#TGIF Gekke Beppie Op Nul

Wat hebben de namen FriendlyFoe, godslimetree, Lonesomejoe, wms, moby, historica, lente, Em70, malmaison met elkaar gemeen?

gekkejetje
Als eerste denk je dan, dat zijn reaguurders op Geenstijl of Nu.nl die wat de wereld inroepen.
Reaguurders die een beetje los gaan op Jan en Alleman en achter de PC hun erwtjesbrein aan het werk zetten om vooral anderen te kakken te zetten.

Fout!
Bovenstaande pseudoniemen (en nog veel meer prachtige verzinsels) zijn afkomstig uit de forumbijdragen en reacties op de website van de vereniging die zich inzet voor Beter Onderwijs in Nederland. Met wel 3.750 leden zijn zij – volgens de website van de onderwijscoöperatie – een van de vijf belangrijkste onderwijsorganisaties in Nederland.

Toen ik me gisteren voor de zoveelste keer boos maakte over het feit dat moddersmijten en oordelen over mensen en organisaties blijkbaar anoniem mag, kwam er een reactie van @BestuurBon. Of ik in de mail aan wilde geven aan welke reacties op het forum ik me stoorde.
Dat doe ik dus niet, ik durf hier namelijk wel onder mijn eigen naam iets te vinden!
Op Twitter werd vervolgens nog uitgelegd dat onderwijsmensen die kritisch zijn en kritische geluiden laten horen over hun organisatie of onderwijs in het algemeen, zomaar ontslagen kunnen worden.
Dat is de reden waarom BON accepteert dat mensen onder een pseudoniem door het (online) leven gaan.

Wake-up mensen…..het nemen van de vrijheid van meningsuiting betekent dat je het lef hebt om je nek uit te steken. In Saoudi Arabie zit een Blogger straks minstens 10 jaar in de gevangenis en krijgt hij stokslagen vanwege het uiten van zijn mening op zijn weblog.

Het kan niet zo zijn dat mensen die strijden voor beter onderwijs in Nederland (wat daaronder ook maar verstaan mag worden) op deze manier van alles kunnen roepen over andere mensen, organisaties en bedrijven.

Mensen uit onderwijs dienen een voorbeeld te zijn voor hun leerlingen, hebben een voorbeeldrol naar ouders en gaan niet onder een flauw scheiterig pseudoniempje forumbijdragen leveren op een gesloten (want je moet ook nog eens lid zijn) omgeving.
In het land der mediawijsheid noemen wij dat op de man (of bedrijf) spelen gewoon cyberpesten.

In de forumregels van BON staat het volgende:
“We willen een constructieve discussie: voorop staat de vraag hoe we het onderwijs beter kunnen maken. Kritiek kan een rol spelen en is welkom; maar: (a) kritiek moet opbouwend zijn: niet alleen aangeven wat er mis is maar hoe het beter kan; en (b) kritiek op mensen of groepen buiten de discussie wordt niet geaccepteerd (uitzondering: politici in hun rol als bestuurder). Dit betekent ook: geen generaliserende statements van het type ‘managers denken alleen maar aan hun eigen salaris’ of ‘docenten willen alleen maar klassikaal doceren’.

Wat is hier constructief aan? (knippen en plakken en ik refereer niet want de reaguurders zijn anonimi).

  • “de fout aangestelde vorige rector (niet zeer magnificus, eerder gewoontjes)…even verder Twente (ook al zo’n self-appointed universiteit)”
  • “Opvallende twitternaam @profrobmartens. De academische poppenkast”
  • “Je hoeft ook niet heel erg diep te graven om te zien dat met APS zowel bij de rekentoetsfirma als de WDA firma beland bent”
  • “Alweer slaan oelewappers van sociale wetenschappen toe”
  • “Als je dan aankomt met sarcastische statistiekjes over beroemd worden en met Hazes en Dries Roelvink die zulks deden met twee jaar moedermavo, ben je ècht een zuur ventje”
  • Deze post maar vooral de reacties daarop,  is wat mij betreft een voorbeeld hoe makkelijk het is om onder een pseudoniem van alles te roepen en vooral niet constructief te discussiëren.

Prettig idee dat deze anonieme reaguurders misschien wel de “voor en door leraren zijn” die straks deel uitmaken van de mensen die de “steeksproefsgewijze”check van het lerarenregister gaan doen.

Ik pas!

NB: zoals in mijn disclaimer wel  vermeld staat, anonieme reacties worden verwijderd!!

Trekken aan een dood stokpaardje?

“ Privacy is diefstal, ‘sharing is caring’ las ik in The Circle van Dave Eggers.
Bij het lezen van het boek kreeg ik een beklemmend gevoel omdat echt ALLES transparant is en echt alles live uitgezonden wordt. Als je dat niet doet ben je een soort outcast.

Het is niet verkeerd om af en toe eens stil te staan bij onze huidige drang tot delen via de verschillende sociale media.
Soms vraag ik me echt af….wil ik dat weten of had ik dat beter niet kunnen delen?

Bij de ineens oppoppende links naar Meerkat een nieuwe dienst waarmee je heel eenvoudig zelf streaming video kunt uitzenden, kreeg ik echt een Circle gevoel.
Gaan we straks echt de hele dag zitten kijken naar elkaars stream?

Gaan leerlingen straks de wereld mee laten genieten van hun eigen geklier in lessen en de leraren daar onderdeel van uit laten maken?
Velen van ons proberen al heel lang leraren ervan te overtuigen dat ICT in het onderwijs best handig kan zijn. Ik roep steeds, gebruik die krachtige smartphones van leerlingen om bijvoorbeeld met Kahoot of Nearpod aan de slag te gaan.
Het wachten nu is natuurlijk op de eerste stokstaart uitzending door een leerling, live uit de les…en de smartphones gaan weer in de ban.

Zoiets als Meerkat maakt mij ook weer bewust van het feit dat jongeren anders omgaan met privacy dan de “oudjes”.
Maar dat zij zich aan de andere kant vaak niet realiseren wat ze teweeg brengen als er beelden of filmpjes door hen gedeeld worden op internet. Staan ze er allemaal wel bij stil hoe snel die weer gedeeld worden en blijven zwerven.

stokpaarjes

Reden temeer om weer (net als ook Ashwin Brouwer hier doet) eens stil te staan bij de integratie van mediawijsheid IN het onderwijs. Ashwin noemt het Burgerschap 3.0

Mijn stokpaardje (nee geen -staartje) blijft…..PRACTICE WHAT YOU PREACH.
Leraren zullen echt mediabewuster en -wijzer moeten worden om om te kunnen gaan met nieuwe ontwikkelingen als die van Meerkat.
Tegenhouden kun je het niet, bewust omarmen wel. Om dat voor elkaar te krijgen is wat mij betreft onderwijskundig leiderschap nodig waarin leraren niet alleen gestimuleerd maar ook gefaciliteerd worden om zich ook hierin te bekwamen.
Zolang de invoering van een lerarenregister belangrijker is dan de herijking van de bekwaamheidseisen van leraren, waarin ict bekwaamheid niet genoemd wordt, zullen we het zelf op de kaart moeten blijven zetten.

Trekken aan een dood stokpaardje?

TGIF, niet eens een examenstunt..

De laatste themapaper is ingeleverd, het laatste studium hebben we gehad en de laatste officiële schooldag is klaar.
De lessen bij de Master Leren en Innoveren zitten er (bijna) op. Nu nog onderzoeken, analyseren, een thesis schrijven met een flyer en het 4e portfolio inleveren.
Er maar vanuit gaand dat de paper Omgeving ecologie van innoveren hopelijk positief uitvalt.

Vanavond hebben we met de overblijvers gegeten, terugkijkend op dat wat startte in augustus 2013 in Munchen.
Met 24 mensen zijn we gestart…..we aten vanavond met 12 mensen…(2 afwezigen).
Dus met 14 mensen zijn we overgebleven, waarvan er een aantal verwachten af te studeren in juli en een paar in september.

Met alle mensen uit deze club is er niet alleen geleerd.
We hebben samen geschreven, gediscussieerd, ge-appt, gemaild, geblogd, gedropboxt, geGoogledrived.
We hingen in appear.in, skype, hangout…afhankelijk van de samenstelling van de groep en de behoefte om even te sparren.
Zeker de laatste 2 thema’s hebben we ook veel sessies fysiek bij elkaar gezeten in wisselende samenstellingen.
Er zijn dialogen op gang gekomen, we hebben we bij elkaar afgekeken, gedeeld, meegelezen..en ik denk zeker samen kennis gecreëerd

Bijna twee jaar hebben we deel uit gemaakt van elkaars leven.
We hebben heel veel samen gelachen, samen gehuild, elkaar getroost, gesteund en duwtjes gegeven.
Er zijn kinderen geboren, er is een huwelijk geweest, er zijn naasten overleden, er is soms ziek en soms zeer geweest.

bedankt
Dank (in willekeurige volgorde).
Marike, Mirjam, Ellie, Mechteld, Jos, Martijn, Rico, Martin, Lisa, Wilbert, Bert, Pauline, Bas.

Volgende keer schrijf ik wel weer netjes, zakelijk en serieus…nu mag ik een weekend luieren.

#TGIF, en we Mastermodderen verder…..

De beoordeling van de herkansing van de herkansing en daar de herkansing van was nog niet binnen, vandaar deze late #TGIF.
Voor de eerstlezenden onder u, ik heb een voldoende voor een paper in mijn master opleiding.

Nee, niet feliciteren…laat me even blogbreiend #TGIF-fend filosoferen.

Bij elk thema lever ik op een vastgesteld tijdstip hardcopy en softcopy een product (zoiets als een paper van ca. 4000 woorden tekst) in. Volgens de afgesproken regels, wordt het product binnen 7 dagen ontvankelijk of niet ontvankelijk verklaard (door middel van een checklist behoeden we zo een beoordelaar voor oeverloos lezen en vervolgens de rode streep zetten). Vervolgens is na de ontvankelijkheidsverklaring de wachttijd ingegaan…..20 werkdagen…tiktak…tiktak

Die wachttijd en de daarbij behorende stressmomenten daar verbaas ik me over, of liever gezegd…dat zou niet moeten. Het zegt namelijk iets de over onzekerheid over de beoordeling en het inleveren om het inleveren.

ezelmutsJe levert iets in, omdat je een lerende bent, omdat je wilt laten zien dat je iets geleerd hebt en dat laat je door een expert beoordelen. De beoordelend expert kijkt echter anders naar mijn schrijverij (is het APA proof, loopt het lekker en beantwoord je de gestelde vragen) dan dat ik als blogbreiende praktijkgerichte doener doe.  Prima, want een master word je niet zomaar, diploma’s insluiten bij de Cornflakes doen ze maar ergens anders.
Maar, niemand die mij vraagt…joh pas je het geleerde ook toe…laat eens zien. Voor de eerstlezenden onder u, ook het geleerde en de bijbehorende competentieontwikkeling beschrijf ik in een papieren portfolio met (wat mij betreft maakbare) bewijzen. Het schrijven en beschrijven is van groter belang dan het aantonen van.

In de wachttijd (20 werkdagen) klik ik soms op de inlevermap…staat er onverwacht al iets?
Als de dag van “nou moet het er wel staan” naderbij komt, denk ik vaak….niet kijken….want wat niet weet dat niet deert. Soms open ik de schoolmail. Maar ja die schoolmail is net als mijn eigen studenten dat benaderen, alleen van belang als er “echt” nieuws is.

Wat een idioterie, met trillende vingers af en toe op F5 klikken om te zien of het oordeel al geveld is.
Potverdorie, ik ben geen 54 geworden om mezelf te zitten opwinden en soms troosten omdat ik in mijn hoofd en vanuit de praktijk iets vind. Ik vind namelijk iets over het leren van professionals maar het is soms lastig om daar de gigantische massa onderzoeken en theorie aan te koppelen.

Met leuteren over onderwijs – inclusief moeilijke woorden, verwijzingen, aanhalingstekens, jaartallen tussen haakjes- is nog niet het toepassen in de praktijk aangetoond. (kijk deze zin zou dus leiden tot een onvoldoende)

Nu ik me in een aantal werelden bevind (volwassen vrouw, ouder, leraar, student, ondernemer) vraag ik me af…wat doe ik mezelf aan….en wat doen zij mij aan en wat doen wij elkaar aan.
Wordt de kwaliteit van onderwijs echt beter als wij als onderwijsprofessionals zo’n traject doorlopen?

TGIF: De onderwijsgrenzen opzoeken

Deze week sluit ik af met mijn tong op de kapotte schoenen.
gebroken
De maandagavond…die was voor Gert Biesta, Rene Kneyber en het prachtige risico van onderwijs.

Afgelopen dinsdag mocht ik voor het eerst van mijn leven in de rol van docent aan het werk. Bij de hogeschool Rotterdam vul ik wat gaten bij de voltijd als deeltijd lerarenopleidingen voor de ict modules. Dat houdt in dat ik op dinsdag en donderdag 1e en 2e jaars probeer te enthousiasmeren voor het didactisch inzetten van webtools en het digitaliseren van hun lessen.
Dinsdag en donderdag een aantal blokken van 100 minuten, aan fris en groen (lees net uit de VO schoolbanken) en wijs en soms grijs (de duale studenten).
Toen ik dinsdag om 11 uur ‘s avonds thuiskwam (lessen lopen door tot 10 uur) had ik echt een HOERA gevoel. Ik vind het fantastisch om met studenten aan het werk te zijn, ik wil meer..meer…en meer. Donderdag (een nog vollere dag en weer 11 uur thuis) dacht ik daar nog net zo over.

De woensdag (tussen de 2 latertjes in) mocht ik in het basisonderwijs aan de slag, nou ja…met de ict coördinatoren van SKBO. Vanuit het principe de expert nog meer in de kracht zetten zijn daar een aantal extra doe-bijeenkomsten om te leren en te doen. Afgelopen woensdag waren dat zowel de websites, het bekwaamheidsdossier en vriendelijke afspraken over uitingen op sociale media. We gingen goed en de komende weken wordt er dus doorgepakt op de verzamelde opmerkingen.

Vandaag kroop ik weer in de huid van student in de master leren en innoveren. In het kader van de ecologie van innoveren, op bezoek bij een collega student. Dus om 9 uur stond ik in Ede om bij het ROC A12 te kijken naar samenwerkend en probleemoplossend leren. De leerlingen maken daar in duo’s gebruik van elkaars expertise (de een is beter in lassen en de ander in pneumatiek). Naast kijken hebben we vooral geluisterd en geobserveerd en dat vervolgens bij terugkomst in Wageningen geanalyseerd. De theorie van boundary crossing en de Cultural Historical Activity Theory (CHAT) gebruiken om een guerilla onderzoek te doen en daar op 13 maart bij het inleveren van de paper (aj…deadline) een studium mee te vullen. Om half 10 kon was de A12 leeg genoeg om met 130 km naar huis te scheuren.

Ach en morgen ga ik eens kijken of ik de verzamelde data van mijn onderzoek eens kan oppakken en een duwtje kan geven aan de door mij benaderde 12 leraren voor een interview.

Onderwijs, onderwijs en onderwijs…in alle kleuren en maten…..maar zo mooi om er deel van uit te maken, behalve als je bij ROC Leiden werkt.

Edcamp…sloeg de tent op in Zoetermeer

Gisteren (7-2-2015) vond de tweede EdcampNL plaats in Zoetermeer. Het Oranje Nassau Clauscollege was zo vriendelijk de locatie gratis beschikbaar te stellen maar had ook de eigen leerlingen aan het werk gezet.  De koffie (verzorgd door leerlingen die “maatschappelijk” stage liepen) ging vergezeld van eigen gebakken cakes. TOP!!

De Edcamp principes nog even op een rijtje:

  • Niks moet, alles mag
  • Iedereen is lekker belangrijk, dus er zijn geen Keynotes of andere ingevlogen goeroes.
  • Unconference, dus het programma ontstaat op de dag zelf.
  • Mag niet te veel kosten dus locatie en koffie en thee is (liefst) gratis, verder is het BYOS (Bring your own spullen)

Zo’n 100 mensen vanuit het hele land….zelfs vanaf Texel waren vanaf 9.30 uur paraat. Ze waren afkomstig uit alle schoolsoorten en verschillende vormen van professie. Zij wisselden uit…deelden ervaringen, durfden te vragen en te geven.

Mijn dag….

De eerste sessie was bestemd voor educanon en edpuzzle ervaringen. Het leuke van deze sessie was dat er een aantal MBO docenten aangeschoven was. Dat maakt me blij, dat ook MBO aansloot. Over het algemeen zijn zij minder massaal vertegenwoordigd op zulke bijeenkomsten. Omdat de deelnemers aan deze sessie allemaal wel iets met ict en onderwijs hebben, kwamen er ook een aantal voorbeelden van anderen en suggesties naar voren. Weet ik niet wordt direct beantwoord met, maar ik wel …of ik zoek het even op. Daar waar je in formele conferenties vaak merkt dat niet alle vraagstellers dat doen om informatie te krijgen maar om zichzelf te profileren….is dat bij een edcamp niet zo. Het samen delen en oplossen van vraagstukken is waardevoller dan het zenden van kennis.

Op Twitter ontstond vrijdag avond het idee om samen met Ilse Meelberghs een sessie over informeel leren omdat je blogt. Informeel leren door te bloggen had ik al eens beschreven en ik ben nu druk bezig met mijn laatste thema in de master, waarin ik ook informeel leren als leer potentieel zie in de ecologie van innoveren.
Met zo’n 12 mensen gingen Ilse en ik in gesprek over onze eigen ervaringen als blogger. Vooral de eerste keer op “publish”drukken hebben wij beiden ervaren als heel spannend en ook de blogposts waarin we beiden soms wat confronterend naar anderen of de organisatie toe zijn kwamen ter sprake. Maar ook, hoe hou je er ritme en regelmaat in, hoe volg je andere weblogs (feedly.com is nog steeds niet heel breed bekend) en hoe pak je het technisch aan (nou gewoon door op 20 maart naar den Bosch te komen).

Rob van Bakel en Mieke Haverkort  en ikzelf volgen alle drie de master leren en innoveren, we hebben er dus een meetup MLI bijgezet. Daarin hebben we uitgewisseld wat voor ons de opbrengsten en waarde van de studie is, maar ook de kritische noten gekraakt over de manier waarop we beoordeeld worden en de studiepunten race. Dat laatste maakt voor ons allen het soms frustrerend omdat je eigenlijk niet het gevoel hebt het geleerde te kunnen weergeven en dat beklijven van kennis niet echt kan plaatsvinden. We waren het er in elk geval over eens dat de studie zwaar is en belastend voor “het echte”leven.
Misschien hebben we er weer twee over de streep getrokken of afgeschrikt. Wat ons wel verbaasde is dat er “maar” 3 studenten MLI aanwezig waren….hadden er echt meer moeten zijn!!

Omdat ik de combi informeel leren en het spelen van een spel hoog op mijn onderzoeklijstje heb staan en omdat ik tijdens een studiedag vorige week een bordspel met QR codes wilde laten maken, hebben we de derde sessie met elkaar gesproken over de waarde van een spel in je lessen. Daarbij met je niet denken aan dure online games maar aan kleine spellen die je zelf of nog leuker, je leerlingen laat maken. Jeroen Kraan vertelde dat zijn leerlingen gewoon de opdracht hebben een spel te maken van een bepaald onderdeel van hun lessen.
Erg leuk was dat na mijn suggestie om eens een memoryspel te maken met matchthememory er ’s avond gelijk een tweet voorbij kwam met de link naar een nieuw spel, dieren in het Frans.
door @maartjevhoutert

Ja….maar de waarde van de Edcamp zit ‘em in de ontmoetingen, ik heb er weer zulke waardevolle nieuwe contacten opgedaan en oude contacten ververst.
De volgende edcamp is op Texel werd gisteren besloten….mij best.

Natuurlijk dank voor de organisatie en de gastvrijheid…maar nog meer dank aan onszelf…kwetsbaar opstellen en toegeven dat je het soms ook niet weet is niet heel erg van alle (onderwijs) dag.

Ook voor onderwijstoeristen was er een plek….Erwin Klaasse maakte een prachtige nieuwe profielfoto van mijn hoofd en nog mooier is zijn beeldverslag van de dag zelf…hier zeggen beelden meer dan woorden….en omdat Roeline Jochemsen en ik Erwin wel een prachtige toerist vinden….lekker even een foto van hem in de blogpost.

erwin

Grenzen verdwijnen en Bruggen worden nu geslagen en niet pas in 2030.

Een korte Inleiding voor de lezer.
Bij Fontys pakken ze het laatste Thema in de Master Leren en Innoveren op een game- achtige manier aan
Daar heet de Ecologie van Innoveren: LA4. Thema is dus hetzelfde naam is wat anders.
De MLI studenten worden uitgedaagd om in leerteams een innovatief beeld te geven hoe het onderwijs er in 2030 uitziet.
Ik zoek het even wat dichter bij huis, maar voor de toekomst denk ik dat Boundary Crossing vanzelfsprekend moet zijn in onderwijs.
Gisteravond heb ik op Twitter gezegd dat ik er vandaag een blogpost met daarbij behorende bronnen zou schrijven. Omdat Judith en Marcel altijd naar elkaar schrijven op 2bejammed, doe ik dat ook op deze manier.
Let the Battle begin….Lees verder