TGIF: Emancipatiedipje

Ooit heb ik ervoor gekozen om een thuisblijfmoeder te zijn.
Een partner met een drukke goedbetaalde baan, de kinderopvang was mager en duur en oma had wel wat anders te doen dan oppassen.
Waarom zou ik trouwens mijn kinderen tegen inlevering van mijn maandsalaris op laten voeden door anderen?
Natuurlijk, toen de jongste bij een overblijfmoeder terecht kon en de oudste twee tot sleutelkinderen gebombardeerd konden worden, begon mijn extern gefinancierde carrière opnieuw.

Een aantal jaren geleden maakte ik een volgende keuze en was ik dus ineens echt economisch onafhankelijk. Door de keuze,  eigen broek ophouden,  werd werken ineens belangrijker dan zorgen.

De afgelopen 15 jaar heb ik fulltime economisch onafhankelijk mogen zijn.
Mens…wat mopper je nou?

  • Als ik door achter mijn eigen staart aan te hollen de pijp even aan Maarten geef ben ik ineens een steuntrekker.
  • Als mijn werkgever denkt:  voor jou 10 anderen die jonger en goedkoper zijn, kom ik never nooit meer aan de bak.. want bijna alle werkgevers denken zo.
  • Als de ontmanteling van de zorg zo door gaat, kan ik ook mijn ouders op Texel nog gaan bemantelen.

schortNa een week als deze, waarin ik nogal wat meters heb afgelegd, links en rechts wat geroepen en gebabbeld heb, denk ik, ik stop ermee!
Die hele emancipatie kan me gestolen worden……laat mij maar met een paar sloffen achter de voordeur liggen en keukenkastjes poetsen…dan is er tenminste iemand die tegen me zegt…schatje dat heb je goed gedaan!

 

Onderwijs: Klare taal in plaats van zweefteverigheid

Gisteravond liet ik me weer verleiden tot een Twitter discussie over onderwijs vernieuwingen.
Eigenlijk zou ik mijn les al oeverloos geleerd moeten hebben, want Twitter is daar gewoon niet het platform voor.

Al een aantal jaren ben ik een zelf benoemd  onderwijsmens. Een lerende herintreder die vanaf de cursisten administratie doorgegroeid is naar wat ik nu weet en doe,  over een leven lang leren gesproken.
Ben ik klaar met leren?
Nee natuurlijk niet, ik leer echt elke dag.
Zou ik dat graag gewaardeerd zien in bijvoorbeeld EVC of hipper gekwalificeerde badges? Ja graag!
Een weblog is voor mij een onderdeel van mijn leerproces en ik toon hier regelmatig aan een lerende te zijn.

Vanuit onderwijsperspectieven ben ik een groot aanhanger van het Montessori onderwijs.
Maria Montessori stond aan de wieg  van voor mij (maar niet voor ieder kind) ideaal onderwijs, ik mocht leren vanuit een leervraag en behoefte op maat, individueel en toch met gestandaardiseerde tools.

Daarentegen was mijn middelbare school niet heel vernieuwend, de bindende factor van het Bonifatius Lyceum was echt niet iets hipperigs, innovatiefs.
Respect voor elkaar, erg goede docenten en de chemie van zowel leerlingen als leraren om erbij te horen.
Wie van jullie kan zeggen dat de mentor van de 1e klas je nog herkende 40 jaar later? Ik wel!!

SOKKEN 001

 

Terug naar de discussie van gisteravond…
Als je onderwijs wilt veranderen en wilt laten aansluiten op de maatschappij van 2013 zul je het anders aan moeten pakken dan het roepen van zweefteverigheden.

 

 

 

Onderwijsinnovatie is broodnodig, de maatschappij verandert en de mensen die daarin leren en werken ook. Open deurtje dus…

  1. Technische innovaties gaan razendsnel, onderwijs zal daar op aansluiten zowel in het gebruik ervan als in de helpende ondersteunende lerende hand van de oudere wijzere wereldburger (de docent).
  2. Sta als school open voor sponsoring van de leveranciers van soft-  en hardware…daar zit het geld en de kennis die graag gedeeld wordt.
    De leerling van NU is de werknemer van de toekomst!
    Stop met het uitvinden van de eigen wielen van software, tooltjes en apps…zonde van de onderwijsmiddelen en schoenmaker blijf bij je leest.
  3. Als je onderwijs wilt veranderen is dat alleen mogelijk MET onderwijs zelf, niet over de hoofden van docenten en scholen heen.
  4. Blijkbaar zijn veel operaties van nu geënt op basisschool leerlingen en een beetje  middelbaar onderwijs, maar onderwijs loopt door in MBO, HBO en WO! (inclusief de niet bekostigde instituten)
  5. Innovatie kan volgens mij nooit, in een deel van het onderwijsstelsel wel en in een ander deel van het onderwijsstelsel niet, plaatsvinden.
    Waarschijnlijk is het makkelijker de “ouders”  van basisschool leerlingen te activeren en bereiken dan die van VO, MBO en HBO.
    Als we het onderwijsstelsel willen veranderen dan zal onderwijs vanaf Basisschool tot en met de Masters van het WO geleidelijk en doordacht op de schop moeten.
  6. Experimenteren moet daarom mogen, maar niet met de lerende als proefkonijn.
    Kleine stappen met haalbare doelen, die wat  mij betreft alleen door professionals benoemd kunnen worden.
    De huidige onderwijstoppers met de voeten in de klei,  die echt al heel veel innoveren en hun kennis vrijelijk delen,  zijn de mensen die we moeten stimuleren, faciliteren en ondersteunen.
    Laten we trouwens eens wat zuiniger op hen zijn!
  7. Stop met elkaar de zwarte Piet toespelen.
    We willen allemaal dat onze kinderen zich straks kunnen redden in een technocratische maatschappij.
    Wij als ouder, docent, betrokkene willen toch eigenlijk maar een ding?
    Een gelukkig blij kind dat kan, mag en wil leren.
  8. Stop ook eindelijk eens met het afkammen van de “derden” die bij onderwijs betrokken zijn. Door de jarenlange reorganisaties en soms niet al te handige keuzes zijn heel veel onderwijstoppers uit alle lagen van onderwijs allang vertrokken en voor zichzelf of een commerciële partij begonnen.
    Laten we met elkaar investeren, in zowel techniek, kennis, als tijd.
  9. Vanaf NU vallen ALLE in onderwijstijd, -dienst ontwikkelde producten onder een Creative Commons licentie.
    Navelstaren en erop blijven zitten is funest.
    Heeft er al eens een docent berekend hoeveel tijd hij kan besparen en kwalitatief mooi materiaal kan gebruiken als het SAMEN ontwikkeld word?
    Over de grenzen van de eigen school heen samenwerken, gebeurt al veel…maar kan door bepaalde beleidskeuzes nog vanzelfsprekender worden.
  10. Stop met zweefteverige leuterijen,  als het moet anders, het moet beter, een kind moet kunnen fikkie stoken een kind moet creatief kunnen zijn…als je wat wilt veranderen spreek dan eens klare taal!!
    Wat wil je? Met wie? En Hoe ga je het aanpakken?

Ach…..massa maak ik niet….maar ben het mooi weer even kwijt en er zat in elk geval geen woord Russisch bij.

#TGIF: Zeefiets….foto en doorfilosoferen…

Vanavond kwam er in mijn Twitter timeline een foto van Elly van Mensvoort voorbij…waardoor ik geïnspireerd werd.
Als beelddenker hou ik van zulke foto’s waar je zelf dingen bij kunt bedenken.
Haar titel:  Zeefiets.

zeefiets

Ik reageerde:…waar is de mens die bij de  fiets hoort?
Het moet een man zijn bedachten we…gezien de stang..
Was de man nu lekker de kroeg in gestapt of lag hij in de zee?

Vervolgens verrijkte mijn keukentafellief de foto met een eigen ervaring.
Twee weken door België fietsen, begin jaren tachtig…daar waar de fiets van de postbode stond, was een goed café om aan te leggen…

Fiets….
Morgen is het dodenherdenking, weer die kortzichtige ophef over wie we wel en wie we niet mogen herdenken. Langs welk graf we wel en welke we niet mogen lopen.
Fiets…ja ook die flauwe grap…daar dacht ik aan

Bij Zeefiets denk ik ook aan wind tegen…altijd wind tegen…
Had jij dat vroeger ook …naar school en van school…altijd wind tegen?

Eigenlijk is het een foto waar iedereen een eigen verhaal bij zou moeten maken..heerlijk!!
Dank je wel…Elly!! Prachtige foto!!

Back in BlogBusiness: #NCOSM 2013

Omdat ik echt overstelpt was met leuke werk dingen en er heel veel naast aan het fietsen ben (oh nee…buiten de lijntjes kleur), was bloggen een paar weken gewoon ondoenlijk.

Deels, omdat ik principieel niet over mijn werk bij andere organisaties blog en anderszins de avonden gevuld waren met het voorbereiden van presentaties, workshops en trainingen.
Niet dat de agenda nu leeg is, maar omdat ik van mezelf MOET weer eens een postje.

ncosmOp 15 en 16 mei mag ik 2×2 presentaties/workshops verzorgen bij het Nationaal Congres Onderwijs en Sociale Media. Dit doe ik vooral omdat ik de programmamanager Louis Hilgers een zeer warm hart toedraag en ik de locatie erg spannend vind.
Natuurlijk ga ik daar weer een aantal mensen de hand schudden die ik alleen via de Sociale Media ken, dat vind ik echt onvoorstelbaar leuk.

 

Om nu een paar vliegen in een klap te slaan.

  • De 4 minuten Pitch om mijn workshop te verkopen is up and running, de sheets zijn al bij de geeerde dagvoorzitter Dieter Mockelman…maar…
  • Eigenlijk vraag ik de deelnemers nu al…KOM BIJ MIJ..als je dat nu al besloten hebt kun je me NU al opdrachten, wensen en vragen geven…dat maakt de sessie: Sociale media in de les, het doet geen pijn,  veel leuker …kom maar op met vragen
  • Ondanks het feit dat de prijzen voor het congres voor met name zakelijke partijen zeer mals zijn, bied ik toch de 20% korting aan.
    Mail me en je krijgt de “geheime code” opgestuurd.
  • Als je erbij bent….er is een app van het congres, best handig!
  • Voorafgaand aan het congres is de deelnemers gevraagd een artikel aan te leveren, de mijne is al een tijdje terug gepubliceerd en vooral intern zijn de reacties best positief

Al met al,  heb ik er ondanks de oude traditie Keynote, workshop, Keynote zin in.
Wie ga ik de hand schudden?
Voor 1 keer ook de banner van NCOSM in de zijbalk, one minute of fame.

#TGIF: Rood licht

Terwijl hier in de straat reuring  is,  vanwege een verondersteld bordeel, deze vergelijkende TGIF.

red1

De afgelopen weken waren voor mij een aaneenschakeling van workshops en presentaties, naast mijn keurige inzetbaarheid als betaald consultant.
Het voordeel daarvan is, dat ik in veel keukens mocht kijken…MBO en HBO.

Mijn onderwijs en ICT hart huilt!!
Hoe kan het anno 2013, dat er binnen onderwijsinstellingen, NIET gestuurd wordt op in zet van ICT, ICT kennis en vaardigheden en ICT toepassen,  in de breedste zin van het woord?
Iets weten over Sociale Media, het beschikken over ICT basisvaardigheden, gebruiken van een Laptop of Smartboard en minstens het maken en publiceren van een lullige Powerpointpresentatie zijn anno 2013 een MUST!

Maar…..zolang,

  • de “autonome docent achter zijn eigen klaslokaaldeur, vol mag blijven houden, dat ooit de eindtermen weer ingevoerd worden”…
  • de klant (leerling) verward wordt met de Onderwijsinspectie (waar moet je nou aan voldoen, klanttevredenheid of de meetlat)…
  • het belangrijker is, om een half af kernregistratie systeem de lucht in te helpen, dan om te investeren in digitalisering van lesmateriaal…
  • er nieuwe roostersystemen geïmplementeerd worden, maar het nadenken over een digitaal- en afstandsleren taboe is…
  • docenten wegkomen met:  ik lever mijn laptop niet in om er Windows 7 op te laten zetten want ik ben net gewend aan XP…
  • wij blijkbaar accepteren dat het normaal is om NIET vindbaar te zijn op internet…
  • docenten bij het zien van een QR-code glazig kijken en  wel nieuwsgierig zijn wat er nou op de achterkant van dat busje in de file stond.
  • docenten zich opgeven voor een studiedag/congres en vervolgens zonder opgaaf van reden om 3 uur vertrekken of helemaal wegblijven
  • daar vervolgens NIEMAND hen op aanspreekt.
  • er binnen scholen, nog steeds briefjes hangen, waarop staat dat mobiele telefoons gedurende de les uitstaan….
  • er nog steeds knoppencursussen gegeven worden en mensen deze voor de 10e keer volgen, zonder ooit iets toe te passen….

Misschien wordt het tijd, dat leidinggevenden zich eens als klant van mijn “vermeende” bordeel aan de overkant moeten gaan gedragen.

  • Wie niet levert wat er gevraagd wordt, wordt vriendelijk verzocht het pand te verlaten.
  • Wie niet levert wat de maatschappij van onderwijs vraagt (boven de lesstof staan, weten wat er speelt in de maatschappij, open staan voor ontwikkelingen, jezelf professionaliseren om bij te blijven), wordt dringend gevraagd het pand te verlaten.
    Zo gaan wij namelijk ook de dames en heren van het vermeende “bordeel” aan de overkant de straat uit jagen….het liefst met pek en veren!!

Pleeg voor Operation EDU eerst maar eens een forse Amputation EDU.

AppsOntwerpen, kijk dat mag je een Masterclass noemen!

appmcAl een tijd terug daagden  Karim Amrani en Keimpe de Heer mij uit om de zaterdag Masterclass apps ontwerpen vol te krijgen.
Gisteren was het  dus volle bak op een prachtige locatie in Utrecht en een #tweetupje was een feit.
Het is allereerst ongelofelijk lekker om met 16 zeer nieuwsgierige leergierige en gedreven mensen aan een Masterclass deel te nemen. Geen enkele keer een wil niet/kan niet, geen enkele keer een zie het nut er niet van in. Logisch natuurlijk, want het was niet helemaal gratis.

De bijeenkomst ging niet zozeer om het maken van een app maar juist het belangrijkste deel het ontwerpen ervan. Maken,  schijn je in het verre Oosten wel te kunnen regelen voor een paar euro’s, maar alleen als je ontwerp klopt!

Keimpe de Heer trapte af met een uur vol informatie, ontwikkelingen en toekomstperspectieven.
Welke platforms zijn er, waar moet je aan denken, welk verdienmodel zou je moeten kiezen.
Ik dacht dat ik aardig bij was, waar het om technische ontwikkelingen gaat…niet dus, daar is geen bijhouden aan.

Karim nam het stokje van hem over en weer werden we (positief) overspoeld met wat er kan en wat er gebeurt, met name daar waar het om de ontwikkelingen van apps en games gaat.
Wireframes, wireframes en wireframes.
In een sneltreinvaart werden we aan het werk gezet met de 2 pakketten die al op onze PC’s stonden om het eerste denkproces rondom apps ontwikkeling in te gaan.
Knap van Karim om rekening te houden met de verschillende systemen en te schakelen tussen deze systemen.
Met een paar drukken op de knop (nou overdrijf ik) hadden we de basis voor een “kroningsapp” gebouwd. Nee niet te downloaden in de app. store

Daarna werden we echt aan het ontwerpwerk gezet en als onderwijskundige, ontwerper en eindgebruiker ingedeeld in groepen om te brainstormen.
Keimpe en Karim duwden ons outside the box en in de creativiteitsmodus door kritische vragen te blijven stellen.
De middag was natuurlijk zoals altijd bij een creatieve sessie, veel te kort…vol hoofd en mijn eerste app..hoe maak ik tijd voor al die leuke dingen, komt voorlopig nog niet beschikbaar.
Een vervolg komt er in elk geval bij onze groep wel…we gaan voor de wedstrijd…

Tools die we gebruikten:
Voor het denk proces: Prototyper (de gratis versie)
Voor het even snel bouwen: Gamesalad (soms bij windows 7 wat haperingen)
Niet gebruikt wel voorbij zien komen: App inventor  (beta)

En ik ga nu kijken naar Popapp, daar is het gisteren niet van gekomen.
(dit is een app om je ontwerp proces op papier te digitaliseren)

Natuurlijk hebben wij nog een aantal goodies gekregen, wat bronbestanden en de presentaties…dus als je meer wilt weten, gewoon inschrijven.
Wees trouwens niet bang dat je een ICT geek moet zijn, juist het laagdrempelige is mooi.
Nee,  dit keer doe ik niet mee aan de weddenschap ze gevuld te krijgen….ik wacht wel op het vervolg…al is het alleen maar een terugkom middag (hint hint)

De foto heeft @4pip gemaakt van @michelboer, vind dat deze foto de sfeer van de middag weergeeft, denken, doen en samenwerken.

apps

#TGIF: Morgen start ik een ChromeBook school!

gekkehenkie.fwIk was van plan tijdens de Paasbrunch mijn kinderen te bevragen over hun onderwijswensen, maar helaas zat ik, met een geeltje op mijn voorhoofd, Wie ben ik  te spelen.
Het is er dus niet van gekomen.

Naar aanleiding van de (door mij zelden bekeken) uitzending bij Pauw en Witteman vorige week rondom onderwijs bekroop mij weer eens het gevoel…van wie moet het onderwijs nou  veranderen?
De blogpost van Manon Bonefaas op onderwijswijven  zette me weer aan het denken

 

Als volgens onderzoeken de Nederlandse kinderen zo’n beetje de gelukkigste kinderen ter wereld zijn (ook daar waar het om educatie gaat) waarom mopperen wij als volwassenen dan zo over het onderwijs?
Waarom wordt er zo hard door volwassenen geroepen dat het anders moet?

  • Zijn het niet diezelfde volwassenen die naar de 10-minuten gesprekken op school gaan en aan de docent vragen…hoe doet mijn kind het?
  • Zijn het niet diezelfde volwassenen  die vragen:  waarom heeft Guusje een smiley op zijn rapport….hoe moet ik dat in een cijfer vertalen?
  • Zijn het niet diezelfde volwassenen die hun kind liever op het VWO dan op het VMBO willen zien? En daar stevige gesprekken over aangaan op school, los van de CITO score.
  • Zijn het niet diezelfde volwassenen die vanwege hun eigen leven en werkdruk de kinderen in een kinderdagverblijf brengen waar de leidsters 10x lager opgeleid zijn dan henzelf?
  • Zijn het niet diezelfde volwassenen die gek zijn op lijstjes  van de beste scholen, die blijkbaar grif bekeken worden en ook gekocht als ze in een boekje uitgegeven worden.

Kortom,  zijn wij als ouders andere volwassenen,  wanneer wij ons over onderwijsinnovatie uitlaten?

Of…
Willen wij als hardwerkende carrière tijgers dat onze kinderen 7×24 onder de pannen zijn, zonder dat we daar veel meer geld aan uit hoeven geven.
Willen wij een hypermodern ingerichte school op 5 minuten loopafstand van ons huis met voldoende parkeerplaats?
Willen we flexibele schooltijden omdat dat beter past bij onze eigen activiteiten?
Willen we af van de vakantiespreiding en 365 dagen schoolmogelijkheden omdat in januari de wintersport goedkoper is?
Willen we de mogelijkheid hebben om te kunnen volgen wat onze kinderen uitspoken en geven we ze daarom een mobieltje?

Als nou 53% van de leerlingen zegt dat ze meer ICT in hun onderwijs en inspirerende docenten willen hebben, gaan wij daar dan als ouder op sturen en scholen er op afrekenen als ze dat niet bieden?

Natuurlijk moet er veel meer ruimte komen om met nieuwe onderwijsvormen te experimenteren, beter passend bij de huidige maatschappij.
Maar misschien moet er eerst iets tussen de oren van de ouders veranderen.

 

#TGIF Ik wil LENTE!!

Mijn dochter vond deze foto op Facebook, ik kan de bron niet achterhalen…dus bij voorbaat sorry voor niet vermelden van de bron.
Ik wil Lente en wel NU !!!
Verder is er vandaag op Goede Vrijdag niet meer dat ik wil melden.

Het lammetje is wel blij.
lammetje

Zalig Pasen.

Wet tegen pesten: schijnveiligheid wekt schijnheiligheid op

melk

Ik las ergens dat een juf aan het begin van het jaar de nono termen met een klas afspreekt, dus Oen mag wel en Sukkel mag niet (of andersom)
Een van mijn jeugdtrauma’s ligt bij dat moeilijke gedoe over woorden en begrippen.
Toen ik klein was (ja ja u kunt zich daarbij niets voorstellen) zei mijn moeder als ik gepoept had Ellluk (of Elk…zoiets als bah of Ieieiek).
Mijn eerste schooldag bij de Nonnen was spannend (denk ik) maar toen ik naar de WC moest kon ik ze niet duidelijk maken wat ik wilde, ik moest Elken.
Het resultaat kunt u zich wel voorstellen neem ik aan en de zuster was er vast niet blij mee.

Toen mijn kinderen leerden praten, leerde ik hen dus gewoon te zeggen waar het op stond. Dit, om te voorkomen dat de zelf bedachte woorden,  niet tot een traumatische ervaring zouden leiden.
Dus poepen was poepen en plassen was plassen…klaar!
De juf op de basisschool dacht daar anders over. Kinderen deden een grote of een kleine boodschap of erger…ze moesten drukken??? Bij drukken denk ik aan een boek of een deurbel.
Daar begint volgens mij een probleem, waar wij allemaal mee worstelen…wat kan wel en wat niet en wie is de baas over de vocabulaire van kinderen?

Naarmate mijn kinderen ouder werden, pikten ze her en der prachtige termen op die noch op school en zeker bij ons thuis niet gebezigd werden. Van de TV, Radio of op straat pikten ze alle geslachtsdelen, ziekten en varianten van seks
op.
Als het te gortig werd, pakte ik een wekker, tilde de boosdoener op tafel en gaf hem of haar 10 minuten het podium om alle lelijke woorden ongestraft te declameren.
Na de 4e KutLul en Hoerenjong, kwamen ze meestal niet verder dan vette frikandel.
Scheldwoorden zijn namelijk zo op als je ze mag zeggen.

Vreselijk leuk was het ook om het jongste broertje de middelvinger en FuckYou aan te leren op momenten dat ik even niet oplette.
Natuurlijk probeerde ik het FuckYou om te zetten in ThankYou en legde uit dat het “dank je wel” betekende.
Toen bij de slager er een plakje worst over de toonbank kwam, stak de zoonlief de middelvinger in de hoogte en zei ThankYou.
Over niet te regisseren gedrag gesproken.

Allemaal woorden en teruglezend allemaal wel grappig en redelijk onschuldig…maar ook heel gecompliceerd als je er bij nadenkt.

Volgens mij begint en stopt pesten en schelden niet bij de voordeur van school, dacht ik toen ik de volgende regelnichterigheid van Sander Dekker las.
Sterker nog ik denk dat deze wet schijnveiligheid biedt en schijnheiligheid opwekt
De verhuftering van de samenleving bevindt zich volgens mij veel meer buiten dan binnen de schoolmuren en over het algemeen geven wij als volwassenen niet echt het goede voorbeeld.

De uitwassen van pesten en gepesten liggen tegenwoordig in no-time op straat (lees online), maar moeten we om drama’s  te voorkomen de docent en de school verantwoordelijk maken?

Bovenstaande voorbeelden van mij en de realiteit van alledag hebben niets met school te maken maar des te meer met opvoeding door ouders, de omgeving en wat wij allen met elkaar afspreken.

Volgens mij is iedereen ongeacht zijn of haar kleur, klasse of kerk verantwoordelijk om het  verdriet van kinderen die gepest worden te voorkomen.
Wij moeten, door het geode voorbeeld te geven, voorkomen dat gepeste kinderen voor de trein springen van ellende,  daar kan geen wet of protocol tegenop.
Neem zelf als lid van de maatschappij de verantwoordelijkheid in plaats van die steeds in de schoenen van onderwijs te schuiven!

In de voorbereiding de Managementconferentie #CVIMC

Vrijdag kreeg ik een leuk cadeautje in de post. De badge voor de managementconferentie van CVI, die op 10 en 11 april plaatsvindt in Hengelo bij het ROC van Twente.
Als troost,  omdat niemand mijn workshop “personal branding” wilde adopteren, mag ik 2×12 minuten pitchen: jij bent ook een merk.
Dat is trouwens wel spannend, want dat vergt stevige voorbereiding, een uur praten is makkelijker.
Daarnaast is er een collega die bij buitengeluiden gaat vertellen hoe wij omgaan met het nieuwe werken.
badge

 

Het leukst vind ik natuurlijk dat alle deelnemers vanaf NU aan mij denken natuurlijk, de keycords zijn gesponsord door Karin’s Persoonlijke Netwerk.
Eigenlijk maakt alle bovenstaande mij niet heel veel warmer of kouder, maar wel het feit dat ik weer heel veel oude bekenden ga zien, bij kan praten en wie weet ook nieuwe mensen leer kennen.

 

Belangrijker is mijn vraag, ga ik nu eerst inchecken in het hotel of kan dat ’s avonds laat na een vanzelfsprekend gezellige feest ook nog?
Oh ja en ga ik ook nog gastbloggen?