De leraar in de les

Een doordeweekse dag op een school…..
Het academisch kwartiertje gaat tikken zodra de aanvangstijd daar is.
Het is trouwens een zeldzaamheid als iedereen op tijd binnen is.
Zelfs als de keuze van zitplaatsen groot is, gaat per definitie elke deelnemer zo ver mogelijk achteraan zitten. Of het zicht op de docent zo goed genoeg is, is van geen enkel belang…achteraan zitten is belangrijker.
Vervolgens wordt er ondanks de melding afblijven, gerommeld op de PC’s waarop gewerkt gaat worden. Geen vraag waarom er demo01 als inlognaam staat. Nee, gewoon direct proberen met een eigen account in te loggen, of erger nog, net zo lang wachtwoorden inkloppen tot het demo account geblokkeerd wordt.
Wanneer dan toch de vraag, welke inlog en welk wachtwoord,  gesteld wordt, moet zelfs het meest eenvoudige wachtwoord herhaald worden want: Welkom met een hoofdletter W, wordt niet begrepen. Je moet als docent dan zeggen: het wachtwoord is welkom, Nederlands gespeld en de eerste letter van het wachtwoord is een hoofdletter W.

Tijdens de introductie en beschrijving van de inhoud van de bijeenkomst druppelt er gestaag en op wisselende tijdstippen een aantal deelnemers binnen.
Bij elke binnenkomst laat de nieuwe deelnemer zich gerust even horen, groet luidruchtig mensen die bekend zijn, rammelt wat met tassen en jassen en vergeet vanzelfsprekend zich te verontschuldigen voor het te laat binnenkomen.
Vrolijk door elkaar heen babbelend begint men lekker te mailen, op knoppen drukken en met de aanwezige apparatuur te spelen.
Wanneer de les eindelijk op gang is en er een sfeer van het is toch wel handig om te weten ontstaat, blijven er telkens mensen “achterlopen”. De hoe zit het nou, hoe deed je dat nou, wil je het nog een keer uitleggen, vragen komen voorbij.
Logisch als je bedenkt dat zij 3 schermen open hebben staan, de mail, nu.nl en facebook, maar vooral het pakket waar de training over gaat NIET.
Telefoons die afgaan, rustig opgenomen worden en waarvan de eigenaar vaak ook nog even opstaat en wegloopt uit de training zijn standaard.
Zo’n halfuur voor de geplande afloop, pakken druppelsgewijs mensen hun spullen op en geven aan dat ze weg moeten omdat ze ergens anders druk mee moeten zijn.

Ik zie ze nu knikken, de leraren/docenten…ja ik herken het…
Zal wel een pedagogisch didactische kneus voor zo’n groep gezet zijn, want MIJ gebeurt dat niet natuurlijk.

Maar..Waaraan herken je een leraar die aan een training/scholingsbijeenkomst deelneemt?
Juist…aan bovenstaande beschrijving!
Veel leraren die in een trainingssessie (gestuurd) zitten, gedragen zich over het algemeen als de eerste de beste ongemotiveerde leerling.

Wat mij betreft telt hier:

  1. wat je van je leerlingen verwacht moet je op z’n  minst van jezelf verwachten (gedraag je dus).
  2. wat gij niet wilt dat u geschiedt doet dat ook een ander niet.

Daarbij in acht nemend dat de ingehuurde trainer ook nog eens de kop van Jut wordt en het kan ontaarden in een Poolse Landdag omdat de frustraties over wat dan ook, makkelijker te botvieren zijn op dat externe mens in plaats van op een “collega”.
Het heeft niets met de werkvormen of inhoud te maken, als de docent zich gestuurd voelt en er zelf niet om gevraagd heeft, gaat het mechanisme blijkbaar vanzelf werken.
Ik laat hier even buiten beschouwing dat mijn  voorkeur ook niet ligt in ophoktrainingen, maar als je per mail verwijst naar handleidingen, screencasts en snelstartkaarten is dat meestal de eerste mail die verwezen wordt naar de prullenbak, na de nieuwsbrief natuurlijk.

Wat mij betreft schamen al die na-apers van de gemiddelde leerling..zich de ogen uit hun kop en gaan ze vanavond eens kijken naar de competentie reflectie en feedback.
Steek deze maar in je bekwaamheidsdossier of in een gat waar geen licht komt!
Vanzelfsprekend staat het je vrij om te reageren, ontkennend of beamend is me om het even…maar kijk wel eerst even eerlijk in de spiegel.

feedback

#woensdag gehaktdag: Minoren en Senioren

Vanmiddag kwam de discussie over “oudere” docenten die geen ICT in hun onderwijs in (willen) zetten weer eens voorbij.
Amber Walraven beschrijft in een levendig  verslag haar gastdocentschap bij de minor KLM (wie heeft die afkorting bedacht)?
“Een deel van de studenten van de minor vindt het niet erg als een docent die nog maar een paar jaar tot pensioen heeft geen ict gebruikt.”

Mijn reactie was direct:
Inzet van ICT in het onderwijs is niet gebonden aan de leeftijd van de leraar! 

De inzet en het didactisch gebruik van ICT heeft alles te maken met de lerende professional die bij blijft bij de ontwikkelingen, de taal van zijn leerlingen verstaat en kennis en kunde heeft van didactische werkvormen. Hij heeft probleemoplossend vermogen en is nieuwsgierig naar nieuwe ontwikkelingen.
Daarnaast zijn over het algemeen de “senior docenten” ervaren rotten in het onderwijsvak. Dat betekent dat zij (indien een beetje pedagogisch didactisch onderlegd) minder in de stress schieten bij groepsgedrag, klassenmanagement en ga zo maar door en zo meer tijd en lef hebben om dingen uit te proberen en hun onderwijs te vernieuwen.
Het zijn dunne docenten die dikke boeken nodig hebben en niet ouwe docenten die ECDL moeten halen!!

Alle bovenstaande kreten zijn natuurlijk aannames, want ik weet niet of er wel eens onderzoek naar gedaan is. Noem het maar mijn ervaringsleren en dat wat ik op de werkvloer tegenkom.
Afgelopen januari schreef ik al over de Masterstudenten die niet eens geïnteresseerd waren in Sociale media in hun onderwijs en dat ze er privé ook minimaal actief waren.

Voor de goede orde, Twitter is absoluut geen goede afspiegeling van het gemiddeld ICT bekwaamheidsniveau van Nederlandse leraren. Ik denk (maar ook dat is onderzoek waard) dat nog geen 5% van de leraren ongeacht leeftijd, zich op Sociale Media manifesteert.

Amber zegt ook in haar blogpost: “Het is heel erg raar dat deze minor bestaat. Dat ict nog steeds als apart iets moet worden aangeboden”.

In lerarenopleidingen worden nog steeds (en niet eens overal) minoren ICT in onderwijs gegeven. Direct dacht ik, dit gaat niet over leeftijd maar over beleid en kwaliteit.
Ik zou me wel eens hard willen maken voor de stellingen:

  • Alle leraren die NU opgeleid worden, zijn bij het verlaten van hun opleiding ICT bekwaam, mediawijs en informatie vaardig.
  • Alle leraren die NU werkzaam zijn in onderwijs zijn binnen 2 jaar vanaf nu ICT bekwaam, mediawijs en informatie vaardig.
  • In de nieuwe eeuwig op zich wachtende beroepscompetenties van leraren (BIO verversing) is ICT bekwaamheid geïntegreerd in de beroepscompetenties en voldoen docenten daar even goed aan als “reflectie en feedback”

Als wij daar niet naar gaan streven, spelen we de criticasters over onderwijsvernieuwing in de kaart, want dan blijven alle pogingen om de aansluiting bij de leefwereld van leerlingen te vinden, verzanden in mislukte pilots.
Kom mij niet meer aan met de senioren die niet willen, ik vind dat junioren, met of zonder Minoren, MOETEN!

AeroMinor1946

De knop om: op naar de CVI conferentie Groei en Bloei

Groei en bloei
Zo, vandaag gaat de knop om,  de kaders van mijn presentatie bij de CVI Conferentie op 2 april staan.
Vanuit mijn rol als Innovator bij SKBO waar ik me (op afstand en veelal digitaal) bezig houd met ICT bekwaamheid van leraren, ga ik de bal eens opgooien in de MBO wereld.
Dat betekent dat ik een van de weinige deelnemers ben die met een basisonderwijs badge rondloop trouwens.
Voor scholen door scholen maakte mij weer creatief bij aanmelden voor een presentatie.

Wees trouwens gerust, de commerciële pet blijf in de presentatie af. Want ik wil de input echt gebruiken voor mijn onderzoeksvoorstel in de master Leren en Innoveren. Met een beetje geluk kan ik zelfs de presentatie nog beschrijven in, mijn in de week erna in te leveren, 2e assessment portfolio.

De digitale tool komt natuurlijk wel in beeld en die heb ik gekregen van een ander bedrijf waar ik nog steeds een zeer warme relatie mee heb.

Ik zit nog wel even te puzzelen hoe ik

  • de concurrentie aanga met de parallelle sessies.
  • de deelnemers actief betrek, ga ik dat al vooraf doen?
  • practice what you preach toepas, naar aanleiding van de bijeenkomst in het innovatiehuis voor de presentatoren.
  • me ga voorbereiden op de inhoud van andere sessies.
  • ga bloggen tijdens de conferentie, ik denk er over om te gaan “ploggen” in plaats van dikke verslagen schrijven.

In elk geval sta ik nu in de CVI modus, naast natuurlijk nog de enorme pukkel werk voor mijn studie en de gewone “werkzaamheden” in mijn reguliere werkweek.

Wordt vervolgd………

Zakelijk twitteren voor gevorderden: review

Na wat grappen en grollen over en weer met auteur Maaike Gulden, had ik binnen een dag het handzame boekje zakelijk Twitter voor gevorderden (in 60 minuten) in huis, in ruil voor een review natuurlijk.

Het is een ideaal “naast de laptop of in de  tas” DOEboek.
Het boekje is echt in 60 minuten door te nemen, maar het is natuurlijk alleen zinvol als je ook werkelijk na het lezen de tips gaat toepassen en dat duurt iets langer.

Voor mij had het woord gevorderden er wel van de titel weg gekund, want ook beginnende of oriënterende (zakelijke) Twitteraars kunnen veel tips en tools uit het boekje halen.
Het is een handige complete gids met op de juiste momenten de herhaling zodat je niet steeds terug hoeft te bladeren.
Vooral de uitgebreide beschrijvingen bij Campagnes en Evenementen en Marketing tips zijn erg handig voor zakelijke Twitteraars.
Gelukkig  geeft Maaike ook een aantal tips om uitglijders te voorkomen.
Er wordt goed gehamerd op het feit dat je een visie en strategie moet hebben, voor je werkelijk aan de slag gaat met zakelijk Twitteren. Ook de scheiding of overvloeiing zakelijk privé komt voldoende aan de orde.
Leuk zijn bij het beschrijven van Binden van volgers met boeiende content, de 3 E’s: Educate, Engage en Entertain (dat zouden trouwens iedereen, mezelf incluis, beter in de gaten kunnen houden).

tvgEnkele aanvullingen/opmerkingen

  • Bij de Twitteracties zou ik nu startende bedrijven op willen roepen: WEES ORGINEEL, ikzelf heb de pest aan onnodige Retweetacties.
    Maaike geeft een leuker voorbeeld op pagina 55 (nu moet je het boekje wel kopen).
  • Ergens zou een paragraaf over retweeten en RETWEET doordacht en met mate wel passen.
  • Bij het  van tevoren inplannen van Tweets vind ik dat echt dat het wijzen op risico van uitglijders ontbreekt.
  • Daarnaast heb ik persoonlijk een hekel aan “ministeries van zenden”, dat is een risico dat je loopt met plannen van berichten. (wordt in het boekje ook regelmatig op gewezen, interactie)

Je plant berichten omdat je geen tijd hebt om te plaatsen.

  • Hoe zit het dan met de reactietijd (interactie) en nog spannender actualiteit?
  • Je wordt met inplannen van Tweets vaak ingehaald door de realiteit en als je er een tool voor gebruikt loop je het risico dat je vergeten bent welke Tweet er wanneer geplaatst wordt.
    Ik zou gaan voor het gewone handwerk.
  • Webcare had wat mij betreft een apart hoofdstuk mogen worden. Zit nu verweven door het boek heen.
  • Het allermooiste zou ik het gevonden hebben als de genoemde tools aan het eind van het boekje nog eens gerubriceerd opgesomd waren.
  • Tip aan Maaike: misschien kun je op je site een pagina met links naar de genoemde tools plaatsen, zodat ze ook uitgebreid en geactualiseerd kunnen worden.

Wat mij betreft is dit een boekje dat je met een gerust hart aan een zakenrelatie kunt geven die het allemaal nog niet helemaal snapt.
Misschien leuk als je het ,bij een gesprek over een Social Media Strategie, achter laat bij je klant met de melding:
U leest het in 60 minuten, ik regel het ….(hoezo acquisitie)

Voor onderwijsinstellingen denk ik dat er heel veel uit te halen is, als ze dit boekje bij Marketing en Communicatie tot verplicht leesvoer maken.

#TGIF: PH waarde…zuur=ongezond maar lucht wel op.

PHwaarde

De PH waarde daalt, riep oud collega Warner Boer vanmiddag op Twitter.
Hij heeft gelijk, soms daalt de PH waarde van mijn Tweets, Blogposts en zelfs gesproken tekst.
Zeuren en verzuren is te makkelijk en ik had me, na een goed gesprek met Dieter Möckelmann, voorgenomen alerter op te zijn.
Ik zou op Twitter niet meer in 140 tekens kort door de bocht bot reageren, maar dat hier op mijn eigen weblog doen.
Lange leve mijn eigen in het leven geroepen blog op vrijdag #Thank God It’s Friday!

PH waarde 4: de gemeenteraadsverkiezingen.
De opkomst was weer eens bedroevend laag. Het recht om te stemmen is een recht en geen plicht. Maar gaan de landelijke mannen in het pluche zich, in plaats van een bliksemafleider in de foute uitspraken van een geblondeerde mijnheer te zoeken, eens achter de oren krabben?
Hoe komt het dat we geen gebruik maken van ons stemrecht? Het gevoel dat het er niet toe doet en er toch niets verandert is eigenlijk te zuur om bij stil te staan.
Aan de andere kant (mijn blog dus mijn zuur) door thuis te blijven helpen we wel een radicale engerd straks bij de 2e kamer verkiezingen in het zadel.

PH waarde 3: de IPON
Natuurlijk waren we blij als Edubloggers met een mooie plek, natuurlijk was het heerlijk om met heel veel mensen te praten en van alles te delen.
Maar, eigenlijk is het een heel lastige beurs.
De presentaties zijn al jarenlang een probleem, heel veel herrie in de hokken. Het centrale podium doet absoluut geen recht aan centraal. De mensen die op dat podium staan moeten zich voelen als een rozenverkoper op de Oude Gracht op zaterdagmorgen. Iedereen kletst en kijkt met een half oog naar een prater.
De exposanten staan op prijzige plaatsen en ik verwijt hen niets, want het zijn allemaal onderwijs dingen die ook bruikbaar zijn. Zonder hen zouden beurzen niet eens georganiseerd kunnen worden.
Waarom niet de NOT, IPON, I&I, NCOSM, Next Learning, Onderwijsdagen en vele andere beurzen/conferenties in een groot kwalitatief voor elk wat wils congres.
Waarom niet de combinatie private en publieke sprekers maar in een andere vorm?
Weg met jubelende keynotes en uurtjes frontaal powerpointkijken of prezidraaien?
Ik weet niet hoe, maar het moet echt anders.

PH waarde 2: LinkedIn gedragingen
Weer verbaasde me ineens de bezoekers activiteit op mijn LinkedIn account. Natuurlijk deel ik graag mijn netwerk maar ik stel het niet op prijs dat er gewinkeld wordt in mijn netwerk. Bij voorbaat moet ik nu al sorry zeggen omdat een aantal van mijn 1e lijncontacten straks lastig gevallen gaan worden met een enquête of mail, omdat iemand met een strategietje die opdracht heeft gekregen.
Ga als organisatie (welke dan ook) eens serieus kijken naar de kracht van online netwerken en maak daar een strategietje op in plaats van de etalagegluurderij bij een ander.
Ga ook (aan alle lezers) eens de moeite nemen om te vertellen waarom je iemand graag in je netwerk wilt hebben. Voor de goede verstaanders: Since you are a person I trust, is je reinste kolder, ik vertrouw niemand meer.
Daarom (in het kader van de PH waarde) heb ik vanmiddag weer bijna 30 contacten verwijderd uit mijn Linkedin profiel.
Ajuu Paraplu

PH Waarde 1: Ikzelf
Nog even terug naar de inleiding, Dieter had het er gisteren over dat ik soms te kort door de bocht en te hard reageer op Twitter. Dat mag eigenlijk niet, want ik wil echt mensen niet beledigen, afkraken, raken en pijn doen.
Hij heeft gelijk, mensen missen soms de context van de Tweets, ik raak dan net de verkeerde snaar en beschadig op die manier ook nog eens mijn eigen merk.

Maar weer had ik het vanmiddag een acute verzuringsgraad in mijn Tweets..
….een vreselijk slecht opgestelde vacature een draak van een opleidingsflyer met taalfouten en inhoudelijke onzin en een ministerie van zenden van diezelfde organisatie die geen antwoord op vragen geeft.
…. een organisatie die politiek neutraal moet zijn maar wel de dag voor de gemeenteraadsverkiezingen een forumdiscussie voert met D66.
….mensen die hun mail niet lezen, niet beantwoorden of nog verzurender mij mopperend mailen vanwege hun eigen gebreken.

Zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ben ik verzuurd omdat ik soms op minder inlikniveau, onderwijs en aanverwante partijen, wijs op inconsistentie, bagger, gebakken lucht, doorgeefluikacties en broodroof?
Of, zo zie ik het liever…stel ik eerst (soms te) kritische vragen en word ik dan achteraf (soms terecht) op mijn vingers getikt.
Hier geldt voor wat betreft voor mezelf: Schelden doet geen zeer, slaan veel meer.
Maar echt….ik zal beter opletten en je mag me er op wijzen!
Hier thuis roep ik nu 6 of 2…dan weten wij hier waar we met elkaar aan toe zijn.

#IPON Stimulerings Award, André Manssen en Edubloggers.

We vonden het als Edubloggers al een eer om op de IPON een eigen plek te krijgen, persoonlijk had ik een gevoel van erkenning. We doen ertoe!
Toen ik vanmiddag bij een lekker glas wijn naar het podium keek, zat ik daar ook een beetje te glimmen. Gewoon het ergens bij horen en omdat de  Edubloggers (af en aan) 250  zo’n gekke club mensen is.
Als kers op de taart werd vanmiddag de IPON stimuleringsaward uitgereikt aan André Manssen, zeer verdiend en een kroon op zijn werk.
Voor alle Edubloggers, wij mogen het voelen als een award van ons allen.
Zojuist kreeg ik het juryrapport in de mail en ik deel dat zo graag met jullie.
Deze is voor Andre Manssen…..maar ook voor alle Edubloggers.


Juryrapport

Op het gebied van ICT en onderwijs hebben zich vanaf het begin vele pioniers met passie op de mogelijkheden van ICT in de dagelijkse onderwijspraktijk gestort. Hun ervaring delen zij in magazines, in nieuwsbrieven, op websites en in blogs. Ze worden met een moderne verzamelnaam ook wel de Edubloggers genoemd. Wie kent bijv. in het Primair onderwijs Jack Nowee niet van de Webpaden of Susan Spekschoor, eindredactrice van Kleuterportaal, startpagina met digibordtools voor kleuters.

In het Voortgezet Onderwijs is Frans Peeters met zijn Informatica voor het VO een onvermoeibare stimulator voor het informaticaonderwijs. En Harry Dubois waar je altijd kunt aanschuiven in zijn ICT-Café en over techniek kunt discussiëren. Herman van Schie met zijn grote verzameling ICT-ideeën.

In het MBO natuurlijk Willem Karssenberg, de trendmatcher zoals hij zich noemt. Hij onderzoekt ontwikkelingen in het dagelijks leven met de mogelijkheden daarvan in het onderwijs. Karin Winters, die met haar kritische tweets en blogs vaak de vinger op de zere plek legt. En Florina Blokland die haar liefde voor natuur combineert met haar passie voor technologie

Dit zijn maar een paar mensen uit een lange lijst van gedreven docenten, die graag hun kennis en ervaring delen met anderen. Al deze mensen zouden een IPON Award verdienen, maar dat kan spijtig genoeg niet, hoe terecht dat ook zou zijn. U vindt ze allemaal op www.Edubloggers.nl

Van Juryvoorzitter Louis Hilgers
De jury wil daarom al deze mensen eren door de bijzondere stimulerings- of oeuvre Award dit jaar toe te kennen aan iemand die een begrip is in de onderwijswereld. Iemand die al jaren een bijna onuitputtelijke bron biedt aan webtools, handige tips & trucs, lesmateriaal, lesideeën en andere online zaken. Hij was jaren hoofd van school en lid van de bovenschoolse Taakgroep ICT. Tegenwoordig blogt hij ‘vanaf de zijlijn’ zoals hij op z’n website vermeldt. Hij schreef vele artikelen over onderwijs-en-ICT.

We hebben het hier over de ‘Godfather van het Edubloggen’, een onderwijsman in hart en nieren … André Manssen … Hij verdient deze IPON Award ten volle.

#meetgreettweet met EDUbloggers op de IPON2014

Een EDUblogger is iemand met een hart voor onderwijs, die geregeld online een stukje plaatst. Alle EDUblogs gaan – de naam zegt het al – over onderwijs en educatie, maar daar houdt de overeenkomst wel op. Er zijn EDUblogs over lesgeven, over onderwijsontwikkelingen, over beleid, over de inzet van ict, over de rol van de bibliotheek, over dagelijkse beslommeringen in de klas… Variërend van basisonderwijs tot universiteit.

Hoe verschillend ook, de overeenkomsten tussen EDUbloggers zijn belangrijker dan de verschillen, vinden ze zelf.
Nu is het hoog tijd voor de EDUbloggers om zich te presenteren tijdens de IPON van 2014. Wil je wel eens een EDUblogger de hand schudden of ermee in gesprek gaan over onderwijs? Wil je weten wat een EDUblogger beweegt om steeds stukjes te schrijven? Ben je fan van een speciale EDUblogger of van meet&greet-momenten? Wil je zelf gaan bloggen en heb je vragen over hoe je dat moet aanpakken? Wil je misschien zelf EDUblogger nummer 251 worden? Kom dan langs op de EDUbloggers-ontmoetingsplek [standnr E016] en vraag hen het hemd van het lijf.

Nog niet ingeschreven voor de IPON? Doe dit dan nog snel. Bij voorinschrijving is de toegang gratis.

#50books vraag 10: Het reisverslag van mijn leren

De #50 books vraag van deze week is, wat is jouw fijnste leukste en ontroerendste reisverhaal?
Een reisverhaal zal er van mijn kant niet komen.
Waarom zou ik de lezer vervelen met het verslag van een leuke camping, een fijn huisje of een leuk hotel.

Dit reisverslag neemt je mee op het ontdekken van mijn leren.

eilandVaste lezers op dit weblog of volgers op Twitter weten dat ik sinds augustus de stap naar het schoolse leren voor een papiertje gemaakt heb. Ik volg een Master Leren en Innoveren in Wageningen.
Als levenlangleren specialist en autodidact is dat de enige manier om te voldoen aan de eisen die gesteld worden in vacatures, maar daarnaast wil ik ook mijn nieuwsgierigheid bevredigen in een formeel en gestructureerd proces.

Ga je mee op mijn reis?

In Munchen startte de “summercourse” waar wij in 5 dagen naast een vast congres met presentaties over onderwijs en onderzoek, ook ons eigen reisprogramma hadden.
Vanaf de eerste dag ging de reis over, voor mij, ongebaande paden.
Onderzoek, publiceren en soms een klein beetje herkenning in het presenteren. Maar ook de gesprekken met de reisleiders en de experts, op de verschillende eilanden van kennis, waren prachtige uitstapjes.
Het reisgezelschap is divers maar aan de andere kant homogeen. We hebben namelijk allemaal “iets” met onderwijs. Ofwel omdat mijn reisgenoten voor de klas staan en daarnaast een opdracht hebben, ofwel omdat zij werkzaam zijn in “lerende” organisaties.
De rugzak van een ieder is dus gevuld met kennis en ervaring en energierepen, om elkaar door de dalen van motivatie te trekken.
Nou moet ik toegeven, in Munchen ben ik wel links en rechts van de “geplande excursies” afgeweken en heb me regelmatig gelaafd aan de fantastische kunst in musea daar.

Vanaf begin september zit ik in de “flow” van de studie en zijn er dus thema reizen geboekt.
De eerste themareis was die van teamleren, waar naast de vaste excursies op vrijdag ook nog eens een vrije keuze was in de huizen van kennis.
De entreekaarten voor de onderwerpen werden “gezamenlijk” ingekocht. Dat betekent dat ik met 3 andere reisgenoten, samen een reisverslag mocht schrijven.
Over de modderstromen, gemiste bussen en geannuleerde tripjes zal ik hier niet schrijven, maar ook dat hoort bij een reis van leren. Gelukkig is het reisverslag de annalen ingegaan als voldoende.

Mijn eigen reisverslag (het portfolio) van het leren, voldeed nog niet aan de standaard waaraan een happyhome moet voldoen. Daar moet ik nog fors  werken aan de eisen die aan een goed verblijf in de opleiding gesteld worden. Niet alleen het bosje bloemen en de fleurige gordijnen maar ook brandveiligheid en toegankelijkheid moet voldoen aan de gestelde eisen.

Op dit moment staat het reisverslag van 4000 woorden rondom de verkenning van leerpsychologie en met name Motivatie in de eerste conceptversie klaar om aan het eind van deze week in te leveren.
Ook op deze reis van de historie van motivatie theorieen naar het heden heb ik weer heel veel nieuwe invalshoeken en uitvalsbases gezien.
Mijn reis van het leren is een oneindige, met telkens een nieuwe horizon en een andere windrichting. (lees: ze is chronisch het spoor bijster).
Mijn gidsen op deze reis moeten genoegen nemen met mijn slechte planning, ad hoc richtingen en oeverloze chaos.

Ja, ik heb het mooie weer van vandaag aan mij voorbij laten gaan, want de reis naar kennis heeft geen ander klimaat nodig dan een “gezond en motiverend” leerklimaat.
Dat ik daarvoor heel soms de dingen in de “echte” wereld moet laten voor wat het is en ik ook mijn passepartout voor het festival van werken soms mis…ach….de reis van mijn leren biedt zoveel voldoening dat ik zelfs dat voor lief neem.

#50Books is een wekelijkse opdracht gepubliceerd door drspee.nl

#TGIF: Kameleonistisch weekje

….heerlijk, maar oh wee als de urenverantwoording ingevuld moet worden.

kameleon
Dit was een vakantieweek in het Zuiden, dat betekent dat ik zomaar een agendagat kreeg, geen docenten, geen opdracht.
Aan het begin van de week dacht ik, mooi dat kan ik een studiedagje pakken om die discussie in mijn paper goed vorm te geven…niets werd minder waar.
Dit was een Kameleonistische week, oftewel je in allerlei bochten wringend, om overal op tijd en in de juiste kleur aan te schuiven. Hoeden en Petten dus.
Zo van….wat doe je nou de hele week (aan de lezer) en waarom zie ik zo weinig declarabele uren (aan de baas).

MAANDAG
Een keer in de twee weken schuif ik in Houten aan bij de Vertical Onderwijs, (waarbij ik nog steeds de horizontale lijn intern mis, maar dat terzijde).
In twee uur wisselen collega’s uit, wat ze doen, wat de ontwikkelingen van KPN zijn, waar hulpvragen liggen en wat de stand van zaken is.
De middag was gevuld met lees en schrijfwerk, bellen en gebeld worden.
Roepen over de #IPON en bemensing van de stand voor #edubloggers.
Een beetje denkwerk voor de sessie voor de presentatoren (10 maart)  van de CVI Conferentie van april,
DINSDAG
Kennismaking met een collega die me ondersteunt bij een mooie opdracht. Leuk, Daarna een confronterend en vervelend ervaringsmoment voor wat betreft de nieuwe inrichting van de organisatie en de werkvloeren.
Een “laat maar moment”, even slikken en weer doorgaan.
Zo erg slikken zelfs,  dat ik een NOOIT te publiceren blogpost mailde naar Gerard, naar aanleiding van zijn blogpost .
WOENSDAG
Prachtige *spijbelochtend* in Tilburg, we hebben even flink doorgewerkt aan de onderzoeksvraag, mijn drive en motivatie en waar word ik blij van?
Ik kan dus verder in mijn formele onderzoeksvraagpaper en heb weer een aantal aanknopingspunten.
Waar docenten vrij hebben kunnen diensten ICT doorwerken, dus even naar Eindhoven om “handjes” te zijn.
Ik mocht lekker testen…werkt alles als de leerling maandag de klas instapt? Yep, het werkt.
DONDERDAG
Eindelijk een forse duw gegeven aan een Lync adaptatietraject, dus handen uit de mouwen en op de werkvloer helpen met aansluiten telefoons,  headsets en vooral de gebruiker op weg helpen, samen met collega’s en opdrachtgever.
Heerlijk…maar ook lastig want als je live gaat…moet alles werken om blije mensen achter te laten.
Hollen en vliegen naar Zoetermeer om de kracht van LinkedIn in de schijnwerpers te zetten.
Dat zijn (liefdewerk oud papier) sessies waarbij ik zelf het gevoel heb werkelijk iets te betekenen voor collega’s die nog zoekende zijn naar goede opdrachten. Hoe kunnen zij nu de kracht van Sociale Media gebruiken?
Door naar weer een liefdewerk geniet moment van People in Change groep, kleurendenken en wat gaan we doen komend jaar.
Voor de kleurdingesen onder ons, ik ben GEEL!! …geloof ik.
Na de Bono hoedjes, de veranderkleuren van de Caluwe kan deze kleurdenkdinges er nog wel bij. Het was gewoon een heel gezellige avond, 10 uur thuis
Nog even de OER van de opleiding die ik volg, doorgeakkerd om op z’n minst zinnige opmerkingen te kunnen maken.
VRIJDAG
Dit had dus de laatste dag kunnen zijn om die discussie van de paper te beschrijven!
Bij de noten en granen een lekkere start over de verkiezingsballonnen, gildes, taakmodellen en meer op Twitter.
Als je ergens over wilt mopperen moet je dat op de juiste plaats doen, dat is de kracht van medezeggenschap, daarom kon ik in Wageningen meepraten over het OER en het portfolio van mijn opleiding.
Het fijne in de opleidingscommissie is de gelijkheid van allen.
Docenten en studenten gaan voor hetzelfde, goede afspraken en samen nadenken over de cohorten die na de onze komen.
Door die afspraak kon ik dus echt niet eerst naar huis dus met de auto het centrum van Utrecht in, om weer zo’n inspiratie momentje te hebben.
Ook hier ben ik van: als je ergens iets over vindt moet je daar waar mogelijk gebruik maken van inspraak.
Bij de onderwijscoöperatie kreeg ik samen met mijn vorige werkgever even te tijd om mijn gedachten over het verschil tussen een bekwaamheidsdossier en het lerarenregister duidelijk te maken. Het gesprek over verantwoordelijkheden, faciliteren en verschil tussen bevoegd en bekwaam, had alle ruimte. Ikzelf geloof er nog steeds in…ooit …
Ja en dan vanuit hartje Utrecht nog even aansluiten bij de kick-off van een nieuwe community en inspiratoren was laatste stukje van de week.
Net nog een halfuurtje met een studiegenoot aan de telefoon gehangen over Motivatie en de voorbereiding van het Studium…ach tien uur vrijdagavond moet kunnen toch?

Als ik nu reflecteer op mijn week…toppertje!!
Vooral het constant bezig zijn, met waar mijn drive ligt…onderwijs, bekwaamheden, betrokkenheid en een beetje duwen en trekken op en aan sociale media, geeft me energie.
Als ik nu verantwoording moet afleggen over deze week….van de 32 uur…. zijn er 16 declarabel..dat is lastig uitleggen.

Tijd voor een (r)evolutie van mijn eigen werk en iets met sociaal kapitaal?
Daar sta ik aan alle kanten voor open!

 

OPROEP: Edubloggersplek op #IPON2014..uurtje meetgreettweet?

Ja nu hebben we een banner dankzij Willem Karssenberg. (gefotografeerd voor de enige echte k(l)ast van Nederland)
edubloggersbannerWe hebben een plaats op #IPON2014 als echt edubloggerscollectief, of hoe je het ook wilt noemen.
Maar nu moeten we er ook nog gewoon zijn als Edubloggers.
Doel: mensen wijzen op het bestaan van onze individuele weblogs, edubloggers.nl maar voornamelijk om elkaar te ontmoeten.
Maar ook mensen vertellen over:

  • een weblog als praatpaal
  • een weblog ter reflectie
  • een weblog voor onderwijs
  • een weblog als verbindende factor
  • een weblog als….

Naast deze nobele doelstelling, kennis delen, kunnen we ook gewoon een #meetgreettweet organiseren en kunnen de nog niet uitgedeelde edubloggerspins opgeprikt worden.
Wie helpt ons een handje…als je toch op de IPON bent…gewoon een uurtje er zijn…anders ben ik zo alleen.

Schrijf je hier even in…dag en tijd dus.

Inmiddels Meet en Greetbaar (let dus even op met aanmelden)

Michel Boer ergens een uurtje mits er koffie is
Woensdag
Elle Peters                11.00 – 12.00 uur
Herman van Schie   13.00 – 14.00 uur
Pauline Maas           12.00 – 15.00 uur
Willem Karssenberg 15.00 – 16.00 uur
Roeline Jochemsen ergens een uurtje
Donderdag
Gabien Born -          13.00 – 14.00 uur
Jan Lepeltak            11.00 – 12.00 uur