#50books, Vives Magazine

Het is zondagmorgen vroeg, morgen is echt de vakantiepret voorbij.
Laat ik dan gelijk ook maar het ‘meer bloggen’ ritme oppakken.
Weer eens een #50books vraag beantwoorden is dan het meest voor de hand liggend.

Welke tijdschriften lees jij en waarom?

Ik lees natuurlijk Vives Magazine, want ik ben de hoofdredacteur sinds juni 2014.
Even een stukje ‘wij van wc eend’ dus. Lees verder

#50Books, niet zo neuzelen over het weer

Waar let jij op bij het lezen van een boek?

Oei dat is een lastige vraag.
Wanneer ik bij de Bieb aan het ‘boekenstruinen’ ben en het een voor mij onbekende auteur is, kijk ik naar de eerste pagina.

Eigenlijk ben ik geen groot fan van boeken die in de eerste persoon enkelvoud geschreven zijn, tenminste als het de eerste kennismaking is met de auteur.
Vooral vanuit het mannelijk perspectief vind ik het lastig. Het duurt trouwens soms best wel even voor ik daar achter ben :-). Daar moet ik soms dus even doorheen bijten.

Wanneer ik echt aan het lezen ben, sla ik de oeverloze verhandelingen over weer en landschap (vaak niet relevant voor het verhaal) over. De kracht van een boek zit em in mijn eigen fantasie. Dan is bij een beschrijving van het weer, het regent…het sneeuwde hard of het was een mooie lentedag, voldoende. Bij dreigend onweer kan ik toch zelf wel bedenken dat het donker wordt, het in de verte rommelt en onverwachte windstoten voorbij komen.
Dat geneuzel over schapenwolken, hoe het ruikt en welke kleuren de bloemen hebben, is aan mij niet besteed.

Oh jee ik vrees dat nu de literaire fans die wekelijks de camera obscura even teruglezen mij gaan blocken.

Ik ben denk ik een ‘tussen de regels door’ lezer.
Suspense is dus fantastisch om aan mij voor te leggen. Of iets dat helemaal niet bestaat of kan bestaan en dan toch zo logisch is, dat je het (voor de tijd van het lezen) accepteert.

Soms heb ik,  bij met name Fantasy of Science Fiction,  wel zoiets als: huh in een land vol draken hebben mensen ook een bril op, eten ze brood met kaas en groeien er appels aan de bomen.
Kom op schrijver….leef je eens uit!

Als ik zelf een fantasy verhaal zou schrijven zouden de vervoersmiddelen, de dieren en de natuur heel anders zijn dan in de echte wereld.
Ook de verhoudingen onderling, de talen, de woonplekken en de inrichting van de wereld zouden anders zijn.


Toen ik ooit startte met Second Life (bestaat dat nog?) verbaasde ik me over het feit dat mensen daar huizen gingen bouwen, in klaslokalen op stoelen gingen zitten en het gras groen was. Waarom?

Als je nou toch een wereld mag bedenken, dan zou ik eerst nadenken over wat ik anders zou doen in deze wereld.

Ik geloof dat ik doorschiet nu.


Dus waar ik op let bij het lezen?

Overtollig geneuzel sla ik over en als mijn fantasie maar geprikkeld wordt kan ik daar echt van genieten.

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.

#50Books, laat mij maar liggen

Wat is jouw favoriete leeshouding?

Ik loop een beetje achter met bloggen merk ik.
Jammer genoeg niet omdat ik zo lekker aan het lezen ben.

Mijn favoriete leeshouding is liggend.

Overdag op de bank, met een dekentje over me heen.
Tafeltje ernaast met koffie, thee of iets anders.
Dan duik ik helemaal  weg in een boek.
De laatste tijd komt er steeds minder van rustig lezen en niks doen.
Als ik dan op de bank terechtkom met een boek…..sukkel ik vaak in slaap.


Voor het slapen gaan lees ik ALTIJD een paar bladzijden in het boek dat op het nachtkastje ligt.
Het ligt trouwens niet echt lekker met een bril op je zij lezen.
Maar mijn leesbrillen zijn inmiddels te duur om er een pootje af te breken.
Dat deed ik voorheen altijd wel.

Toen ik dit antwoord ging schrijven dacht ik…daar moet ik nog een foto van hebben.
Volgens mij had ik al eens antwoord op dezelfde vraag gegeven, of al eens iets over bank/boek geschreven.

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.

Daar word ik nou verdrietig van.

De 9e#50Books vraag laat ik schieten, ik heb er geen antwoord op.

Wel iets anders waar ik verdrietig van word!
Gisteravond zag ik bij de NOS het bericht dat ruim 30.000 ouderen bestolen worden door hun familie of anderen die de geldzaken voor hen regelen.
Ik word daar boos en verdrietig van!

Mijn moeder is 86 en heeft (bewust) de digitalisering van de maatschappij niet omarmt. Ze heeft geen internet en een mobiele telefoon die meestal in haar tas niks ligt te doen.
Dat betekent dat bankzaken en andere informatiestromen die via internet lopen, aan haar voorbij gaan.
Ze leest 1 krant en kijkt het journaal om zes en acht uur.
Meer informatie krijgt ze eigenlijk niet binnen.

Omdat zij op Texel woont (en daar echt nog veel ouderen internetloos zijn) zal het met de bank zo’n vaart niet lopen.
Wat ik zelf wel vervelend vind is de eenzijdige informatie die op dit moment bij haar binnenkomt aangaande de maatschappij en de politiek.

Een voorbeeld.
Naar aanleiding van het nieuwsbericht over die 30000 ouderen die bestolen worden, verwijst de journaal lezeres direct naar de NOS app. Tsja…die heeft mijn moeder niet.

Vervolgens gaat het nieuws door over de verkiezingen en de peilingen. Ook daar wordt verwezen naar de blog of website van de NOS. Ook daar komt ze niet.

De krant die mijn moeder leest, is niet mijn krant, deze geeft wat mij betreft een te eenzijdige berichtgeving over de ontwikkelingen.
Doordat zij enkel die krant leest is de keuzeweg die zij bewandelt voor ze naar de stembus gaat, eigenlijk best zorgwekkend te noemen.

Informatiebubbel
Wij hebben het online over een internet bubble en fake nieuws. Zij zit in een Televaag bubbel en maakt op grond daarvan keuzes. Natuurlijk praat ik met haar over de mijns inziens wat beperkte blik op de ontwikkelingen in de politiek. Maar mijn steekhoudende argumenten zijn ook gekleurd en helemaal niet van belang, ik probeer alleen soms het nieuws te duiden.
Bij het hanteren van het rode potlood is het helemaal aan haar welk rondje ze rood kleurt.
Natuurlijk heeft ze in al haar levensjaren evenveel levenswijsheid opgedaan, daar gaat het niet over. Het gaat over de snelle maatschappelijke veranderingen die soms moeilijk te volgen zijn. Het gaat over de manier waarop er verslag gedaan wordt.

Wij zouden dus niet alleen de banken moeten dwingen om een oplossing te bedenken voor de vuile dieven die stelen van hun ouders, grootouders of zorgvragers.
Wij moeten ook de kranten en de NOS vaker dwingen onafhankelijk en zonder waardeoordeel journalistiek te bedrijven, want eigenlijk is dat ook diefstal. Diefstal van neutrale informatie!

Ben ik de enige die er zo over denkt?

#50Books: 2017 wachtverzachter

Naar welk boek dat dit jaar (2017) uitkomt, kijk jij uit en waarom?

Een antwoord met een knipoog in het kwadraat

Ik wacht op Nachtmerrieman  van Marcel van Driel.
Dit is het eerste boek waar ik door middel van Crowdfunding een bijdrage aan geleverd heb.
Het is echter voor Marcel een echte nachtmerrie aan het worden.

Door de updates bij voor de kunst  weet ik inmiddels dat na de massa pech van het afgelopen jaar Marcel weer voorzichtig begonnen is met schrijven.
Wie weet komt het er dit jaar van,  dat er een boekenfeestje is.

Marcel is heel open in het delen van de worstelingen met schrijven en dat maakt dat ik (en velen met mij) gewoon geduld heb.
Dus bij deze een hart onder de riem voor Marcel.

Tegelijkertijd is het een les voor mezelf, want ook ik heb vorig jaar gezegd een boek over schoolcommunicatie te willen schrijven. Dat plan is er nog steeds, maar om te kunnen schrijven en om het boek uit te kunnen geven is er gewoon geld nodig. Rond de 15.000 euro om alles te kunnen betalen (redactie, kosten en meer)
Vooral tijd is een issue en ik ben helemaal geen ervaren schrijver. Gelukkig worden de boeken die bij BoekTweePuntNul uitkomen altijd door meer dan een auteur gevuld.
Een uitgever is er, schrijvers heb ik, topredacteuren heb ik….nu nog even 15000 euro bij elkaar ritselen.

Komt goed toch, anders koop ik toch het boek Geen tijd, geen geld, toch doen!

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.

#50books, boeven?

Wie is jouw favoriete schurk?

Niet een.
Ik hou niet van boeven en schurken en ik ben zo’n ouderwetse lezer dat ook aan het eind van het boek het gewoon allemaal koek en ei moet zijn.
Wat ik wel lekker vind zijn die romantische schurken die eigenlijk geen slechterik zijn maar een soort goededoelen schurken.

Robin Hood bijvoorbeeld, de schurk die de rijken beroofde om de buit te verdelen onder de armen. Maar ja, ik denk niet dat ik daar ooit een boek over gelezen heb.

Dat is ook best verwarrend, vorige week hadden we het over films en desillusies.
Ik weet vaak niet eens of ik nou de film eerst zag of het boek eerst las.

De eerste naam van een schurk/niet schurk uit een boek die me te binnen schoot was de Rode Pimpernel. Ik verslond die boeken als kind.
Maar is dat wel een schurk?

Iemand die zich niet aan de wet houdt is een boef of een schurk, maar als die wetten nu eens fout zijn?

Afijn je ziet het al…..ik kan er niet zoveel mee deze week.

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.

#50Books: Laat mij zelf maar fantaseren

Raak jij ook zo gedesillusioneerd als je na het lezen van een boek de film kijkt?

Ja! Volmondig Ja!

Ik kan er een aantal beschrijven.
Bij The Bone Collector van Jeffery Deaver had ik in het boek echt niet in de gaten dat
Lincoln Rhyme een gekleurde man was. Het maakt me natuurlijk niets uit, maar je vormt je bij het lezen een beeld van de hoofdpersoon.
Toen ik Denzel Washington in het bed zag liggen dacht ik echt dat ik niet opgelet had bij het lezen. De film blijft goed maar toch was ik een beetje van slag.

Ook heb ik dat bij Inspecteur Lynly van Elisabeth George. Bij het lezen van de boeken had ik echt een heel ander type man in mijn hoofd en zelfs zijn accent en stem kwamen niet overeen met het beeld dat ik had van hem.

Perfume van Patrick Süskind is er ook zo een. Grenouille in de film is een beetje te kneuzerig. Het bekijken van de film was wel heel erg leuk omdat ik even daarna naar Nice en Grasse geweest ben. Beschrijven van straten is iets anders dan ze zien.

Het heeft dus hoofdzakelijk te maken met het beeld dat ik me van hoofdpersonen vorm.

Andersom kan het ook trouwens.
Ik vind de tv serie Bones geen bal aan en heb nooit het gevoel dat het script uit de boeken van Kathy Reichs afkomstig is. In de boeken vind ik Temperance Brennan niet zo autistisch en eigenwijs als ze in de serie is en Ryan is in de boeken echt (in mijn beleving) veel aantrekkelijker.
Ook heb ik het gevoel dat de serie zich in Amerika en niet in Canada afspeelt.

Ik kan nog wel even doorgaan.

Een boek is een boek en maakt bij mij mijn fantasie los. Vooral als ik zelf invulling kan geven aan hoe de hoofdpersonen is, eruit ziet en klinkt. Zo min mogelijk uiterlijke beschrijvingen zijn fijn. Dan kan zelfs Hannibal Lecter in mijn hoofd veranderen in George Clooney.
Wanneer ik na het bekijken van een film het boek lees, heb ik daar natuurlijk veel minder last van.

Maar ja…waar blijft dan de fantasie die juist boeken bij je los zouden moeten maken (of niet).

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.

#50Books: kanniekiezen!

Welk gedicht vind jij het grappigste dat je ooit gelezen hebt?

Daarbij vroeg ik me gelijk af, hoe zat het ook alweer?
Bloggen is leren dus hup in de boeken en wikipedia

Een gedicht is een (literaire) tekst die tot de poëzie behoort.
Het is geschreven in versvorm en het is geen, net als in proza, doorlopende tekst (uitzonderingen daargelaten).
Het is een rijm als twee woorden in “beklemtoonde”lettergrepen een klankgelijkheid hebben.

Het eerste waar ik bij een grappig gedicht aan denk zijn limericks

(Een versje met een vast rijmschema A-A, B-B, A.
Het einde van de 1e zin rijmt op het einde van de 2e zin. Het einde van de 4e zin, rijmt op het einde van de 3e zin. En het einde van de vijfde zin rijmt weer op het einde van zin 1 en 2.
De clou komt in de laatste rijmregel naar voren.)

Bijvoorbeeld (oorsprong onbekend):

Er was eens een man in Wolfheze
die kon heel goed schaamliplezen
Hij vroeg aan zijn vrouw
wat vertel je me nou?
het zal wel een kutsmoesje wezen.

Maar het barst natuurlijk ook van nonsens en plezierdichters die lang niet allemaal limericks schrijven.

Wie, wat waar?
De eerste naam die bij me opkomt is John O’Mill (Jan van der Meulen).
Zijn boekjes Lyrical Laria en ook Loony Lyrics staan hier in de kast. John O’Mill is vooral bekend vanwege de double dutch gedichten.
Larycook zoals hij dat zelf noemt en ook schreef hij kwijmpjes en gnoosjes.
Dichterlijke vrijheid of zoals Paul van Ostajen ooit zei: dichtkunst staat gelijk aan woordkunst.

In ‘Ik wou dat ik twee hondjes was’, is een bloemlezing van ‘onzinnige poezie’ verzameld.

Hierin komt het woord plezierdichter naar voren, door Drs.P. beschreven als ‘een manier om van taalkennis te genieten en doen genieten’
Een plezierdichter gebruikt een strakke versvorm om te dichten.
Een nonsensdichter hanteert helemaal geen regels en neemt een loopje met poëzie, rijm, de taal en zijn eigen collega’s
Vaak zit er in humoristische gedichten een wijze les en tot zover mijn les.

Ik kan echt niet kiezen en heb ook niet echt een de ‘grappigste’
Vandaar maar een kleine opsomming van grappige gedichten
Het leuke daarvan is, dat ik ze allemaal uit mijn hoofd ken. (Behalve de laatste).

een gouwe ouwe die iedereen kent:

Spleen – Godfried Bomans

Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.

John O’mill

Kleine muisjes hebben kleine wensjes
beschuitjes met gestampte mensjes

John O’Mill – Pruimejantje

Jantje zag eens pruimen hangen
Oh, als eieren zo groot
De tuinman zag zijn bolle wangen
en sloeg de vuile gapper dood.

Coos Neetebeem

Sikkels klinken
Sikkels blinken
Ruisend valt het graan
Als je iemand weg ziet hinken
Heeft hij ‘t fout gedaan.

Toon Hermans – Bloemenliedje

Zoals ma de liefjes ziet
zo ziet pa de liefjes niet.

Drs. P.

Begin een bijvoorbeeld met twaalf lettergrepen
Vervolg dan met elf, en met tien enzovoort
Het is met zulke schrandere knepen
Dat de vakman de lezer bekoort
Telkens zo’n syllabe minder
Veredelt het metrum niet
Daarin zit de hinder
Zoals u wel ziet
Nu nog ’n paar
Doch meteen
Zo maar
Een*

*Bvhdtvdzndze – Kenners van de Mortimercode zullen deze ondeugende
woordspeling naar waarde kunnen schatten.
Leuk om de discussie hierover even terug te lezen (want ik weet ook niet wat de Mortimercode is)

Geleerd van mijn moeder (toegift)

Ik kan rijmen en dichten
zonder mijn hemd op te lichten
Vinger in je reet
da’s geen rijmen,
wel dichten.

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.

#50Books, GiroGoeroes

Lees jij wel eens boeken van goeroes?

In het kader van onze ontspulling en mijn rustige werkruimte, heb ik afgelopen weken nogal wat (sorry mensen) boeken naar de grote boekenhemel gestuurd. Naar het oud papier dus! Daar zullen best boeken tussen gezeten hebben die het #50Books daglicht niet kunnen verdragen,

Wanneer koop je een Goeroeboek?
Een boek kopen van een goeroe, doe je volgens mij als je denkt dat je hulp nodig hebt. Erger nog is dat de goeroe een probleem voor je bedacht heeft en de oplossing biedt.
Jij wist niet dat je dat probleem had natuurlijk, tot de reclamegekkies je attent maakten op een oplossing.
Zo geloof ik niet in diëten, geen enkel dieet. Ik geloof dat er daar ook een boek over geschreven is, het anti dieet boek (dat heb ik trouwens ook niet in huis).
Het enige dat dunner wordt van een dieetboek is je portemonnee volgens mij.

Ik zou dus geen dieet- maar eerder eet boeken kopen. Wees gerust, Goeroe Jamie staat hier ook niet in de kast. We hebben wel meters andere kook- en eet boeken maar dat is meer vanwege de professie van mijn keukentafellief.

Heb ik ze wel…goeroeboeken?
Ik keek net (schuldbewust) achterom naar mijn rommelplank in de huiskamer, staat daar een girogoeroeboek?
Spock ….die had ik ooit…toen mijn kinderen klein waren…was dat een goeroe?
1000 huishoudtips? Spraakmakend presenteren? Zakelijk flirten? Beter bloggen? Slim klussen?

GoeroeDom
Daarom lees ik ze denk ik niet. Ik geloof niet zo in dat verheffen van mensen tot het goeroedom.
Ik ben van mezelf sowieso niet erg volgzaam en al helemaal niet als iemand mij gaat vertellen wat ik niet of wat ik wel moet doen.

De goeroe wordt vaak door anderen zo opgehemeld en gaat vervolgens zichzelf meehemelen.
Vindt zichzelf verheven boven het plebs, wat weet jij er nou van…ik ben toch de goeroe.

Vandaar dat ik startte met girogoeroe….de enige die beter wordt van zijn goeroeschap en goeroetips…is de goeroe zelf.

Ik hou mijn centen liever in mijn zak.
Kijk, dat is nu een wijze tip van een ontspullende #50books reageerder…gratis en voor goeroeniks!

 

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.

Zit je eindelijk IN een boek…een treurig (blogpost)einde

Vraag 3: Zit je al een beetje in het boek dat je nu leest?

Ja Martha, dan moet jij me weer niet gaan afleiden met vragen 🙂
Maar het juiste  antwoord is: nee, ik zit niet (meer) in het boek dat ik nu lees.

Wat lees ik dan?
Ik lees Koud Vuur van Kate Elliot. (ik weet het een jeugdboek).
Het eerste boek Koude Magie had ik in no time uit, maar met dit vervolg duurt het langer.
Het zijn boeken die je makkelijk kunt wegleggen want het zijn geen literaire hoogstandjes.
Het zijn ‘meisjes’ boeken want het is vanuit een ‘jonge vrouwen’ perspectief geschreven.
Ik kan me  voorstellen dat meisjes een beetje verkikkerd raken op Vai, de Koudvuur Magiër. Voor mij maakt dat het juist minder pakkend, ik kan mijn eigen fantasie er niet in kwijt.
Het is allemaal te uitgebreid beschreven. Bijna tot in detail worden jasjes, jurkjes en gegeten tropische fruitsoorten beschreven.
Maar vandaag (zondag) gaat het boek uit!!

Waarom lezen er bij in schoot.
Ik heb altijd een erg drukke volle start na de Kerstvakantie.
Die was dit jaar nog voller. Afgelopen week gaf ik 2 gastlessen, 4 workshops van 2 uur, had ik LeerKRACHT activiteiten, zette ik Vives Magazine uit en deed wat werk voor een aantal doorlopende opdrachten.
Oh, ook de (tijdelijke) website van het broodfondsLR en oefenen met een digitale leeromgeving vroegen aandacht


Normaliter neem ik dan in het weekend banktijd, leestijd, niksdoe tijd.

Waarom nu niet?
Weet je hoe mijn mailbox er na zo’n week uitziet? Ik voel me dan schuldig dat ik niet de tijd genomen om antwoord te geven.
Plannen voor de komende week moet, want anders gaat dat in de week weer wringen.
Als ik niet een beetje voor denk en doe zijn mijn nachten een drama. Ik kan dan blijven malen omdat dingen zich opstapelen.
Maar goed….deze post is vooruit geschreven er staan er nog twee in de parkeer stand…over elke dag bloggen hoef ik me dus geen zorgen te maken.

Weet je wat het ergste is?
Ik las dus op zondag (zoals toegezegd) het boek uit, werd weer gepakt, zat er weer in.
Toen ik inlogde bij de Bieb kwam ik erachter dat deel 3: Koud Staal (of liever gezegd Cold Steel) niet in het Nederlands vertaald gaat worden.

Over een desillusie gesproken!

 

In 2017 is Martha Pelkman de #50books vragen steller.