar een aantal presentatie(beschrijvingen) gaven me een déjà-vu gevoel…..naar 2004 of 2006.

Nog een maar….
Ik heb al eens gemopperd over de prijs. Mij kostte de conferentie bijna 1.000 euro. Wanneer een beetje mbo dan 40 mensen naar de conferentie laat gaan is dat 40.000 euro.
Misschien zou het mooi zijn als scholen eens kijken wie er gaan (leraren of staf).
Wat deel je IN de organisatie als je terugkomt en hoe doe je dat?
Wat spreek je met elkaar af over bezoek aan workshops?
Misschien is een soort onderzoeksopdracht een optie, zodat je niet met 4 mensen van 1 school in dezelfde sessie gaat zitten klitten.


Een laatste maar..
Voor een aantal mensen is Groningen ver weg. Maar voor mensen uit Groningen is Den Bosch even ver weg.  Wanneer je dan om 14.00 uur en masse aan je stutten trekt (de file voor, op tijd thuis voor het eten of ik heb het wel gezien), heb je geen respect voor veel (collega)presentatoren. Zij staken veel tijd in een presentatievoorbereiding. Daarnaast was het dan een best duur dagje (14.00 uur tot 14.00 uur) professionalisering. Ook nog eens een waar zonder controle van werkelijke aanwezigheid en aanwezigheidsduur iedere deelnemer weer zo’n mooi certificaatje met bio puntjes ontvangt om in het lerarenregister op te nemen.
Mwah….ik vind daar wel iets van…..

In plaats van ja maar…een ja en!
Dank Addy, Annemarie en Ellen….en natuurlijk Noorderpoort.
Op naar 2018, weer naar het noorden….geef mij maar meer Syb van der Ploeg!

 

CVI conferentie Niet lullen maar poetsen!

Natuurlijk hoort het netjes: “geen woorden maar daden” te zijn…maar in het licht van de komende bekerfinale zal ik de eerste vertaling blijven gebruiken.

Vlak voor vertrek naar Zwolle waar we zo eerst een open informatiebijeenkomst van Stichting Leerkracht hopen te bezoeken, schrijf ik deze eerste conferentiepost.

 

Eerst de hectiek van alledag als onderwijsondernemer eens beschrijven:

  • Gisteren was facilitator in een werksessie bij een Amsterdamse Gymnasium dag over de keuze voor een Elektronische leeromgeving.
  • Ik schreef nog wat opdrachten in ontwikkeling voor de leerlijn Mediawijsheid (VO en MBO) in opdracht voor een uitgever.
  • Ik mopperde in de mail over wat ontwikkelingen voor de 150e Vives Magazine
  • Over de Edupopup in Etten Leur van 15 april moeten we nog een besluit nemen.
  • Oh, en ik deed een (bijna) laatste beoordelingsronde voor de Hogeschool Rotterdam, want mijn tijdelijke aanstelling wordt niet verlengd.

De andere opdrachten bij bijvoorbeeld NIMA, de ondersteuning van SKBO ict coördinatoren, de plannen voor een boek bij BoekTweePuntNul en het vooruitzicht van drie dagen per week aan de slag bij de Stichting Leerkracht, kabbelen lekker voort in mijn ooghoeken. Ook de module Mediawijs Solliciteren die inmiddels op papier klaar is, maar nog verbouwd moet worden, vordert gestaag.

Alles is onderwijs, onderwijsgerelateerd en onderwijsgericht!


Ik heb daarom uit protest besloten dit jaar bij de CVI conferentie geen bijdrage als conferentie blogger te leveren. Ik ga de conferentie als bezoeker bezoeken.

Ik ben het VOOR scholen DOOR scholen principe zat.

Bij heel veel conferenties, seminars en andere onderwijsgerelateerde bijeenkomsten mogen externen (of kleine onderwijsondernemers als ikzelf) geen kennis delen, moeten dit gratis doen of erger nog de deuren blijven gewoon gesloten.
Bij oproepen om mee te denken over onderwijs dilemma’s of discussies worden NIET leraren of niet werkenden in een onderwijsinstelling uitgesloten.
Zelfs voor de MOOC café van de SurfAcademy moet je werken bij een aangesloten instelling. Kenniskringen, netwerken….overal blijft de deur dicht.

Ik ga dus de komende dagen enkel hier op mijn eigen blog schrijven en delen.
Ik Twitter er zoals gewoonlijk vrolijk op los en zend af en toe met Perisicope wat uit.

Tot morgen in Groningen, bakkie doen?