Je wordt ouder mamma

Net nu ik een nieuwe profielfoto heb, moest ik er aan geloven.
De bril kan niet meer zonder Karin…oh wacht…andersom.

Al jaren heb ik een bril. Ijdeltuit als ik ben is het een ‘leesbril’, maar wel zo een die in- en uit het kokertje gaat. De hele dag door…op- en weer af.

Afijn…vanaf vandaag is de leesbril gewoon een altijd op bril.
Want veraf en dichtbij wordt het allemaal wat minder. De zwaartekracht slaat ook toe op mijn ogen dus.

Bij de brillenwinkel sta je dan zonder hulp van buiten (gelukkig) een beetje montuurtjes te wisselen. Maar ja die hippe plastic brillen zijn in het kader van de ‘leeftijdsgerichte temperatuurschommelingen’ ook niet van toepassing. Mijn neus is bij de vaste vliegers momenten gladder dan een pas gedweilde ijsbaan.

Zelden ben ik blij met mijn leeftijd, behalve als er korting op te halen is.
Dus zie ik nu (in het kader van de oefening met constant de fiets op mijn neus) sterretjes.

En? Is het wat? (de bril he…laat voor mijn zelfvertrouwen de rest even achterwege).

Zonder geuren maar wel met de kleuren: gemaaid gras #blimageNL

Kennen jullie het principe Grassroots? Ooit had Kennisnet een potje geld opzij staan voor kleine projecten in het onderwijs. Deze projecten konden met een mini projectplan uitgevoerd worden.
Voorwaarde was dat je datgene wat je maakte, ontwikkelde of uitvoerde, gedeeld werd met de wereld. Op de website van je school en op de website van Kennisnet. 500 gulden (jaja de pre euro tijd) kon je per project vooraf investeren in hardware of software om je project uit te voeren.
Voortrekkers vanuit scholen werden Grassroots coaches en een jaarlijkse bijeenkomst met elkaar, was een feestje.
Geld had ik nooit, maar des te meer ideetjes en ik wist altijd wel wat te bedenken om een nieuwe camera, een laptop, een fotocamera te Vergrassrooten. De startpagina horeca, een open Blackboard cursus….en nog wat knutsels.

 

grasbanen

Tegenwoordig zijn er bijna geen potjes meer om kleine snelle projecten te doen want alles moet verantwoord worden of er is gewoon geen geld.  Vanuit het toenmalige principe 100 bloemen bloeien zijn er prachtige dingen gedaan en werden leraren gestimuleerd om zonder veel poespas toch iets met ict in hun onderwijs te doen.

Nu zijn er nog steeds heel veel docenten die eigenlijk een Grassroots project verdienen maar alles uit eigen zak betalen. De makermannen als Arjan van der Meij en Per Ivar Kloen. Iemand als Jasper Bloemsma met instructievideo’s of Don Zuiderman met zijn screencasts. Herman van Schie (en veel anderen) die tools testen en er een handleidingen van maken. Willem Karssenberg en Ashwin Brouwer die tools verzamelen en daar boekjes over uitgeven. De maandagen van Jorick Scheerens. Alle Yurls juffen en meesters en heel veel edubloggers die alles gratis delen.

Kennisnet doet het niet meer, Mediawijzer.net wel een klein beetje.
Is er nu niet gewoon een club die zegt….bankrekening openen, 50.000 euro erop….Grassroots coach eraan vast en gaan met die banaan? Niks manifesten, pilots, hubs, onderzoeken en meer liflafjes.

Belonen van inspanningen en hen die met de kop boven het maaiveld uitsteken tot (100 bloemen) bloei(en) laten komen? *stoft weer een plan af*.

Ja, en de blimageNL afbeelding die er mijnerzijds bij hoort.

karinsklaproos

Dank aan @fransdroog voor de titel en de foto voor deze #BlimageNL post.

Blimage: van de rups en de vlinder

De rups in de #blimage uitdaging van Frans Droog, pakte me gelijk.

De rups als leerling.
Binnen een zeer korte tijd vreet de rups zich volledig klem. “Keken we vanuit onderwijs maar eens vaker zo naar leerlingen” dacht ik. Zet een leerling op een stuk waar hij zin in heeft en blij van wordt. Hij vreet dan alles toch? Natuurlijk snappen noch de rups noch de leerling waarom ze die honger hebben…ze vreten gewoon. Tot op het moment dat de rups een vlinder wordt….en de leerling een gelukkig mens.
En ze leefden nog lang en gelukkig!

Nee, zo kom ik er waarschijnlijk niet vanaf….de bedoeling is dat door #blimage (bloggen en een foto (image) anderen aangezet worden tot (edu)bloggen en niet dat ik onzin zit te verkopen. Natuurlijk wek ik daarmee wel iets op….irritatie, betweterigheid, taalnazi’s en weet ik veel meer.

vlinderOmdat de uitdaging doorgezet moet worden…ga ik tegenover de rups het resultaat van de vreterij zetten. Juist…de vlinder.

Waarschijnlijk hangt het de vaste lezer inmiddels de neus uit, dat gestudeer van mij…maar toch leg ik nu even de relatie rups/vlinder.

Afgelopen week ben ik gemiddeld 6 uur per dag bezig geweest met het schrijven van mijn eindscriptie voor de Master Leren en Innoveren. Ik heb gepoogd onderzoek te doen naar het spelen van een bordspel en het vergroten van de mediawijsheid van leraren en probeer de resultaten nu vast te leggen, gevolgd door conclusies en aanbevelingen.

Daar laat ik het even bij…terug naar de rups en de vlinder.

De rups als thesis

Een scriptie/thesis begint eigenlijk als een vlindereitje…gelegd op vruchtbare bodem en met voldoende licht en vocht komt er een rups uit. Het eitje van de studie werd ooit in een achtertuin gelegd…iets met ict bekwaamheid van leraren. Het vlindereitje werd een rups en op verschillende soorten planten werd er kennis gegeten.

De onderwijspsychologische eik (geen doorkomen aan), het communicatief fluisterende gras. Etend van bamboe werd met onderwijsontwerp een stevige basis gelegd, egotrippen vond plaats op een leiderschap(riet)sigaar. Ecolologisch Innoveren gebeurde met behulp van een vlinderstruik, vol met boundarycrossende bijen, hommels en neven en nichten van de rups.

De rups vrat en vrat en werd een onderzoekontwerp ….Go zeiden de zijdemeesters….vreten moet je en daarna ontpoppen!!

De rups zit nu in de cocon en wacht tot ie een bloedmooie thesisvlinder wordt. Dat weet hij niet, dat weet ik niet. Daarvoor zullen er nog vele codes geel, oranje en rood voorbij komen ach lieve vlinder…niet verdrinken of wegwaaien!!

 

De foto’s die hieronder volgen zijn door mij gemaakt en zouden een leidraad kunnen zijn voor de anderen….maar zoals door Frans aangegeven….alles mag/niks moet…daar zijn we nou die dwarsliggende en bloggende  onderwijsharten voor.

poppetjes  hybiscus zooi

Hierbij de geef ik de #blimage uitdaging door aan: @sienjaal van didactict , @kardonsch met haar weblog  en aan Remko Boers maar zijn weblog is op vakantie