#PHOT: Wat nou in de zomerstand

Ben jij Summer Ready?
Staat je lijf al in de Bikini stand?


Terwijl ik onder de douche sta en mezelf onder de schuimende laag probeer te bedekken, kijk ik omlaag.

Vanaf morgen wordt het echt zomers…zeggen ze.
The horror….
Ik vond het al lekker dat het voorjaar zo lang en zo koel was.

De oksels worden weer opengetrokken, de pedicure maakt overuren, de mesjes voor de beenvachtverwijdering zijn niet aan te slepen.

Gatverdamme….het wordt zomer.

Waar was ik?
Oh ja….ik stond dus onder de douche.
De theezakjes verliezen het qua gevel van de buik.

Rokjesdag?
Fijn…..de melkflessen geven bijna licht en ineens zie ik ook van die dooraderde stukjes onderbeen.
Hoe is die blauwe plek daar gekomen en die…en die?
Sinaasappelhuid?
De kraters op de maan zijn er niets bij.
Scrubben?
Een schuurmachine trekt het niet eens, laat staan dat spul dat al weggespoeld is voor het op je lijf zit.

In de spamfolder van mijn mail staat nog een aanbieding voor zelfbruinende crème.
Klopt, zulke crème heb ik ooit gekocht.

Na het opsmeren en niet lang genoeg laten intrekken, zagen mijn benen eruit als Bretonse shirtjes…maar dan in het oranje.

Oh, had ik al gezegd dat ik in de overgang ben?
Nee? 
Ik merk het verschil tussen een hittegolf en een opvlieger niet.
De golven volgen elkaar 24 uur per dag op.
Leuk ook met die zonnige make-up….en die snel vervliegende zomergeurtjes.


Ben ik in de bikini modus?
Tuurlijk…..als ik het strand voor mezelf wil.

Oh nog wel een paar vraagjes aan de redactie van Margriet of Libelle.

  • Zijn er bikini’s met bovenstuk -AA en onderstuk 44+?
  • Zijn er leuke teenslippertjes maatje 42?
  • Leveren jullie die schattige strandjurkjes ‘one size fits all’ ook in een maat groter?

Gewoonlijk heb ik niet zoveel last van deze momentjes.
Gewoonlijk….in de herfst, winter en het koude voorjaar….
Alleen ben ik nu even aan het worstelen met mijn zelfvertrouwen…om in de Bikiniready stand te komen…..

Let maar niet op mij…’t zijn de hormonen en het is de leeftijd.

Tip: (t)rek het even over de verkiezingen heen

Hooooooi Jet en Sander,.

Hoe gaat het met jullie in deze besluiteloze fase? Lekker aan het flyeren?
Mag ik even een vraag stellen, voor u vertrekt uit deze regering?

Hoe kan het toch dat een minister en een staatssecretaris zo vlak voor de verkiezingen nog overal handtekeningen onder zetten?
Is het trouwens gebruikelijk om opvolgers op te zadelen met de last minute dingen?

Als tegenstander van het lerarenregister in de huidige vorm, snap ik best dat het lekker is om een wetje op je naam te hebben. Maar zeg nou zelf…je zadelt toch de opvolgers op met een gedrocht dat aan elkaar hangt van…’moet nog iets mee gebeuren en moet nog geregeld worden’?

Vervolgens gaan jullie (nadat die rammelende wet is aangenomen) nog even snel adviezen geven over het terugdringen van het lerarentekort. Subliem dat het met een gesloten beurs gaat (voor wat betreft salarissen) en dat zij-instromers van harte welkom zijn.
Ik zou als zij-instromer trouwens wel uitkijken, want vanaf augustus 2018 sta je dan te branden in dat  registervoorportaal.

Ook wordt er een handtekening gezet onder het starten van een universitaire pabo  …waar vakinhoud als taal en rekenen niet aan de orde hoeft te komen, want dat kennen de jongens en meisjes al.
Raar eigenlijk,  want Sander schrapte net voor dat besluit de rekentoets…dat gaat nog wel een dingetje worden dus.

Op grond van welk curriculum gaat dat opleiden eigenlijk gebeuren? De bekwaamheidseisen uit de wet BIO?
Die zijn best wel oud he? Daar is niet zoveel mee gebeurd in jullie zittingstijd, moeilijke materie zeker?

De onderwijsraad publiceerde zich trouwens ook een slag in de rondte maar echt iets doen met adviezen is ook niet helemaal jullie ding hé?

Misschien (sorry academische opleiders) wordt het dan wel tijd voor een register en bekwaam/bevoegdheidseisen voor de opleiders aan de universiteiten. Want zeg nou zelf, het is toch gek dat je basisschoolleraren gaat opleiden als je zelf niet in het lerarenregister hoeft te staan? Redden jullie dat nog voor 15 maart?

Iets met een SER advies en het MBO, iets met Burgerschap, iets met …
Slechts 193 stukken tussen 05-01-2017 en 28-02-2017. Best knap, zoveel blogposts schrijf ik niet eens in een jaar!

Weet U…misschien is het slimmer om alvast vakantie te nemen of om alvast te gaan oriënteren op een leuke baan na de verkiezingen.
Stop even met handtekeningen zetten en besluiten nemen, laat dat even aan de opvolgers in hun inwerkperiode.

Ik hoef namelijk geen glazen bol te hebben om zeker te weten dat sowieso een van u beiden niet terugkeert in de regering.

Zullen we het  (zoals in onderwijs gebruikelijk) ‘over de verkiezingen heen(t)rekken?’

 

Lerarenregister, zo rollen wij.

Ik ben vanaf het begin tegen het lerarenregister geweest.
Ik ben nog steeds tegen
Iedereen in- en om onderwijs hoort een lerende instelling te hebben, die instelling verander je niet door een register.

De eerste kamer denkt daar anders over en heeft ingestemd met de invoering van dat register.
Met ingang van augustus 2018 gaan de leraren vinkjes zetten.

Ik kijk blij vooruit naar de toekomst en ik ga dikke poen verdienen!
Vandaag werd namelijk ook de WietWet aangenomen in de 2e kamer (dank D66 in drievoud).

Morgen bied ik bij de onderwijscoöperatie een cursus ter validering aan.

Naam Cursus: Wie(t) maakt me los?

Cursus beschrijving: 
Wiet verruimt de geest en maakt innovatieve krachten los.
Wil jij ook aan de slag in een echte kweekvijver van de geestverruimende vrije denkers?
(K)week er dan op los.

Doel van de cursus?
Werkstress verlagen door kostenneutraal te werken aan geestverruiming.
Wanneer de politiek niets doet tegen werkstress en ook de salarissen niet verhoogd, kan alleen zelfredzaamheid een oplossing bieden.

Wat ga je leren?
Je gaat aan de slag met het proces van zaaien, laten ontkiemen en monitoren van groei en bloei van een of meerdere groene objecten. Dit valt binnen een wettelijke gekaderd traject.

Wat ga je doen?
Je gaat onderzoeken hoe je ontkomt aan de werkstress van alle dag.
Dit doe je door het groeiproces van zaad tot daad te volgen.
Vervolgens stroom je door naar een ‘top’opleiding, waar je leert de beste delen van jouw product te scheiden van de zinloze onderdelen.

Hoe is de cursus opgebouwd?
Door middel van een wandeling door Amsterdam ontdek je waar je de beste ingrediënten kunt vinden.
Deze wandeling wordt afgesloten met een reflectieve waterpijp sessie.
De maanden die volgen kun je in een gesloten eLearning omgeving de processen van groei en bloei doorlopen.
De ervaringen ga je delen met de communityleden

Hier vinden ook wekelijkse geestverruimende gesprekken plaats.
Er zijn 6 face-to-face bijeenkomsten op een nader te bepalen locatie (in vaktermen ook coffeeshop genoemd).

Hoe wordt de cursus afgesloten?
De examinatoren meten de waarde van het eindproduct door zogenaamde kwalificerende blowsessies te organiseren.
Er kunnen maximaal 3 cursisten per sessie geëxamineerd worden.

Wanneer ben je geslaagd?
De examinator heeft:

  • na het testen van jouw eindproduct vier (4 ) maal een boom gedag gezegd.
  • daarbij de woorden ‘Haaaai Boom’ of een vergelijkbare onzin gesproken.

Extra:
Om de werkstress extra te verlagen zal deze cursus gevalideerd worden met 120 registerpunten, zodat in alle rust de tijd beter besteed kan worden.

Kosten?
50% van de straatwaarde

Alle gekheid op een stickie
Volgende week heb ik de “instellingstoets” van CRKBO. Het kost wat werk en geld, maar dan heb je ook wat. Ik ben dan geregistreerd bij het CRKBO niet alleen als leraar maar ook als opleider (hoop ik).

Waarom?
Omdat ik vrees dat alle trainingen, cursussen, workshops, intervisiemomenten, collegiale consultaties, feedbackgesprekken gevalideerd moeten gaan worden om mijn brood straks te kunnen verdienen.

50 blogposts achter elkaar.

Natuurlijk ga ik ‘alle dagen bloggen’ niet halen, daar is ons leven momenteel te veel voor in beweging.

Toch keek ik net even terug en zag dat ik vanaf de TGIF HOPPA (30-12-2016) tot en met vandaag elke dag een blogpost schreef.
Dat ging me eigenlijk makkelijk af. Sterker nog,  ik merk dat er inmiddels heel veel posts in de steiger staan.
Vijftig blogposts achter elkaar, alsof ik niks anders te doen heb en thuis niks te vertellen heb.
Wat een bewondering heb ik voor Wilfred Rubens, die naast heel regelmatig bloggen ook nog eens top inhoud levert.

Hoe gaat het met inhoud en ritme?
Door elke dag te bloggen ben ik alerter op onderwerpen en lees ik gretiger andere blogs en artikelen en klik ik vaker op links.
Ook merk ik dat het schrijven steeds vaker op een vast tijdstip plaatsvindt.

Wat wel lastig is, is dat onderwijs en onderwijsinhoud er bekaaid vanaf komt.
Daar ga ik wat meer aandacht aan geven, maar ook meer mediawijsheid en gamification staat op mijn te bloggen lijstje.

Wees gerust!
Deze retrospectieve nietszeggende posts zijn eigenlijk alleen voor mezelf van belang.
Mijn weblog is namelijk nog steeds mijn externe geheugen.
Maar ja, nu ik elke dag schrijf weer terug naar de oorsprong van bloggen: online dagboek.

Waar doe ik het voor?
Natuurlijk doe ik dit om kans te maken op de prijs van de onderwijsraad voor de beste blogger, blogpost, meest gelezen, meest gedeelde, meest tot interactie aanzettende blog…blabla
Jammer dat ze zelf niet eens de moeite genomen hebben om op welke wijze dan ook te reageren op mijn blogpost die daarover ging.
Lastig he, Onderwijsraad om met (kritische) bloggers om te gaan?

Weer wat geleerd: Pantoum

Vroeger schreef ik bij tijd en wijle weleens een gedicht, haiku of limerick.
Maar van een Pantoum, een Tibetaans gedicht of Maleisisch vers had ik nog nooit gehoord.
Het heeft in elk geval 1 voordeel….het hoeft niet te rijmen.
Onlangs schreven we met een aantal mensen zo’n gedicht. Sommige gedichten waren ontroerend mooi.
De mijne is niet publicabel maar wie weet ga ik er nog aan sleutelen.

Op de een of andere manier heb je niet in de gaten dat er een soort mantra ontstaat en dat alle zinnen echt goed bij elkaar passen. Je hebt dat (of ik tenminste) tijdens het schrijven niet in de gaten.
Het schema voor de pantoum:

• Regel 1: Ik… (maak een zin die met ‘ik’ begint en waarin je het kernwoord noemt)
• Regel 2: Ik… (beschrijf waar je bent)
• Regel 3: Ik… (beschrijf wat je ziet)
• Regel 4: (beschrijf wat er gebeurt in connectie met je kernwoord)
• Regel 5: is gelijk aan regel 2
• Regel 6: is een gevoelsreactie op regel 2: wat doet het met je?
• Regel 7: is gelijk aan regel 4
• Regel 8: is jouw reactie op regel 7
• Regel 9: is gelijk aan regel 6
• Regel 10: wat is je gevoelsreactie op regel 2,wat doet het met je ?
• Regel 11: is gelijk aan regel 8
• Regel 12: hoe is dat?
• Regel 13: is gelijk aan regel 10
• Regel 14: hoe voelt dat?
• Regel 15: is gelijk aan regel 12
• Regel 16: wat is je reactie daarop?
• Regel 17: is gelijk aan regel 14
• Regel 18: is gelijk aan regel 3
• Regel 19: is gelijk aan regel 16
• Regel 20: is gelijk aan regel 1

Probeer het zelf maar eens uit zou ik zeggen.

Oh en voor de luie mensen (schrijvers of tiepers) is er een pantoum generator (niet getest)
Wel even de Regels van hierboven aanhouden, maar repeterende regels worden vanzelf gevuld.

Over fluitketels en meer grote mensen onzin.

Vanmiddag kwam er een plaatje voorbij dat Karin Donkers deelde.
Het ging over de verwarring die kinderen hebben/krijgen bij afbeeldingen die niet bij hun leefwereld passen.
Blijkbaar zijn wij ‘grote mensen’ niet in staat om ons in die leefwereld te verdiepen.
Deze plaatjes snappen kinderen toch niet?
Damp? en Graaf?




Kijk dat de grote software bazen van deze wereld, de diskette gebruiken op een bestand ‘op te slaan’ een telefoonhoorn (geen kind die die ooit nog zo ziet) om te bellen…dat gaat nog.
Dat heeft met icons te maken waar we aan gewend zijn en die kinderen van jongs af aan zien.
Net als het opnemen van geluid met een logo van een cassettebandje en een foto maken met een camera icon.


Vervolgens ontspon zich de uitwisseling over de ogentest op het consultatiebureau.

Ik verkeerde in de veronderstelling dat op z’n minst die rottige fluitketel het veld verlaten had. Maar blijkbaar laten wij de ogen van onze kinderen testen door ze naar een fluitketel te laten kijken.


Ik denk dat alle kinderen van Nederland nu met of een lui-oog pleister of een fondsbrilletje rondlopen.
Een fluitketel, daar flip je toch van?

Kijk, dat wij nog alle oude sinterklaas- en kinderliedjes mee zingen, maakt nog niet dat we kinderen anno 2017 moeten lastig vallen met een bromtol of 3 kaatsballen in een net.
Wat dacht je van ulevellen en olmen.

Oh wacht….ik heb een kapstok gevonden!
Het rammelt met burgerschap in het basisonderwijs, zegt de onderwijsinspectie.

Ik stel voor dat wij allen morgen vroeg opstaan en schallen:


Waar de blanke top der duinen,
schittert in de zonnegloed.
Waar de Noordzee zachtjes ruisend,
Neerlands smalle kust begroet.
Juich ik aan het stille strand (x2)
Ik heb u lief mijn Nederland
Ik heb u lief mijn Ne-e-e-derland.

We kunnen ook CITO en de Ogentesters eens overvallen met icons die kinderen wel snappen.

Er zijn ook voorstanders van het lerarenregister

Eigenlijk heb ik er geen belang bij om voor of tegen het lerarenregister te zijn. Ik mag/wil/hoef er niet in.
Echter vanuit mijn ideeën over een leven lang leren en het bevoegd (in deze fase) boven bekwaam stellen, mag ik er wel iets over vinden.

Ik ben tegen de invoering van het lerarenregister in de huidige vorm en in de huidige gekozen structuur.

Dat ik niet de enige ben die tegen is, laat de massa ondertekenaars aan de petitie tegen het register zien.
Op 9 januari waren er ruim 26.000 ondertekenaars. 
Daar sta ik niet tussen, ik vind het echt een zaak van de leraren zelf.
Als zij vasthouden aan het voor- en door leraren principe, hoor ik daar niet bij.

Het toont aan dat het bereik van Leraren in Actie online (en daarmee ook offline) groot is, daarvoor hulde.

Zou je met tegen iets zijn, meer en sneller massa maken, vroeg ik me af.
Kan dat dan ook als je voor het register bent?

Want laten we eerlijk zijn met 26.000 tegenstemmen heb je ook maar 10% van de meningen te pakken.
Er zijn ruim 250.000 leraren die het betreft, dus pas bij minstens 126.000 tegen stemmen is de meerderheid tegen.


Wie zwijgt stemt toe?
Of (ik denk dat dat het geval is) wie zwijgt ligt onder een steen en zal het worst wezen.
Die docenten zitten nog in de fase van “het zal mijn tijd wel duren, wie dan leeft die dan zorgt en eerst zien dan geloven”.
Dat mag en kan ….maar of het slim is betwijfel ik…laat de vakbonden niet beslissen over jouw professionaliteit.


Er zijn ook voorstanders.
Zonder lullig te doen bedoel ik met voorstanders niet de ambassadeurs die namens de onderwijscoöperatie op pad zijn. Die zie ik als wij van wc eend. Als die ambassadeurs vanwege de activiteiten (lees ook voormalig leraren van het jaar) niet meer voor de klas staan, horen ze ook niet meer thuis in het lerarenregister.

Deze week zag ik echter ineens de website wijzijnvoorhetlerarenregister.nl
Er zijn dus ook coöperatie onafhankelijke docenten mensen die VOOR het register zijn.
En (ook hulde) dat openbaar maken met een website.


Gaan zij massa maken en de voorstemmers in beweging krijgen?
Ik denk het niet en dat is best jammer om een evenwichtig afspiegeling van voor- en tegenstanders zichtbaar te maken.

Waarom ik denk dat ze geen massa op de been krijgen?

  • Allereerst hoe sympathiek dan ook, de keuze van de naam van de website, dat bekt niet lekker. Veel te lang…
  • De docenten die het initiatief trekken.
    Zij zijn maar met zijn tweetjes en niet echt fors online te vinden.
  • Ik heb de twittertijdlijn van voorregister even teruggelezen en weet inmiddels bijna zeker dat het een onafhankelijk initiatief is.
  • De eigenaar van het domein, is het bedrijf van Nick de Vos zelf. Een ondernemend docent dus.
  • De mede initiatiefnemer Astrid Kinket kon ik bijna niet online vinden.
  • Een Linkedin profiel is wel het minste dat je moet hebben om gezien te worden.
  • Mensen (dat zag ik ook in de tijdlijn) gaan toch op zoek, wie zijn die ‘over ons’ mensen dan.

    Persoonlijk vind ik het heel mooi dat het mbo docenten zijn werkzaam bij ROC Mondriaan die zich roeren.
    Astrid werkt bij zorg (ik vond gesprekstechnieken in de zorg) en Nick geeft Nederlands…ik weet niet bij welke opleiding, maar gezien het bedrijf en zijn activiteiten naast het werk, gok ik ook op zorg.

    Dat is dus het probleem van de trekkers wijzijnvoorhetlerarenregister.

    Wanneer je massa wilt maken en mensen wilt betrekken bij je initiatief, moet je wel zichtbaar zijn.
    Niet als WIJ of als Registerleraren….maar met een persoonlijk Linkedin en Twitteraccount (Facebook mag, hoeft niet).
    Dit moet naast de wijzijnvoor onpersoonlijke accounts (die niet echt actief zijn) zodat je ook elkaar kunt versterken.

    Oh en de naam van het Twitter account  doet me een beetje denken aan het voorportaal (wanneer je niet in het register mag).

Nog wat kritische opmerkingen:

  • Steun uitspreken via een contactformulier op een website is te mager. Wie ziet dat nu?
    Bij de tegenpetitie is iedereen met naam en toenaam zichtbaar (inclusief Donald Duck ja)
  • De Quote van Joost Kenston hoort niet op de website, als je werkelijk onafhankelijk bent.
    Joost Kenston is voorzitter van de onderwijscoöperatie.
  • Wees transparant want als achteraf blijkt dat je toch actief bent voor de onderwijscoöperatie (als ambassadeur bijvoorbeeld) is dat niet netjes.

Ik geef jullie een duwtje, niet omdat ik voor ben…..maar omdat ik denk dat iedere mening telt.
Dus als je als leraar VOOR het lerarenregister bent, steun dan Nick en Astrid op wijzijnvoorhetlerarenregister

TGIF: Hoppa

Ik ben er weer.
Morgen, knagend op kleffe oliebollen, een beetje terug- en vooruitkijken.

Vandaag wil ik alleen even laten zien dat ik een egotrippende tut ben, die tijd genoeg heeft om over zichzelf op te scheppen.
Onderstaande (geanonimiseerd en inmiddels verwijderde) Tweet ontving ik aan mijn adres.

Lesje: Wat happens on the internet stays on the internet.

Vanaf nu ga ik een derde poging wagen om een jaar elke dag te bloggen.

Dolletjes voor Trolletjes toch?

Ik heb ook besloten gewoon weer te schrijven wat ik wil en op mijn eigen weblog. Er blijft slechts 1 blokkade van 1 persoon staan en alle via omwegen geplaatste reacties gaan de prullenbak in, verder heb ik er gewoon weer zin in.

Tot zover mijn egotrip.
Tot morgen!

Nomineer deze blogpost voor de Bloggersprijs van de onderwijsraad

Vandaag ontving ik een verzoek om de prijs voor het beste onderwijsblog die de onderwijsraad heeft uitgeloofd nogmaals onder de aandacht te brengen.

Bij deze doe ik dat.
Klik hier om vooral niet verder te hoeven lezen en een pareltje aan te melden.
Maar….

De criteria
Met het uitloven van deze prijs wil de Onderwijsraad het publieke debat over onderwijs via sociale media bevorderen. Voor de prijs komen in aanmerking actuele websites waarop regelmatig korte stukjes, foto’s, filmpjes enzovoorts verschijnen, al dan niet uit de persoonlijke sfeer. Het gaat dan om:

  • Nederlandstalige blogposts, podcasts of vodcasts van mensen uit het onderwijsveld (leerkrachten/docenten, onderwijsbeleidsmakers, onderwijsadviseurs enzovoorts) afkomstig uit alle sectoren van het veld, vanaf het basisonderwijs tot en met het hoger onderwijs.
  • Per persoon kan één essayistische, opiniërende blogpost, podcast of vodcast voorgedragen worden. Bij de inzending wordt aangegeven hoe interactie heeft plaatsgevonden met het werkveld (vóór of na publicatie van de post, via welke media) en wat de impact hiervan is geweest (welke reacties er zijn geweest, van wie en wat de gevolgen zijn van de interactie).
  • De te beoordelen blogpost, podcast of vodcast is gepubliceerd op een individuele of gezamenlijke blog of vlog.

Ik heb moeite met deze criteria en met de prijs

Waarom?

  • Een blogpost en podcast en vodcast zijn niet met elkaar te vergelijken!
    Het ene is tekst en het andere is visueel of auditief.
    Gevoelsmatig denk ik dat we dan een boek met een film en een hoorspel vergelijken.
  • Het onderwijsveld is erg breed, maar ik ben een onderwijsondernemer en een blogger.
    Mag ik dan wel genomineerd worden?
  • Slechts een (1) blogpost mag voorgedragen worden.
    Is iemand die eenmaal per jaar een blogpost op een groepsblog publiceert en daar 50 reacties op krijgt een betere blogger dan iemand die wekelijks een klein stukje schrijft?
  • Hoe de interactie heeft plaatsgevonden is ook een lastige.
    Wanneer ik op Facebook en op Twitter roep dat ik een blogpost geschreven heb en deze wordt, omdat ik 7000 volgers heb, tig keer geretweet heb ik een groot bereik. Maakt dat de blogpost beter?
  • Wat is de impact en wat zijn de gevolgen?
    Hoe wordt dat gemeten? Met het aantal bezoekers op de post?
    De kwaliteit van de reacties of het aantal reacties?
    (Ik heb er van 1 blogpost nog 20 in quarantaine staan)

Wie gaat dat “onderzoeksmatig” vaststellen?

Kortom…de criteria zijn niet des onderwijs!
Zal ik even helpen?

De blogpost die genomineerd wordt is actueel en in 2016 gepubliceerd.
De weblog van de genomineerde bevat meer dan 20 posts en minstens 10x per jaar wordt er een blogpost geplaatst.

De blogpost biedt de mogelijkheid tot reactie
De blogpost bestaat uit minstens 500 woorden
De blogger is aangemeld door een andere blogger (zie voorgaande criteria)
De blogger heeft geen relatie met de onderwijsraad
De blogger blogt op non profit basis en is niet werkzaam als professioneel journalist.
De blogpost is niet in opdracht van een commerciële organisatie geschreven en heeft geen winstoogmerk met bloggen.

Kortom….ik vind het niks…

Het is niet mogelijk een oordeel te vellen over de ruim 330 edubloggers, ploggers, vloggers, podcaster, Tweeps (want let op: Twitter = Microbloggen)

Bij deze nomineer ik deze blogpost, want er komen hier reacties op, ik heb een groot bereik, de sociale interactie komt je de neus uit en ik geef een feestje van de poet.

Anders zie ik de bui wel hangen en gaan we straks allemaal mekkeren over de winnaar van de prijs 🙂
Ja maar…..hij/zij…..ik kan het beter….waarom wist ik dat niet….?
Kom maar door…..op

Nanoot 1: Deze blogpost is op 2 mei 2015 geschreven, maar nu pas gepubliceerd.

Natuurlijk is het veel beter om een prachtig weblog nomineren. Er zijn massa’s pareltjes te vinden….dit was maar een geintje om de aandacht op de prijs te vestigen.

Onderwijs noodkreet: PokemonGoAway

Een gewone zaterdagmorgen in 1993

Er waren nog geen digitale camera’s, geen mobiele telefoons en geen Twitter.
Pap en mams sliepen (wannabe) uit en de kinderen doken in het gezinsbed om TV te kijken
De jongste zoon waggelde in zijn slaapzak rond. Zo’n dunne katoenen slaapzak waar hij (net als alle andere ontdekkende dreumesen) in kon lopen. Onder de slaapzak zat enkel een luier…hij was een maand of 14.

Hij was gek van JigglyPuff.

Voor de niet kenners…JigglyPuff is een Pokemon en die had een microfoontje. Hij zong de tegenstander in slaap en tekende vervolgens met een stift oogjes rond de slapende tegenstander. Waarom weet ik niet meer….maar er werd gezongen en getekend.
Mijn dochter had ook een microfoon (1,99 van Bart Smit) en we hadden een rommellade.  
In die lade zat een watervaste stift, een dikke zwarte stift.

Het heeft echt dagen geduurd eer de stift van de jongste zijn lijf was. Alles was ondergetekend…vooral die rondjes bij zijn ogen waren vaak en dik herhaald.
Ik zie nog zijn gelukzalige glimlach…’ikke is JigglyPuff’.


Een gewone woensdagmorgen juli 2016.
Er gebeurt hier nooit iets.
Nou ja, soms rollen ze een wietplantage op, sluiten ze een bordeel en is er een luidruchtig feestje. Maar buiten spelende kinderen is hier een zeldzaamheid.
Uit alle hoeken en gaten kwamen ze ineens: kinderen..op de fiets, hollend achter elkaar aan, zelfs vanuit een auto. Zomaar buiten, in het wild…kinderen!

Er zat een PokemonGo in de Heldammersingel!!

De PokemonGo gekte is fantastisch!
De vakanties zijn net begonnen of staan op het punt van beginnen.
6 weken lummelen achter de laptop of op de bank voor de buis is verleden tijd.
Naar buiten gaan we, met z’n allen Pokemons vangen!

Het is een subliem concept.
Maar direct kwam de vraag of iemand al 5 didactische toepassingen voor onderwijs bedacht had.


Een paar tips voor onderwijs om de hype het hoofd te bieden:

  1. Laat leerlingen hun telefoon uitzetten en inleveren voor de lessen beginnen.
    Stel je voor dat er in school een Pokemon gevangen kan worden. Wat als er een gevecht tussen JigglyPuff en Pikachu ontstaat in de klas?
  2. Sluit alle ramen en deuren en verbreek alle wifi verbindingen.
    Er zou zomaar een slimme leerling kunnen zijn die 2 telefoons heeft. 1 afpak nokia en een GoFone.
  3. Stel het speelkwartier uit en maak van tussenuren weer ophok uren.
    Leerlingen moeten gedurende de schooldag zo min mogelijk contact hebben met anderen buiten de schoolomgeving. Het zou vreselijk zijn als het schoolplein of de fietsenkelder een PokemonGym is.
  4. Stel gedragsregels op voor docenten die hun vrije tijd gebruikt hebben om Pokemon te vangen.
    Het MAG NIET. Het is not done als een leraar kan meepraten over PokemonGo en de leefwereld van de leerling begrijpt. Direct schrappen uit het lerarenregister zulke mensen.
  5. Laat Jet en Sander NU contact opnemen met de makers.
    Gamen is verslavend. Het leidt af van de rekentoets. Er is door PokemonGo geen enkele interesse meer voor het primaire proces. Wat moeten die AR dingen in de lucht? Weg ermee…ze vervuilen het onderwijsklimaat!


Laten we vandaag nog een team wetenschappers inschakelen om te onderzoeken wat dit spel, het buiten bewegen en samenwerken doet met het brein van een kind.

De toekomst van de huidige generatie is in gevaar!

We moeten planmatig bedenken of deze ontwikkelingen van invloed zijn op het onderwijs.
We moeten nadenken hoe we dit didactisch kunnen inzetten en wat het leerrendement is.


Bij deze mijn eerste bijdrage aan de onderwijsdiscussie.
De eerste contouren van een model:



pokemon-food-pyramid

De Pokemon Voedsel Pyramide…voer voor onderzoekers misschien?